Ο περίεργος εξωπλανήτης Kepler-1647b και ο άγνωστος Χ του ηλιακού μας συστήματος

0
886

Ο Kepler-1647b είναι ένας εξωπλανήτης με μέγεθος ανάλογο του Δία που βρίσκεται σε απόσταση 3.700 ετών από τη Γη στην κατεύθυνση του αστερισμού του Κύκνου και έχει ηλικία περίπου 4,4 δισεκατομμυρίων ετών, όσο περίπου και η Γη.

Το ενδιαφέρον με αυτόν τον εξωπλανήτη είναι ότι περιφέρεται γύρω από δύο Ήλιους διαφορετικού μεγέθους με κάθε πλήρη περιστροφή (έτος) να διαρκεί 1.107 μέρες, πάνω από τρία γήινα χρόνια.

Πρόκειται για τον μεγαλύτερο πλανήτη που έχει εντοπιστεί ποτέ σε ηλιακό σύστημα με δύο μητρικά άστρα, αλλά και τον πλανήτη με το χρονικά μεγαλύτερο έτος.

Ο Kepler-1647b βρίσκεται στην «κατοικήσιμη ζώνη», δηλαδή σε απόσταση από τα άστρα όπου το νερό μπορεί θεωρητικά να διατηρηθεί σταθερό σε σε υγρή μορφή εξού και η ταξινόμησή του ως εξωπλανήτης.

Βέβαια, ο Kepler-1647b είναι ένας γίγαντας αερίων και έτσι δεν έχει σταθερή επιφάνεια. Όμως σύμφωνα με την επιστημονική ομάδα, οι δορυφόροι που περιστρέφονται γύρω του θα μπορούσαν να φιλοξενούν ζωή όπως τη γνωρίζουμε.

Οι επιστήμονες του Διαστημικού Κέντρου Γκοντάρ της NASA και του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Σαν Ντιέγκο της Καλιφόρνια, με επικεφαλής τον Βεσέλιν Κόστοφ, έκαναν τη σχετική ανακοίνωση στο 228ο συνέδριο της Αμερικανικής Αστρονομικής Εταιρείας στο Σαν Ντιέγκο στις 13 Ιουνίου, ενώ σχετική δημοσίευση θα γίνει στο περιοδικό αστροφυσικής «The Astrophysical Journal».

—Ο δέκατος πλανήτης Ηλιακό μας Σύστημα

Τον Ιανουάριο, οι αστρονόμοι Κονσταντίν Μπατίγκιν και Μάικ Μπράουν του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Καλιφόρνια (Caltech) υποστήριξαν την ύπαρξη ενός ένατου πλανήτη στο ηλιακό μας σύστημα.

Την ίδια άποψη προσυπογράφουν Βρετανοί και Ισπανοί επιστήμονες, που έκαναν σχετική δημοσίευση στο περιοδικό «Monthly Notices» της Βασιλικής Εταιρείας Αστρονομίας της Βρετανίας, οι οποίοι όχι μόνο θεωρούν πιθανή την ύπαρξη ενός ένατου πλανήτη, αλλά και ενός δέκατου, ίσως και ενδέκατου.

Οι εκτιμήσεις αυτές, προς το παρόν, βασίζονται σε υπολογιστικά μοντέλα που προσπαθούν να εξηγήσουν ορισμένες αστάθειες στις τροχιές των γνωστών νάνων πλανητών και τις αποδίδουν στις βαρυτικές επιρροές άγνωστων έως τώρα πλανητών.

Συγκεκριμένα, μελετήθηκαν οι τροχιές έξι ακραίων διαστημικών σωμάτων πέρα από τον Ποσειδώνα, τον όγδοο και πιο μακρινό γνωστό πλανήτη του ηλιακού μας συστήματος, τα οποία είχαν χρησιμοποιηθεί και ως σημεία αναφοράς για την θεωρία περί ύπαρξης του Πλανήτη Εννέα.

Οι ισπανοί αστρονόμοι Κάρλος και Ραούλ ντε λα Φουέντε Μάρκος μαζί με τον Σβέρρε Ώρσεθ από το Ινστιτούτο Αστρονομίας του Πανεπιστημίου του Κέμπριτζ υποστήριξαν ότι το πιο «σταθερό» σενάριο θα προβλέπει την ύπαρξη όχι μόνο ενός ένατου, αλλά περισσότερων πλανητών στο ηλιακό μας σύστημα πέρα από τον Πλούτωνα.

Σύμφωνα με μια εκτίμηση, αν όντως υπάρχει ο ένατος πλανήτης, είναι δεκαπλάσιος σε μέγεθος από τη Γη και έχει έτος από 10.000 έως 20.000 γήινα χρόνια.

econews

Σχόλια