Ο Στήβεν Χώκινγκ στέλνει γράμμα σε εξωγήινους στον Άλφα Κενταύρου

0
2783

Ο διάσημος αστροφυσικός Στήβεν Χώκινγκ μαζί με τον ρώσο δισεκατομμυριούχο Γιούρι Μίλνερ ανακοίνωσε την έναρξη του προγράμματος Starshot, μιας πρωτοβουλίας διαστημικής εξερεύνησης που βασίζεται σε έναν δορυφόρο μεγέθους γραμματοσήμου με την ονομασία StarChip που αποστολή έχει τον εντοπισμό εξωγήινης ζωής.

Στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας θα αποσταλούν τέτοιοι μικροσκοπικοί δορυφόροι στο σύστημα του Άλφα Κενταύρου, το κοντινότερο ηλιακό σύστημα προς το δικό μας σε απόσταση 4,3 ετών φωτός από τη Γη.

Ο Γιούρι Μίλνερ με περιουσία που εκτιμάται στα 2,9 δισ. δολάρια έχει ήδη δεσμεύσει 100 εκατ. δολάρια στο πρόγραμμα «Breakthrough Initiatives» που επιβραβεύει επιστημονικές ανακαλύψεις και ειδικά έρευνες πάνω στην εξωγήινη ζωή.

Ο Μίλνερ -που πήρε το όνομά του από τον πιονιέρο των διαστημικών ταξιδιών Γιούρι Γκαγκάριν, τον ρώσο κοσμοναύτη που ήταν ο πρώτος άνθρωπος που περπάτησε στο διάστημα- έχει «τρέλα» με το διάστημα.

Στις 12 Απριλίου, στην 55η επέτειο από τον πρώτο «περίπατο» του Γκαγκάριν, ο Μίλνερ με τον Χώκινγκ αποκάλυψαν τα φιλόδοξα πλάνα τους.

«Αν θέλουμε να επιζήσουμε ως είδος θα πρέπει τελικά να εξαπλωθούμε σε άλλα άστρα» δήλωσε στο BBC ο Χόκινγκ.

«Οι αστρονόμοι πιστεύουν ότι υπάρχει πιθανότητα ύπαρξης ενός πλανήτη σαν τη Γη στο Άλφα του Κενταύρου [το πλησιέστερο σύστημα άστρων]. Θα μάθουμε περισσότερα γι΄αυτό από επίγεια και διαστημικά τηλεσκόπια τις επόμενες δύο δεκαετίες» είπε.

Το Άλφα του Κενταύρου, μια ομάδα τριών άστρων, απέχει από τη Γη περίπου 4,4 έτη φωτός ή 40 τρισεκατομμύρια χιλιόμετρα. Με τις σημερινές τεχνολογίες, το ταξίδι θα διαρκούσε γύρω στα 30.000 χρόνια.

Επικεφαλής της νέας προσπάθειας είναι ο Δρ Πιτ Γουόρντεν, πρώην διευθυντής του Ερευνητικού Κέντρου «Έιμς» της NASA στην Καλιφόρνια.

Όπως εξήγησε, η αποστολή θα περιλαμβάνει περίπου 1.000 μικρά διαστημικά σκάφη, καθένα σε μέγεθος σπιρτόκουτου, τα οποία αρχικά θα τεθούν σε τροχιά γύρω από τη Γη. Εκεί θα ξετυλίξουν «ηλιακά ιστία», μεγάλες επιφάνειες που δέχονται πίεση από το ηλιακό φως και ωθούν το σκάφος προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, η ώση που προσφέρει η ηλιακή ακτινοβολία δεν θα ήταν επαρκής -οι ερευνητές του σχεδίου σκοπεύουν να χρησιμοποιήσουν έναν ισχυρό πομπό λέιζερ για να επιταχύνουν απότομα τα ηλιακά ιστία μέχρι το 20% της ταχύτητας του φωτός.

Όταν το σμήνος των διαστημικών σκαφών φτάσει στον προορισμό του λίγα χρόνια αργότερα, θα πρέπει να ενημερώσει τη Γη και να μεταδώσει δεδομένα.

Οι τεχνικές δυσκολίες ενός τέτοιου εγχειρήματος είναι τεράστιες, παραδέχονται οι ερευνητές, ελπίζουν όμως ότι θα ξεπεραστούν.

Για τον καθηγητή Χόκινγκ, εξάλλου, η μετανάστευση του ανθρώπου σε άλλα αστρικά συστήματα είναι μακροπρόθεσμα η μόνη σωτηρία. Όπως είπε στο BBC, «η ζωή στη Γη αντιμετωπίζει κινδύνους από αστρονομικά φαινόμενα όπως οι αστεροειδείς και τα σουπερνόβα».

—Lightsail

Ωστόσο, ο μικροσκοπικός δορυφόρος StarChip δεν αποτελεί παρά το μισό σκέλος αυτής της εξίσωσης. Το άλλο μισό συμπληρώνει το LightSail, ένα ηλιακό διαστημικό πανί που φιλοδοξεί να σηματοδοτήσει την έναρξη μιας εποχής αποδοτικότερων και φθηνότερων διαστημικών ταξιδιών.

Το LightSail 1 έχει διαστάσεις μερικών δεκάδων εκατοστών, ενώ αποτελείται από τρεις δορυφόρους Cubesat. Όταν βρεθεί σε τροχιά, θα ξεδιπλώσει το ηλιακό ιστίο του, ένα ανακλαστικό «πανί» επιφάνειας 32 τετραγωνικών μέτρων, κατασκευασμένο από το υλικό Mylar.

Το υλικό αυτό θα επιτρέπει στο ιστίο να είναι αρκετά ανθεκτικό και ταυτόχρονα όμως εξαιρετικά ελαφρύ και λεπτό, καθώς το πάχος του δεν θα ξεπερνά τα 4,5 εκατομμυριοστά του μέτρου.

Η δύναμη που θα ασκούν τα φωτόνια στο ιστίο θα είναι πολύ μικρή, αφού υπολογίζεται πως δεν θα ξεπερνά τα 5 Newton για ένα ηλιακό πανί διαστάσεων 800Χ800 μέτρων, το οποίο θα βρίσκεται σε ένα σκάφος που απέχει από τον ήλιο περίπου όσο και ο πλανήτης μας.

Ωστόσο, η μικρή επιτάχυνση που θα προσφέρουν σωρευτικά θα επιτρέψει στο διαστημόπλοιο να αναπτύξει υψηλότερες ταχύτητες.

Στοίχημα αυτής της πειραματικής πτήσης για την οργάνωση που βρίσκεταιι πίσω από το πανί, την Planetary Society, είναι να δοκιμάσει τον μηχανισμό ανάπτυξης και προσανατολισμού του ιστίου, δηλαδή τις τέσσερις πτυσσόμενες δοκούς που θα αναλάβουν να τεντώσουν το «πανί» και στη συνέχεια να το διατηρήσουν κάθετο στην ηλιακή ακτινοβολία.

Το κόστος των πειραμάτων ανέρχεται σε 4,5 εκατομμύρια δολάρια, που συγκέντρωσε από ιδιωτικές δωρεές η Planetary Society. Η οργάνωση φιλοδοξεί να προσελκύσει το ενδιαφέρον άλλων φορέων για τη συγκεκριμένη τεχνολογία, η οποία υπόσχεται να ανοίξει νέους δρόμους στην εξερεύνηση του διαστήματος.

Την Planetary Society ίδρυσε ο διάσημος αστρονόμος Καρλ Σάγκαν και επικεφαλής είναι ο Μπιλ Νάι.

econews

Σχόλια