COP21: τι προβλέπει το προσχέδιο της συμφωνίας για το Κλίμα

0
883

Στο προσχέδιο μιας νέας συμφωνίας για τον περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατέληξαν το Σάββατο 5 Δεκεμβρίου οι εκπρόσωποι των 195 χωρών που συμμετέχουν στην 21η Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή (COP21) που πραγματοποιείται στο Παρίσι.

Το προσχέδιο της συμφωνίας θα πρέπει να εγκριθεί από τους αρμόδιους υπουργούς, Περιβάλλοντος και Εξωτερικών, κάθε χώρας, προκειμένου να οριστικοποιηθεί σε συμφωνία και να ξεκινήσει η εφαρμογή της.

«Πρόκειται για ένα τεράστιο ορόσημο», δήλωσε ο Λωρένς Τουμπιανά, εκπρόσωπος της Γαλλίας στις συνομιλίες.

«Θα θέλαμε να έχουμε προχωρήσει περισσότερο, αλλά το κείμενο που προωθήθηκε αντανακλά τις βασικές μας προτεραιότητες» επισημαίνει ο εκπρόσωπος των Μαλδίβων Νήσων και πρόεδρος μιας συμμαχίας μικρών νησιωτικών κρατών που απειλούνται περισσότερο από κάθε άλλον από τις επιπτώσεις της κλιματικής αλλαγής, Θορίκ Ιμπραΐμ.

Οι διαφωνίες που εξακολουθούν να υφίστανται, σχεδόν στο σύνολό τους συνδέονται με τις μελλοντικές υποχρεώσεις και δεσμεύσεις των πλούσιων και των φτωχών χωρών, αλλά και εκείνων που δεν εμπίπτουν σε καμιά από τις δύο μεγάλες κατηγορίες.

—Με το μάτι στο θερμόμετρο

Πάντως δεν έχει ακόμα επιτευχθεί συμφωνία ως προς το μέσο ανώτατο όριο ανόδου της παγκόσμιας θερμοκρασίας που θεωρείται επιτρεπτό. Πολλές αναπτυσσόμενες χώρες ζητούν αυτό να μην ξεπεράσει τον 1,5 βαθμό Κελσίου σε σύγκριση με την προβιομηχανική εποχή ως το 2100, ενώ οι ανεπτυγμένες υποστηρίζουν ότι ο πλανήτης αντέχει τους δύο βαθμούς Κελσίου.

Ο καναδός κλιματικός επιστήμονας, Αλαίν Μπούρκ, ειδικός σε θέματα σύνδεσης της επιστήμης με τις εφαρμοζόμενες πολιτικές και σύμβουλος των ομόσπονδων κυβερνήσεων του Καναδά, επισημαίνει ότι η επιστήμη δεν θέτει σαφές όριο ως προς την υπερθέρμανση, αλλά τονίζει ότι οι 3 βαθμοί Κελσίου θα επιφέρουν συνολικές αλλαγές, ενώ ο 1,5 βαθμός Κελσίου θα έχει περισσότερο τοπικό αντίκτυπο.

Υπενθυμίζεται ότι από τις 195 χώρες, οι 184 έχουν καταθέσει εθελοντικές εθνικές δεσμεύσεις (INDC) για τη μείωση των εκπομπών ρύπων (διαβάστε εδώ ποιες είναι οι 11 «απείθαρχες» χώρες).

Ενδιαφέρον παρουσιάζει η στάση της Κίνας, η οποία διά στόματος του επικεφαλής της αντιπροσωπείας της στο Παρίσι, Σου Γουέι, ζητά μια νομικά δεσμευτική συμφωνία για όλους.

Από την άλλη πλευρά, οι ΗΠΑ ζητούν μια συμφωνία με δεσμευτική ισχύ «α λα καρτ» που δεν θα περιλαμβάνει αναγκαστικά όρια για τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου.

Σημάδια συμφωνίας άρχισαν να διαφαίνονται όταν οι ανεπτυγμένες χώρες άφησαν να εννοηθεί ότι θα διαθέτουν τα 100 δισ. δολάρια ετησίως αρχής γενομένης από το 2020, ως βοήθεια προς τις φτωχότερες χώρες για να αντιμετωπίσουν την κλιματική αλλαγή, ένα πάγιο αίτημα των αναπτυσσόμενων χωρών.

Οι δυτικές χώρες είναι διατεθειμένες να αυξήσουν το ποσό των 100 δισ. δολαρίων τα επόμενα χρόνια, αρκεί να προστεθούν στους χρηματοδότες και αναδυόμενες οικονομίες όπως η Κίνα και η Ινδία.

Ωστόσο η Ινδία και άλλες χώρες είναι κατηγορηματικά αντίθετες με αυτό το ενδεχόμενο και επισημαίνουν ότι οι ανεπτυγμένες χώρες -ΗΠΑ, Καναδάς, Ευρώπη, Ιαπωνία, Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία- θα πρέπει να αναλάβουν τις ιστορικές τους ευθύνες.

Ως αντάλλαγμα, οι αναπτυσσόμενες χώρες θα συμφωνήσουν να εντατικοποιήσουν τις προσπάθειες για τον περιορισμό των εκπομπών και να προωθήσουν αυστηρότερους κανόνες για τον τρόπο μέτρησης και μείωσης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

 

econews

Σχόλια