Ερωτηματικά για το θάνατο των δελφινιών του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου

0
443

Παρέμβαση στο θέμα του θανάτου τεσσάρων  δελφινιών του Αττικού Ζωολογικού Πάρκου το οποίο δημοσιοποιήθηκε κατόπιν ελέγχου που διενήργησε η Διεύθυνση Αγροτικής Οικονομίας και Κτηνιατρικής της Περιφέρειας Αττικής έκανε η Πρωτοβουλία Κατά της Αιχμαλωσίας των Κητωδών (Π.Κ.Α.Κ.).

Υπενθυμίζεται ότι διαπιστώθηκαν οι θάνατοι ενός θηλυκού νεαρού ατόμου ηλικίας μόλις 11 ετών με την ονομασία Gille (γνωστό και ως Κάλλια), ενός αρσενικού νεογνού το οποίο γεννήθηκε με συγγενή ανωμαλία και πέθανε από πνιγμό την ίδια ημέρα, ενός αρσενικού το οποίο απορρίφθηκε από την μητέρα του και κατάφερε να παραμείνει στη ζωή για πέντε μόλις ημέρες και ενός θηλυκού που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 2,5 μηνών εγκαταλελειμμένο και αυτό από τη μητέρα του.

Όπως αναφέρει η ΠΚΑΚ «αποδεικνύεται παγκοσμίως ότι η επίτευξη της ευζωίας αυτών των τόσο εξελιγμένων θαλάσσιων θηλαστικών σε συνθήκες αιχμαλωσίας είναι εντελώς ανέφικτη. Το ποσοστό αποτυχίας των προγραμμάτων αναπαραγωγής είναι τόσο υψηλό που καθιστά τους αιχμάλωτους πληθυσμούς μη αυτοσυντήρητους και την σύλληψη άγριων ατόμων από τη θάλασσα αναπόφευκτη».

Ένας από τους λόγους της αποτυχίας των προγραμμάτων αναπαραγωγής στην αιχμαλωσία, είναι η υψηλή θνησιμότητα που παρατηρείται στα νεογέννητα. Σύμφωνα με μελέτη που διενεργήθηκε για τα δελφινάρια της Γερμανίας και της Ελβετίας, σε διάστημα 27 ετών το ποσοστό θνησιμότητας νεογέννητων ανέρχεται στο 88%. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους για τους οποίος το τελευταίο δελφινάριο στην Ελβετία έκλεισε οριστικά και η χώρα αυτή θεωρείται πλέον φιλική προς τα δελφίνια, απαγορεύοντας την περαιτέρω εισαγωγή άλλων ατόμων στη χώρα. Αντιστοίχως στη Ελλάδα σε διάστημα μικρότερο των 4 ετών, το ποσοστό αυτό ανέρχεται στο 50%.

Σύμφωνα με τους ειδικούς επιστήμονες, τα κυριότερα αίτια της αποτυχίας των προγραμμάτων αναπαραγωγής είναι η έλλειψη σωστής συμπεριφοράς των μητέρων (απόρριψη των νεογνών, άρνηση θηλασμού, αδυναμία προστασίας των νεογέννητων από τον πνιγμό, αγαλαξία κ.α.), καθώς επίσης και η απουσία άλλων θηλυκών που θα βοηθήσουν και θα διδάξουν τις άπειρες μητέρες να συμπεριφερθούν σωστά, και η αναπόφευκτη αιμομιξία που προκύπτει από τον περιορισμένο αριθμό ενηλίκων ατόμων στην αιχμαλωσία, κατάλληλων για αναπαραγωγή.

Η χορήγηση ορμονικών σκευασμάτων που αποσκοπούν στον έλεγχο της σεξουαλικής συμπεριφοράς και της επιθετικότητας μετά την εφηβεία, δεν είναι άμοιρη κινδύνων. Στη φύση η κοινωνική ζωή και η αναπαραγωγική δραστηριότητα των κητωδών είναι εξαιρετικά περίπλοκη. Ειδικά για τα ρινοδέλφινα, η βασική κοινωνική δομή είναι η μητριαρχική οικογένεια, η οποία αποτελείται από ενήλικα θηλυκά και άνηβα άτομα που συνεργάζονται στενά προκειμένου να εξασφαλίσουν τη διατήρηση του είδους, ενώ η κοινωνική ζωή των εφήβων και των αρσενικών υπακούει σε άλλους φυσικούς νόμους που τα προστατεύουν από την αιμομιξία.

Είναι μεγάλη πλάνη από κάθε άποψη, να επιμένει κανείς ότι λίγο νερό με αλάτι σε μια τσιμεντένια δεξαμενή μπορεί να υποκαταστήσει τον θαυμαστό και εν πολλοίς ανεξερεύνητο κόσμο της θάλασσας, όσα χρήματα και όσος κόπος κι αν δαπανηθούν γι” αυτόν τον σκοπό.

Απαντώντας στις αιτιάσεις του Αττικού Πάρκου η ΠΚΑΚ τονίζει ότι «η αιχμαλωσία των κητωδών συνιστά εξ ορισμού μία εντελώς περιττή κακοποίηση, η οποία δεν συμβάλλει ούτε στην προστασία των ειδών, ούτε στην εκπαίδευση του κοινού. Τουναντίον συνιστά μία ακόμη απειλή για τους άγριους πληθυσμούς (αναπόφευκτες συλλήψεις άγριων ατόμων για την ανανέωση του γενετικού δυναμικού), ενώ παράλληλα παραπληροφορεί και απευαισθητοποιεί, προσβάλλοντας την νοημοσύνη, την ηθική και την αισθητική μας. Η μυστικότητα που αφορά τις γεννήσεις και τους θανάτους στα δελφινάρια, είναι παγκόσμιος κανόνας, και το Αττικό Πάρκο δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση. Οι θάνατοι των τεσσάρων δελφινιών, δημιουργούν κάποια εύλογα ερωτήματα σχετικά με την αδιαφάνεια της λειτουργίας της επιχείρησης και την απουσία ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές».

Τα ερωτήματα που θέτει η ΠΚΑΚ προς το Αττικό Πάρκο είναι τα εξής:

1. Ποιοι είναι οι γονείς των νεογέννητων δελφινιών που απεβίωσαν; Σχετίζεται η συγγενής ανωμαλία του δελφινιού που πέθανε (1/9/2013) σε ηλικία μίας ημέρας, με συγγενή αναπαραγωγή (αιμομιξία);

2. Συμπεριλαμβάνεται στους γονείς το θηλυκό ενήλικο δελφίνι που απεβίωσε (27/9/2013) και κατά πόσο ο μαρτυρικός θάνατός του σχετίζεται με το αναπαραγωγικό σύστημα και την επί ένα έτος χορήγηση ορμονών;

3. Χορηγούνται και στα υπόλοιπα δελφίνια ορμόνες για τον έλεγχο της αναπαραγωγής και της επιθετικότητας; Χορηγείται για προληπτικούς λόγους άλλου είδους φαρμακευτική αγωγή (αντιβιοτικά, αντιόξινα, αγχολυτικά);

4. Ποια είναι η διαχείριση των πτωμάτων (ταφή, καύση ή κάτι άλλο);

Τέλος, η ΠΚΑΚ καλεί τη νέα Περιφερειακή αρχή της Αττικής οποίας προΐσταται Ρένα Δούρου να εφαρμόσει τον νόμο που απαγορεύει τη χρησιμοποίηση ζώων σε θεάματα και τον νέο υπουργός Περιβάλλοντος, Παναγιώτη Λαφαζάνη, να απαγόρευσει την αιχμαλωσία δελφινιών και λοιπών κητωδών στην Ελλάδα, ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων χωρών.

Σχόλια