Η εξέλιξη του Σύμπαντος από τη Μεγάλη Έκρηξη μέχρι σήμερα στην προσομοίωση Illustris [video]

1
862

Την εξέλιξη του Σύμπαντος από τη Μεγάλη Έκρηξη που το γέννησε πριν από 13,8 δισεκατομμύρια χρόνια μέχρι την εποχή μας οπτικοποίησαν αμερικανοί και γερμανοί επιστήμονες.

Χρησιμοποιώντας υπερυπολογιστές, κοσμολόγοι και αστροφυσικοί ανέπτυξαν την προσομοίωση με την ονομασία «Illustris» όπου απεικονίζεται η δημιουργία άστρων και γαλαξιών, αλλά και ο ρόλος της σκοτεινής ύλης η οποία θεωρητικά συγκρατεί τη μάζα του σύμπαντος.

Στόχος των επιστημόνων ήταν επίσης η επαλήθευση διαφόρων μαθηματικών μοντέλων και θεωριών που επιχειρούν να εξηγήσουν την προέλευση του σύμπαντος, αλλά και τη σύστασή του.

Το μοντέλο Illustris ενσωματώνει τις κυρίαρχες θεωρίες της κοσμολογίας για να ανασυνθέσει τη συμπαντική ιστορία αρχής γενομένης από την πρώιμη εποχή του σύμπαντος, 12 εκατομμύρια χρόνια μετά το Big Bang.

Το αποτέλεσμα της προσομοίωσης είναι ένας κύβος με πλευρά μήκους 350 εκατ. ετών φωτός που περιέχει 41.416 γαλαξίες. Οι μικρότερες δομές που δείχνει η προσομοίωση, έχουν έκταση περίπου 1.000 ετών φωτός.

Σύμφωνα με τον επικεφαλής της μελέτης, Μαρκ Βόγκελσμπεργκερ από το αμερικανικό Πανεπιστήμιο ΜΙΤ των ΗΠΑ, το τελικό αποτέλεσμα  της προσομοίωσης συνάδει τόσο με τη θεωρία της κοσμολογίας όσο και με τις παρατηρήσεις των τηλεσκοπίων, επίγειων και διαστημικών.

Όπως είπε ο Βόγκελσμπεργκερ, η προσομοίωση, μεταξύ άλλων, αναδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο της σκοτεινής ύλης ως συνδετικού ιστού και «σκελετού» γύρω από τον οποίο συναρθρώνονται οι μεγάλες δομές των γαλαξιών.

«Αν δεν την συμπεριλαμβάναμε, η προσομοίωση δεν θα έμοιαζε με το πραγματικό σύμπαν» όπως είπε. Η προσομοίωση επίσης είναι η πρώτη που δείχνει την ορατή ύλη να προκύπτει από τη σκοτεινή.

Εκτιμάται ότι το σύμπαν αποτελείται κατά περίπου 5% από κοινή ύλη, 27% από σκοτεινή ύλη και 68% από -την ακόμη πιο μυστηριώδη- σκοτεινή ενέργεια.

econews

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Ἂν οἱ ἀστροφυσικοὶ μελετήσουν τὰ ἀρχαῖα Ἑλληνικὰ κείμενα περὶ Κοσμογονίας (Ἡράκλειτος – Ἑρμῆς Τρισμέγιστος – Ἠσίοδος – Πλάτων – Πυθαγόρας), καὶ ἂν ἀκόμη λάβουν ὑπ᾿ ὅψιν των καὶ τοὺς ἀρχικοὺς στίχους ἐκ τοῦ κατὰ Ἰωάννην Εὐαγγελίου, τότε θὰ πάψουν νὰ ἐρευνοῦν διὰ τὴν Ἀρχὴν γεννήσεως τοῦ Σύμπαντος, διότι τὸ Σύμπαν εἶνε ἀγέννητον. Προϋπῆρχεν ὡς ΟΙΔΜΑ συνδεδεμένης ἀσχηματίστου ὀρατῆς – ἀοράτου ὕλης.

    Ὁ « Λ.Ο.Γ.Ο.Σ. » ὅμως τοῦ Θεοῦ ἔλυσεν αὐτὸ τὸ Οἶδμα καὶ τότε γένετο ἐπὶ τοῦ Οἴδματος ἡ λεγομένη μεγάλη ἔκρηξις καὶ τὸ Χ.Α.Ο.Σ. καὶ τὸ σπέρμα τῆς ζωῆς.

    Χ = χῶρος, Α = ἀεί, Ο = οἰδάνεται, Σ = Σύμπαντος.
    Δηλαδή: Ὁ χῶρος τοῦ Σύμπαντος συνεχῶς φουσκώνει.

    Ἐκ τοῦ βιβλίου: Ο ΕΝ ΤΗι ΛΕΞΕΙ ΛΑΝΘΑΝΩΝ ΟΜΗΡΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ.

Comments are closed.