"Ταμείο Αλληλεγγύης Γενεών" το ΠΑΣΟΚ – Υδρογονάνθρακες για συντάξεις και περιβάλλον

0
21

ydrogonanthrakes-tameio-allilegguis-98868Μόνο θυμηδία μπορεί να προκαλέσει η πρόταση νόμου του Πασόκ για ίδρυση Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών που θα χρηματοδοτηθεί από τα έσοδα εκμετάλλευσης των υδρογονανθράκων όσο και η επί της αρχής αποδοχή της πρότασης από την κυβέρνηση.

Ειδικότερα, η Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ, στο πλαίσιο της εφαρμογής του  Εθνικού Σχεδίου Αξιοποίησης των κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου, είχε καταθέσει πρόταση νόμου για τη σύσταση του «Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης Γενεών» (ΕΤΚΑΓ), το οποίο θα έχει ως στόχο τη δημιουργία αποθέματος για την πρόσθετη χρηματοδότηση των κλάδων σύνταξης των φορέων κοινωνικής ασφάλισης και την εν γένει διασφάλιση των συντάξεων των νέων γενεών.

Όπως σημειώνει το ΠΑΣΟΚ, η Ελλάδα μπορεί σε βάθος 25-30 χρόνων να έχει δημόσια έσοδα της τάξεως των 150 δισ. Ευρώ, από τα μερίσματα, τα δικαιώματα και τη φορολογία των εταιρειών που θα αναλάβουν την έρευνα και εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων και από τη διάθεση αδειών για έρευνες.

Σύμφωνα με την πρόταση νόμου του κόμματος για δημιουργία Εθνικού Ταμείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης των Γενεών (ΕΤΚΑΓ), το 75% των εσόδων θα πηγαίνει στα ασφαλιστικά ταμεία, το 20% στο Πράσινο Ταμείο για έργα Περιβάλλοντος και ανάπτυξης και το 5% στις τοπικές κοινωνίες.

Ο υπουργός Εργασίας Γιάννης Βρούτσης είπε ότι ενσωματώνει την πρόταση στον υφιστάμενο λογαριασμό ΑΚΑΓΕ (Ασφαλιστικό Κεφάλαιο Αλληλεγγύης Γενεών) και υποσχέθηκε ότι «μέχρι τον Ιούνιο θα έχουμε το πιο σύγχρονο ασφαλιστικό σύστημα, ισοδύναμο με αυτό χωρών Ευρώπης».

Από την πλευρά του ο “εμπνευστής” της πρότασης Ευάγγελος Βενιζέλος είπε ότι δίνεται μία ευκαιρία για μία «εθνική διακήρυξη, μια πράξη αναπτυξιακής προοπτικής, ενταγμένης στο εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης που θα ξεπερνά μιζέρια μνημονίου και μια κοινωνικής αλληλεγγύης άλλου τύπου».

Κατά τ’ άλλα η χώρα μας δεν έχει οριοθετήσει ακόμα την Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) της, ενώ τόσο το ακριβές μέγεθος του κοιτάσματος, το κόστος, η δυσκολία και ο χρόνος εξόρυξης, αλλά και οι τιμές που θα “πιάνει” σε μια περίοδο 25ετίας παραμένουν άγνωστα.

Την ίδια ώρα, η ανεργία πλησιάζει το 30%, μισθοί και συντάξεις έχουν συρρικνωθεί, δεν έχει γίνει πρακτικά τίποτα στο μέτωπο του δημοσίου τομέα, το παραγωγικό μοντέλο της χώρας συνοψίζεται στην αναμονή κεφαλαίων από το εξωτερικό (συχνά για “φαραωνικές” κατασκευές σε περιοχές Natura), οι επιχειρήσεις δεν έχουν δει Ευρώ από τα χρωστούμενα του Δημοσίου και η κοινωνία παρουσιάζει αποκαρδιωτική εικόνα αποσύνθεσης.

Κοινώς, η κυβέρνηση και οι εταίροι της, μετά τον ενθαρρυντικό λόγο Σαμαρά στο συνέδριο του economist περί «αχνού φωτός στο βάθος του τούνελ» επιχειρεί να δημιουργήσει ένα επίπλαστο κλίμα αισιοδοξίας μήπως εκτονώσει το «καζάνι που βράζει».

econews

Σχόλια