ΕΕΔΣΑ: τα σκουπίδια στην Αττική – Οι 4 μονάδες, οι προδιαγραφές και η διαλογή στην πηγή

0
8

eedsa-aporrimmata-attiki-97916H Ελληνική Εταιρεία Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΕΕΔΣΑ), είναι επιστημονικός, μη κερδοσκοπικός Οργανισμός που σήμερα αριθμεί πάνω από 600 μέλη από όλους τους φορείς (ΑΕΙ/AΤΕΙ, στελέχη Υπουργείων, ΦοΔΣΑ και ΟΤΑ, μελετητές, κατασκευαστικές  εταιρίες, Οικολογικές Οργανώσεις κ.ά.), που ασχολείται αποκλειστικά με θέματα Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων (ΔΣΑ).

Υπό την ιδιότητά της αυτή η ΕΕΔΣΑ προσπαθεί να συμβάλει στην κατεύθυνση επίλυσης των σύνθετων προβλημάτων της ΔΣΑ με διάφορους τρόπους, μεταξύ των οποίων είναι και η συμμετοχή της σε δημόσιες διαβουλεύσεις αλλά και η εν γένει έκφραση των απόψεών της με παρεμβάσεις της για τα σημαντικά ζητήματα που άπτονται της ΔΣΑ στη χώρα μας.

Αναμφισβήτητα ένα από τα κρισιμότερα θέματα που έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα στον τομέα αυτόν, είναι και η επιτυχής ΔΣΑ της Περιφέρειας Αττικής στον ταχύτερο δυνατό χρόνο.

Δεδομένων των χαρακτηριστικών της Περιφέρειας Αττικής, μεταξύ των οποίων και τα ιδιαίτερα μεγάλα πληθυσμιακά δεδομένα της, η επιτυχής ΔΣΑ αυτής είναι κρίσιμη, τόσο για την ποιότητα ζωής και τη δημόσια υγεία των κατοίκων της όσο και για την επίτευξη των δεσμευτικών στόχων της ΔΣΑ σε εθνικό επίπεδο.

Και βέβαια οι όποιες επιλογές σχετίζονται πολύπλευρα με πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές, τεχνικές, θεσμικές και άλλες ιδιαιτερότητες.

Πέραν των ανωτέρω, το θέμα της ΔΣΑ Περιφέρειας Αττικής καθίσταται απόλυτα επίκαιρο, κυρίως για τους εξής λόγους:

* Είναι σε εξέλιξη η προσπάθεια αποκατάστασης σχεδόν του συνόλου των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Αποβλήτων (ΧΑΔΑ) της Περιφέρειας.

* Είναι αρκετά ορατή πλέον η εξάντληση ζωής του μοναδικού λειτουργούντος ΧΥΤΑ (Δυτικής Αττικής), με μη ορατή εναλλακτική λύση.

* Οι τέσσερις διαγωνισμοί για την υλοποίηση και λειτουργία τεσσάρων Μονάδων Επεξεργασίας Αποβλήτων (ΜΕΑ) βρίσκονται στα αρχικά στάδια εξέλιξής τους.

Πολύ πρόσφατα η ΕΕΔΣΑ είχε διατυπώσει τις απόψεις της για τα έργα επεξεργασίας ΑΣΑ Περιφέρειας Αττικής στο πλαίσιο της δημόσιας διαβούλευσης για τα έργα «Μελέτη, Χρηματοδότηση, Κατασκευή, Συντήρηση και Λειτουργία των Μονάδων Επεξεργασίας Απορριμμάτων εντός των Ολοκληρωμένων Εγκαταστάσεων Διαχείρισης Απορριμμάτων (ΟΕΔΑ) Περιφέρειας Αττικής με ΣΔΙΤ», που προηγήθηκε της προκήρυξης της Α’ Φάσης των διαγωνισμών.

Πολλές από τις απόψεις της ΕΕΔΣΑ λήφθηκαν υπ’ όψη, ορισμένες άλλες όχι, ενώ αρκετές, από τη φύση τους έμειναν για την ολοκληρωμένη διατύπωση και την ενδεχόμενη υιοθέτησή τους στην επόμενη Β’ φάση, του διαγωνισμού των έργων, μετά την οριστικοποίηση των τευχών δημοπράτησης που έπεται της πρώτης φάσης, αυτής του σταδίου του Ανταγωνιστικού Διαλόγου.

Δεδομένης της κρισιμότητας της κατάστασης και των ασφυκτικών χρονικών περιθωρίων, δυστυχώς δεν είναι δυνατόν να ακολουθηθεί στην περίπτωση της Αττικής η φυσιολογική χρονική αλληλουχία των διαφόρων σταδίων και ενεργειών (π.χ. Θέσπιση ΕΣΔΑ, θέσπιση Εθνικού Σχεδίου πρόληψης Αποβλήτων, θέσπιση εργαλείων εφαρμογής των πολιτικών ΔΣΑ, αναθεώρηση-επικαιροποίηση ΠΕΣΔΑ, δρομολόγηση εφαρμογής έργων πρόληψης με παράλληλη δημοπράτηση των έργων επεξεργασίας κ.λπ.), αλλά θα πρέπει πολλά από τα ανωτέρω να προχωρούν παράλληλα ή ενδεχομένως σε ορισμένες περιπτώσεις ακόμη και με αντίστροφη πορεία.

Υπό το πρίσμα αυτό, το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΕΔΣΑ νιώθει την ανάγκη να παρέμβει δημόσια εκφράζοντας τις απόψεις της ΕΕΔΣΑ για τα θέματα-κλειδιά, διατυπώνοντας μία πλατφόρμα των κατά τη γνώμη της κατ’ ελάχιστον αναγκαίων συνθηκών που θα
βοηθήσουν στην αποτελεσματικότερη δυνατή δρομολόγηση και εφαρμογή των πλέον ενδεδειγμένων λύσεων για την Περιφέρεια Αττικής.

Εισαγωγικά επαναλαμβάνεται, ότι σκοπός της εταιρείας είναι η προαγωγή της εφαρμογής αποδεκτών πολιτικών, μεθόδων και συστημάτων ΔΣΑ και η καλλιέργεια των σχετικών επιστημονικών μεθόδων και εφαρμογών με απώτερο στόχο τη συμβολή στη βιώσιμη ανάπτυξη, την προστασία της ποιότητας του περιβάλλοντος και της δημόσιας υγείας και την προστασία και εξοικονόμηση φυσικών πόρων και ενέργειας, κατ’ εφαρμογή της κοινοτικής και εθνικής νομοθεσίας και των αρχών της αειφορίας.

(A) ΜΟΝΑΔΕΣ ΕΠΕΞΕΡΓΑΣΙΑΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ

Όπως έχει προαναφερθεί, έχει ήδη προκηρυχθεί η Α’ Φάση, για τους 4 διαγωνισμούς ΜΕΑ της Περιφέρειας Αττικής (Δυτικής Αττικής στα Άνω Λιόσια, Δυτικής Αττικής στη Φυλή, ΒΑ Αττικής και ΝΑ Αττικής), έχουν υποβληθεί προσφορές από τους ενδιαφερόμενους και βρίσκεται σε εξέλιξη η αξιολόγηση για την επιλογή των κατά μέγιστο έξι διαγωνιζομένων ανά διαγωνισμό, που θα κληθούν να συμμετάσχουν στη φάση του Ανταγωνιστικού Διαλόγου.

Λόγω της επιλογής του συστήματος του ανταγωνιστικού διαλόγου ως συστήματος διενέργειας των διαγωνισμών ΣΔΙΤ:

– οι υπάρχουσες προκηρύξεις δεν εξειδικεύουν τις προδιαγραφές των μονάδων, πέραν της προσεγγιστικής δυναμικότητας αυτών, που είναι για σύμμεικτα Α.Σ.Α. 400.000 t/έτος, 700.000 t/έτος, 127.500 t/έτος και 127.500 t/έτος αντίστοιχα, σύνολο 1.355.000 t/έτος, και

– οι αναλυτικές τεχνικές προδιαγραφές και άλλες ειδικότερες απαιτήσεις επαφίενται στο αποτέλεσμα της διαδικασίας του Ανταγωνιστικού διαλόγου.

Ενδεικτικά στο στάδιο αυτό θα καθοριστούν μεταξύ άλλων οι δυναμικότητες των έργων, οι προδιαγραφές αποτελέσματος (μέγιστο ποσοστό και ποιότητα υπολειμμάτων, περιβαλλοντικές και άλλες επιδόσεις, κ.λπ.), χρηματοοικονομικά δεδομένα κ.ά. Οπότε εκ των πραγμάτων, στην παρούσα φάση, δεν μπορούν να διατυπωθούν αναλυτικές απόψεις για τα διάφορα θέματα, μπορούν όμως να τεθούν οι αδρές γραμμές προσέγγισής τους.

Ως τέτοιες κρίνονται οι ακόλουθες:
1. Ρεαλιστική αναθεωρημένη-επικαιροποιημένη εκτίμηση της απαιτούμενης δυναμικότητας των μονάδων και της διαχρονικής πρόβλεψής της, σχετιζόμενης άμεσα με τις σημαντικότερες παραμέτρους που την επηρεάζουν, και ιδίως:

1.α. Με τη διαπιστωμένη σημαντική μείωση των πρωτογενώς παραγόμενων ποσοτήτων Σ.Α., ως αποτέλεσμα της διανυόμενης οικονομικής κρίσης.

1.β. Με την επικείμενη εφαρμογή μέτρων πρόληψης-ελαχιστοποίησης παραγωγής Α.Σ.Α.

1.γ. Με την ύπαρξη αλλά και την αναγκαία ενδυνάμωση των μέτρων Διαλογής στην Πηγή ειδικών ρευμάτων αποβλήτων, στα οποία είτε ήδη εφαρμόζεται ΔσΠ (π.χ. υλικά συσκευασίας) είτε θα αρχίσει σταδιακά να εφαρμόζεται (π.χ. βιοαπόβλητα).
1.δ. Με την αναμενόμενη διαχρονική μεταβολή των καταναλωτικών προτύπων.
1.ε. Με την αναμενόμενη διαχρονική μεταβολή των πληθυσμιακών δεδομένων.
1.στ. Με την αναμενόμενη διαχρονικά σταδιακή αυστηροποίηση του ισχύοντος
θεσμικού πλαισίου της Ε.Ε. και της Ελλάδας.

2. Καθορισμός εύλογης ελάχιστης εγγυημένης ποσότητας τροφοδοτούμενων αποβλήτων.

3. Ρεαλιστική αναθεωρημένη-επικαιροποιημένη εκτίμηση της προβλεπόμενης ποιότητας των εισερχόμενων αποβλήτων των ΜΕΑ και της, στο μέτρο του δυνατού, διαχρονικής πρόβλεψής της, σχετιζόμενης άμεσα με τις σημαντικότερες παραμέτρους που την επηρεάζουν, ορισμένες εκ των οποίων συμπεριλαμβάνονται στις προαναφερθείσες.

4. Οριστικοποίηση της τροφοδότησης ή μη των ΜΕΑ με ειδικά ρεύματα αποβλήτων, όπως το προδιαλεγμένο οργανικό ή/και τα πράσινα απόβλητα, αλλά ενδεχομένως και υλικά συσκευασίας.

5. Καθορισμός των προς επίτευξη στόχων της ΔΣΑ για την Περιφέρεια Αττικής, καθοριζόμενων αφενός από τους τιθέμενους από τη νομοθεσία στόχους και αφετέρου από το διαφοροποιημένο ειδικό βάρος συμμετοχής που ενδεχομένως θα κληθεί να έχει η Περιφέρεια Αττικής στο σύνολο της χώρας (σε συνδυασμό και με τον υπό θέσπιση ΕΣΔΑ).

Σημειώνεται ότι δεν πρέπει να αποκλείεται η θέσπιση αυστηρότερων από τους ελάχιστους απαιτούμενους στόχους, εφόσον αυτό κριθεί ότι απαιτείται ή ότι είναι εφικτό, ειδικότερα καθώς αυτό θα μπορούσε να αντισταθμίσει τους ελάχιστους απαιτούμενους στόχους για άλλες περιοχές της χώρας όπου γεωγραφικά και τεχνικά είναι δυσχερέστερη και ακριβότερη η επίτευξή τους.

6. Ορθολογικός καθορισμός προδιαγραφών αποτελέσματος, βασικότερες των οποίων κρίνονται το ποσοστό και η ποιότητα των παραγόμενων υπολειμμάτων και προϊόντων, κυρίως σχετιζόμενες με τις ελάχιστες ή μέγιστες δεσμευτικές απαιτήσεις που πηγάζουν από τις οδηγίες 99/31/ΕΚ και 2008/98/ΕΚ, το λοιπό ισχύον θεσμικό πλαίσιο κ.λπ.

7. Καθορισμός εύλογων και κατά το δυνατόν αντικειμενικών κριτηρίων αξιολόγησης, κατά τη φάση της υποβολής δεσμευτικών προσφορών.

8. Οριστικοποίηση του ποσού ή ποσοστού χρηματοδότησης του έργου από εθνικούς ή /και κοινοτικούς πόρους.

9. Καθορισμός των βασικών παραμέτρων, που άπτονται αποφάσεων πολιτικού επιπέδου ή/και που δεν εξαρτώνται από τον επενδυτή και έχουν καθοριστική σημασία για τα χρηματοοικονομικά αποτελέσματα του έργου. Στην κατηγορία αυτή υπάγονται και τα θέματα τιμής ενέργειας.

10. Εύλογη κατανομή κινδύνου (risk allocation) σε σχέση και με τη διεθνή εμπειρία αλλά και με τα δεδομένα της περιοχής μελέτης και της χώρας.

Σε σχέση με τα προαναφερθέντα επισημαίνονται τα ακόλουθα:

α) Κατά το χρόνο έγκρισης του ισχύοντος ΠΕΣΔΑ και των λοιπών σχετικών μελετών, δεν ήταν σε ισχύ ούτε η οδηγία 2008/98/ΕΚ, ούτε ο νόμος 4042/2012, οπότε οι έκτοτε πρόσθετες απαιτήσεις δεν ήταν δυνατό να έχουν ληφθεί υπ’ όψη.4

β) Οι τιθέμενοι στόχοι δεν συμπίπτουν υποχρεωτικά με τις προδιαγραφές αποτελέσματος των ΜΕΑ, δεδομένου ότι μέρος των στόχων θα επιτυγχάνεται και μέσω παράλληλων δράσεων, συστημάτων ή έργων συστημάτων (π.χ. ΚΔΑΥ, μέτρα πρόληψης κ.ά.).

γ) Ο Εθνικός Σχεδιασμός Διαχείρισης Αποβλήτων (ΕΣΔΑ) τελεί υπό κατάρτιση, τα αποτελέσματά του όμως μετά βεβαιότητας θα επηρεάσουν σημαντικά τις απαιτήσεις της χώρας και κατ’ επέκταση και των έργων της Αττικής σε σχέση με τη ΔΣΑ. Για αυτό, πρέπει να ληφθεί μέριμνα για εσωτερική διαβούλευση των συναρμόδιων φορέων, ώστε τα αναμενόμενα (στο μέτρο που είναι δυνατόν να προβλεφθούν με ικανοποιητική ασφάλεια) αποτελέσματα της μελέτης αυτής να έχουν ληφθεί υπ’ όψη κατά την κατάστρωση των παραδοχών και απαιτήσεων για τις ΜΕΑ Αττικής.

δ) Όπως έχει επισημάνει και στο παρελθόν η ΕΕΔΣΑ, σημαντικό έλλειμμα για την κατάστρωση αξιόπιστων σεναρίων των στόχων ΔΣΑ για την Ελλάδα, αποτελεί ο μη καθορισμός μέχρι σήμερα του τρόπου υπολογισμού για την επίτευξη του στόχου για κατ’ ελάχιστον 50% ανακύκλωση των Σ.Α., από τους 4 εναλλακτικούς τρόπους υπολογισμού, που έχουν θεσπιστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 2008/98/ΕΚ.

Κρίνεται πολύ σημαντικός ο καθορισμός του τρόπου αυτού πριν την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων του ανταγωνιστικού διαλόγου, ώστε να αποφευχθεί ανεπιθύμητη υπερ- ή υπο-διαστασιολόγηση των ΜΕΑ ή ακόμη και ενδεχόμενης δραματικής αστοχίας τους στο μέλλον.

ε) Όπως έχει επισημάνει και στο παρελθόν η ΕΕΔΣΑ, εξίσου σημαντικό έλλειμμα για την κατάστρωση αξιόπιστων σεναρίων των στόχων ΔΣΑ για την Ελλάδα, αποτελεί ο μη καθορισμός μέχρι σήμερα ελάχιστων ή μέγιστων προδιαγραφών για τη διάθεση υπολειμμάτων σε ΧΥΤΥ, ή τουλάχιστον εκείνων των προδιαγραφών με βάση τις οποίες η διάθεση των υπολειμμάτων αυτών να λογίζεται ή όχι ως εκτροπή (π.χ. βαθμός βιοαποδομησιμότητας οργανικού κλάσματος ΑΣΑ κ.λπ.).

Κρίνεται πολύ σημαντικός ο καθορισμός των προδιαγραφών αυτών πριν την οριστικοποίηση των αποτελεσμάτων του ανταγωνιστικού διαλόγου, ώστε να αποφευχθεί υπερ- ή υπο-διαστασιολόγηση των ΜΕΑ ή ακόμη και εκ των υστέρων δραματική αστοχία ως προς την επίτευξη των στόχων.

στ) Σε πρώτο επίπεδο οι στόχοι και κατ’ επέκταση και οι προδιαγραφές αποτελέσματος καθορίζονται συνολικά για όλη την Περιφέρεια Αττικής. Δεδομένου ότι οι μονάδες είναι τέσσερις, δεν πρέπει να θεωρείται καθόλου μονοσήμαντο ούτε κατ’ ανάγκην βέλτιστο (χωρίς να αποκλείεται κιόλας), ότι για όλες θα υιοθετηθούν ίδιες και ενιαίες προδιαγραφές αποτελέσματος, παρ’ ότι αυτό θα ήταν η απλούστερη διαχειριστικά επιλογή.

Στην περίπτωση όμως διαφοροποιημένων προδιαγραφών ανά μονάδα, πρέπει η διαδικασία του ανταγωνιστικού διαλόγου να οδηγήσει συνδυαστικά στην επίτευξη των συνολικών προδιαγραφών αποτελέσματος, κάτι το οποίο απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή.

ζ) Με βάση την προκήρυξη, το ενδεχόμενο βιολογικής επεξεργασίας προδιαλεγμένων οργανικών θα εξετασθεί κατά τη Β’ Φάση (ανταγωνιστικός διάλογος). Η επεξεργασία των προδιαλεγμένων οργανικών στις ΜΕΑ συνοδεύεται από σημαντικά πλεονεκτήματα, και προτείνεται να υιοθετηθεί στη φάση του ανταγωνιστικού διαλόγου.

Στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψη οι βασικές σχεδιαστικές παράμετροι των προγραμμάτων χωριστής συλλογής και να δρομολογηθούν άμεσα οι σχετικές δράσεις, συμπεριλαμβανομένων ευρείας κλίμακας πιλοτικών έργων

η) Προσφορότερος κρίνεται ο καθορισμός ποσού και όχι ποσοστού χρηματοδότησης από εθνικούς ή/και κοινοτικούς πόρους, αφού στη δεύτερη περίπτωση το τελικό ποσό συνδέεται με το ύψος επένδυσης του κάθε επενδυτή, το οποίο αφενός δεν βοηθάει στην αντικειμενικοποίηση της αξιολόγησης και σε συγκρισιμότητα των προσφορών, αφετέρου δε, δεν είναι ποτέ απολύτως γνωστό, αλλά επαφίεται στη δήλωση του κάθε προσφέροντα.

Όσον αφορά στην τιμή ηλεκτρικής ενέργειας, επειδή αποτελεί πολύ σημαντική παράμετρο για τα χρηματοοικονομικά δεδομένα και αποτελέσματα του έργου, θα πρέπει στο στάδιο 5 των προσφορών να καθοριστεί ενιαία για όλους τους διαγωνιζόμενους, ανάλογα με την τεχνολογία παραγωγής και την κείμενη ευρωπαϊκή και εθνική νομοθεσία (οδηγία 2009/28/ΕΚ, Νόμοι 3468/06 – 3851/10 για την προώθηση της χρήσης ενέργειας από ΑΠΕ, Νόμος 4042/2012 που αποτελεί εναρμόνιση της κοινοτικής οδηγίας 2008/98/ΕΚ, κ.λπ.).

(Β) ΕΡΓΑ ΑΣΦΑΛΟΥΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΔΙΑΘΕΣΗΣ (ΧΥΤΑ/ΧΥΤΥ)

Παρ’ όλες τις ασαφείς και αντιφατικές κατά καιρούς ανακοινώσεις, η δυναμικότητα του μοναδικού λειτουργούντος ΧΥΤΑ/Υ στη Δυτική Αττική (Δ. Φυλής) εξαντλείται, και φαίνεται ο ΧΥΤΑ θα έχει κορεσθεί, μέχρι τη θέση σε καλή λειτουργία των 4 ΜΕΑ.

Επειδή τα έργα ασφαλούς τελικής διάθεσης (ΧΥΤΑ/Υ), αν και τελευταία στην ιεραρχία ΔΣΑ, είναι κυρίαρχης σημασίας, από πλευράς περιβαλλοντικών επιπτώσεων, ασφάλειας και υγείας, και δεδομένης της δυσκολίας εξεύρεσης και των χρονικών καθυστερήσεων για τη θεσμική κατοχύρωση-έγκριση των θέσεων των έργων, κρίνεται απολύτως απαραίτητη η άμεση έναρξη των διαδικασιών για την αναζήτηση-εξασφάλιση και έγκριση των θέσεων για τους ΧΥΤΑ που θα διαδεχθούν τον λειτουργούντα.

(Γ) ΜΕΤΡΑ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΕΛΑΧΙΣΤΟΠΟΙΗΣΗΣ ΑΣΑ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΔΥΝΑΜΩΣΗ ΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ ΔΙΑΛΟΓΗΣ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ

Παράλληλα με τα ανωτέρω, θα πρέπει άμεσα να αρχίσει η εφαρμογή μέτρων και δράσεων πρόληψης-ελαχιστοποίησης παραγωγής Αποβλήτων (ενδεικτικά: Οικιακή κομποστοποίηση, ανάπτυξη δικτύων επισκευών και προώθησης μεταχειρισμένων προϊόντων για επαναχρησιμοποίηση, ανάπτυξη δομών υποστήριξης επιχειρήσεων και Τοπικής Αυτοδιοίκησης για δράσεις πρόληψης κ.λπ.) όπως επίσης και η επέκταση και ενδυνάμωση των υφιστάμενων ή η εγκαθίδρυση νέων συστημάτων Διαλογής στην Πηγή Αποβλήτων (Μπλε κάδος-ΚΔΑΥ, Πράσινα σημεία, προδιαλεγμένα οργανικά και «πράσινα» απόβλητα, κ.ά.

Στον ίδιο σκοπό συμβάλλει, μεταξύ άλλων, και η εφαρμογή ορθολογικών συστημάτων χρέωσης και καθορισμού ανταποδοτικών τελών (π.χ. εφαρμογή συστήματος «πληρώνω όσο πετάω» κ.ά.», για τα οποία υπάρχει πλέον αποδεδειγμένη εμπειρία ότι συνεισφέρουν σημαντικά τόσο στην ενίσχυση της ανακύκλωσης, όσο και στην πρόληψη, με την προϋπόθεση του κατάλληλου σχεδιασμού τους.

Η επιτυχής εφαρμογή τέτοιων συστημάτων συνδέεται ενίοτε με τη συλλογή των αποβλήτων πόρτα-πόρτα, δηλ. από τον ιδιωτικό χώρο των κτιρίων αντί από κοινόχρηστους δημόσιους κάδους. Η δυνατότητα αλλαγής του επικρατούντος σήμερα συστήματος προσωρινής αποθήκευσης – συλλογής θα πρέπει να εξεταστεί σοβαρά στο πλαίσιο αυτό, με την ανάπτυξη, σε πρώτη φάση,
χρηματοδοτούμενων πιλοτικών προγραμμάτων σε ενδιαφερόμενους Δήμους.

(Δ) Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΒΛΗΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΔΕΥΤΕΡΟΓΕΝΩΝ ΠΟΡΩΝ

Η στοχευμένη, αποτελεσματική και προσανατολισμένη στις ιδιαίτερες ανάγκες της χώρας έρευνα στους τομείς της βιώσιμης διαχείρισης αποβλήτων αλλά και της βελτιστοποίησης της αποδοτικότητας των πόρων, μέσα από την πρόληψη, την επαναχρησιμοποίηση, την ανακύκλωση και την ανάκτηση ενέργειας μπορεί να συνεισφέρει ισχυρά στην επίλυση του προβλήματος, αλλά δυστυχώς – μέχρι σήμερα – δεν έχει αξιοποιηθεί.

Η διάθεση μέρους του ειδικού φόρου υγειονομικής ταφής για τα ανεπεξέργαστα απόβλητα, του ν.4042/2012, για εφαρμοσμένη έρευνα στο πεδίο της διαχείρισης των αποβλήτων, μέσα από διαφανείς 6 ανταγωνιστικές διαδικασίες, σύμφωνα με το παράδειγμα της Μεγάλης Βρετανίας και άλλων ευρωπαϊκών χωρών, θα μπορούσε να ωφελήσει τόσο την Τοπική Αυτοδιοίκηση, μπροστά στις τεράστιες προκλήσεις εφαρμογής που αντιμετωπίζει, προσφέροντάς της προσαρμοσμένες στις ανάγκες της λύσεις, όσο και να συνεισφέρει στην ανάπτυξη εθνικής τεχνογνωσίας, που θα μπορούσε να προσφέρει ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα στις ελληνικές επιχειρήσεις κατά την προσπάθειά τους διείσδυσης σε νέες αγορές.

Σχόλια