Αυθαίρετα: οριστική λύση με την «Τράπεζα Γης» προωθεί το ΥΠΕΚΑ

1
36

Οριστική λύση στο θέμα της νομιμοποίησης αυθαιρέτων αλλά διευκόλυνση της αξιοποίησης χιλιάδων ακινήτων που βρίσκονται σήμερα στην κατοχή των δήμων ή άλλων οργανισμών του δημοσίου προωθεί το ΥΠΕΚΑ με τη θεσμοθέτηση της «Τράπεζας Γης», σύμφωνα με δημοσίευμα της ιστοσελίδας euro2day.gr.

Ο θεσμός της «Τράπεζας Γης» θα λειτουργεί ως εξής: Ένας ιδιοκτήτης που διαθέτει ένα οικόπεδο ή κτίριο καθώς και το δικαίωμα να χτίσει αλλά δεν θέλει να αξιοποιήσει αυτό το δικαίωμα, το μεταβιβάζει στην «Τράπεζα Γης», η οποία με τη σειρά της πουλά το δικαίωμα σε ενδιαφερόμενους πολίτες και επενδυτές.

Μέσω της ίδιας «τράπεζας» θεωρούν στο υπουργείο πως μπορεί να λυθεί οριστικά το θέμα των αυθαιρέτων με τους ιδιοκτήτες των τελευταίων να αγοράζουν συντελεστή δόμησης από την «Τράπεζα Γης» που θα δημιουργηθεί σε κάθε δήμο της χώρας.

Όπως τόνισε χθες στο συνέδριο «RED Business Forum», ο γενικός γραμματέας Χωροταξίας και Αστικού Περιβάλλοντος Σωκρ. Αλεξιάδης, «οι τράπεζες, δημιουργούν ένα «ταμείο» δικαιωμάτων ανάπτυξης, καθώς όταν κάποιος χρειάζεται δικαίωμα ανάπτυξης μπορεί να το αγοράσει, και συχνά μάλιστα σε μια γνωστή προκαθορισμένη τιμή».

Το σημαντικότερο είναι ότι με το νέο θεσμό αξιοποιούνται τα εργαλεία απόσυρσης κτιρίων, συνένωσης ιδιοκτησιών και επεμβάσεων σε επίπεδο οικοδομικού τετραγώνου υποβαθμισμένων περιοχών, από ιδιώτες επενδυτές με στόχο την περιβαλλοντική αναβάθμισή τους, όπως προβλέπει Νέος Οικοδομικός Κανονισμός.

Επιπλέον, διευκολύνεται η αξιοποίηση της περιουσίας του Δημοσίου, μέσα από συμπράξεις με τον ιδιωτικό τομέα, ενώ δίνονται κίνητρα αποκέντρωσης των υπηρεσιών, καθώς οι Τράπεζες Γης θα δημιουργηθούν σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

1 ΣΧΟΛΙΟ

  1. Το Υπεχωδε η ΤΡΑΠΕΖΑ ΓΗΣ
    και
    η νεκρανάσταση της μεταφοράς συντελεστού δομήσεως

    Το ΥΠΕΚΑ ( πρώην Υπεχωδε ) πιστό στην παράδοση του συνεχίζει την πρακτική που έχει καθιερώσει εδώ και πολλά χρόνια, δηλαδή τη χρησιμοποίηση της πολεοδομικής νομοθεσίας προς εξυπηρέτηση των μεγάλων συμφερόντων για την δημιουργία Αφορολογήτων Κερδών, μέσα απ΄την επιδείνωση των οικιστικών συνθηκών και την καταστροφή των πόλεων .Γεγονός το οποίο επιβεβαιώνεται από την πρόσφατη ανακοίνωση του για την δημιουργία ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΓΗΣ, που ουσιαστικά συνίσταται στην επαναφορά του θεσμού της μεταφοράς συντελεστού δομήσεως, στην οποία πλέον δια της Τράπεζας Γης θα εμπλέκεται και το Δημόσιο σε απ΄ευθείας οικονομική συναλλαγή με τους ιδιώτες, με συνθήκες που δεν επιτρέπουν αντικειμενικότητα και θα αποτελέσει έναν ακόμη τρόπο διαπλοκής για την αποκόμιση Τεραστίων Αφορολογήτων Κερδών και αδιανόητης διαπλοκής, ακόμη μεγαλυτέρας εκτάσεως και εντάσεως από εκείνη την οποία είχε δημιουργήσει η εφαρμογή του θεσμού αυτού, με την εφαρμογή που του επεφύλαξε το Υπεχωδε σε αυτό το θεσμό, τα αποτελέσματα της οποίας πληροφορήθηκε η κοινή γνώμη από την πρόσφατο επεισόδιο του ΒΑΡΩΝΟΥ της Μεταφοράς Συντελεστού Δομήσεως κ. Μπάμπη Βωβού, ο οποίος αγόραζε τα οικόπεδα όσο κι΄ όσο ή έδινε αντιπαροχή το 100% της επιφάνειας που δικαιούτο να κτίσει ο ιδιοκτήτης τους και εντούτοις κέρδιζε τεράστια ποσά, διότι μέσω μεταφορά συντελεστού δομήσεως έκτιζε, μέσω της μεταφοράς συντελεστού δομήσεως, δυό και τρείς φορές περισσότερα τετραγωνικά από όσα δικαιούταν να κτιστούν στο οικόπεδο, αγοράζοντας τίτλους σε τιμές που ήταν εξευτελιστικές , λογω της μεγάλης προσφορά τους η οποία οφείλονταν στην απαράδεκτη εφαρμογή των διαδικασιών που επέτρεψε το Υπεχωδε να συνεχίζεται καθ΄ όλο τον χρόνο εφαρμογής του θεσμού , καθώς και στις αδυναμίες του ιδίου του θεσμού.

    Ο θεσμός της Μεταφοράς Συντελεστού Δομήσεως δημιουργήθηκε για την αποζημίωση των κτιρίων που κρίνονταν Διατηρητέα, προς προστασία της Αρχιτεκτονικής και Παραδοσιακής μας Κληρονομιάς. Ήταν όμως σφάλμα να περιληφθούν σε αυτή την δυνατότητα αποζημιώσεως και οι ρυμοτομούμενες εκτάσεις, καθώς και τα τμημάτων των οικοπέδων τα οποία οι ιδιοκτήτες τους αποφάσιζαν να αφήσουν άκτιστα, με την δικαιολογία ότι έτσι προστατεύεται το Περιβάλλον. Το σφάλμα αυτό του θεσμού και ο αμοραλιστικός τρόπος με τον οποίο τον εφάρμοσε το υπουργείο είχε δύο καταστροφικές συνέπειες,
    α. πολλαπλασίασε την γραφειοκρατία που είχε θεσπιστεί με τον σχετικό νόμο, και
    β. συνετέλεσε «στην παραγωγή» τεραστίας ποσότητα μεταφερόμενου συντελεστού δομήσεως ,
    που δημιούργησε την κατάρρευση των τιμών και επέφερε την απαξίωση των στοιχείων της Αρχιτεκτονικής & Παραδοσιακής Κληρονομιάς στην οποία εστόχευε ο θεσμός,

    Αυτή η τεραστία προσφορά προκλήθηκε εκ των ακολούθων κυρίως λόγων :
    α. διότι με διάφορες προφάσεις περιελήφθησαν στα ρυμοτομούμενα εκτάσεις που ευρίσκοντο εκτός σχεδίου , όπως οι εκτάσεις που ευρίσκοντο μεταξύ των οριογραμμών προστασίας των ρεμάτων,
    β. διότι εγίνοντο διπλές μεταφορές συντελεστού δομήσεως από το ίδιο ακίνητο, επειδή επιτρέπονταν ΜΣΔ χωρίς την έκδοση τίτλων ενώ παραλλήλως εκδίδονταν και τίτλοι ΜΣΔ από το ίδιο ακίνητο, οι οποίοι χρησιμοποιούνταν για νέα ΜΣΔ.
    γ. διότι με τις πράξεις αναλογισμού, οι οποίες καθόριζαν το μέγεθος της ρυμοτομούμενης έκτασης, η επιφάνεια τους πολλαπλασιάζονταν αφού δεν υπήρχε αντικρουόμενο συμφέρον για να αντιδράσει,
    δ. διότι η απουσία ιδιωτικού αντικρουόμενου συμφέροντος επί της πράξεως υπολογισμού της προς ρυμοτόμηση εκτάσεως, εξαφάνισε κάθε έλεγχο, με συνέπεια την εκτεταμένη χρησιμοποίηση κάθε είδους τίτλων, μέχρι και παραποίηση συμβολαιογραφικών εγγράφων έως και αποδοχή απλών πληρεξουσίων δεκαετιών.
    ε. διότι επέτρεψε στους ιδιοκτήτες του οικοδομών στα ακριβά προάστια να αποζημιώνονται με δεκάδες εκατομμύρια για τα τις τεράστιες εκτάσεις των οικοπέδων που αφήναν άκτιστες και εξακόντιζαν την αξία των οικοδομών τους στα ύψη με την αισθητή αναβάθμιση που δημιουργούσε ο μεγάλος ακάλυπτος χώρος.
    ζ. διότι επέτρεψε, ο υπολογισμός της αξίας των ρυμοτομούμενων εκτάσεων , ο οποίος σύμφωνα το νόμο εγίνετο με το Σύστημα Προσδιορισμού Αντικειμενικής Άξιας Ακινήτων ( μεταφορά συντελεστού δεν είναι άλλο απ΄την μεταφορά αξιών ) , να γίνεται χωρίς την εφαρμογή του μειωτικού συντελεστού που επιβάλλονταν από αυτό τος σύστημα, ο οποίο ήταν 0,50 και είχε ως συνέπεια τον διπλασιασμό της μεταφερόμενης επιφάνειας απ΄ τα ρυμοτομούμενα.
    Και δεν πρέπει να μείνει ασχολίαστα το μέγεθος και η έκταση της διαπλοκής και της διοικητικής ασυδοσίας κατά την οποία όταν, μετά από 14 χρόνια αδιάλειπτης εφαρμογής αυτής της παρανομίας, επεβλήθη απ΄την πολιτική ηγεσία του υπουργείου η εφαρμογή αυτού του μειωτικού συντελεστού, μέσα σε ελάχιστο χρόνο εξαλείφθηκε από το Σύστημα ΠΑΑΑ. ο μειωτικός συντελεστή για τα ρυμοτομούμενα και διπλασιάστηκε έτσι και η αξία που έπρεπε να καταβάλουν οι Δήμοι για όσους χώρους είχαν δυνατότητα να αποζημιώσουν. Πράγμα που συνεχίζεται έως και σήμερα. Τόσο ωραία ! Φυσικά δεν έλειψαν και οι επινοήσεις καταστρατηγήσεως του συντελεστού με την αλλαγή του χαρακτηρισμού ρυμοτομούμενων εκτάσεων σε διατηρητέες !
    η. διότι η ρύθμιση του νόμου για την μεταφορά του συντελεστού επέτρεψε την πώληση του χωρίς τις διαδικασίες μεταβιβάσεως ακινήτων ( παρά του ότι αυτό συμβαίνει εν προκειμένω) προκειμένου να επωφελούνται οι ιδιοκτήτες των Διατηρητέων κτιρίων και για μείωση της γραφειοκρατίας, η οποία οδήγησε στο εντελώς αντίθετο αποτέλεσμα , Αυξήθηκε η γραφειοκρατία και διογκώθηκε η παραγωγή Παράνομου Μεταφερόμενου Συντελεστού , αφού οι τίτλοι εκδίδονταν από το Κράτος, με συνέπια ο «αγοραστής» να μην ενδιαφέρεται για τη νομιμότητα των τίτλων που αγόραζε !
    θ. διότι η τεραστία γραφειοκρατία που προκάλεσαν οι ρυθμίσεις αυτού του θεσμού, η απουσία οποιασδήποτε ασφαλιστικής δικλείδας και η γνωστή συμπεριφορά των πολεοδομικών υπηρεσιών « μπλόκαραν» τις διαδικασίες και συνετέλεσαν στη μετατροπή των διακινητών και μεσολαβητών σε «έμπορους μεταφοράς συντελεστού δομήσεως»,αφού κυριάρχησαν επί της προωθήσεως των φακέλων και κατέστησαν αδύνατη την εξυπηρέτηση των απλών πολιτών για την πώληση τίτλων μεταφοράς συντελεστού δομήσεως χωρίς την παρουσία τους. Η εμπλοκή των οποίων πολλαπλασίασε την διαπλοκή και μεγιστοποίησε τις παρανομίες, έχοντας ως μέσω τα τεράστια κέρδη που αποκόμιζαν οι έμποροι της μεταφοράς από την αφορολόγητη αγορά και πώληση συντελεστού δομήσεως που εγίνετο μέσω ιδιωτικών συμφωνητικών, αφού η έκδοση στο όνομα του ιδιώτου καθιστούσε περιττή την επίσημη μεταβίβαση και απ΄την άλλη η ως άνω γραφειοκρατία εξασφάλιζε τον «έμπορο» την όποια παρασπονδία και κατέστησε αδύνατη την προώθησε της αιτήσεως οιουδήποτε πολίτη και τους κατέστησε δέσμιους των εμπόρων.
    ι. διότι επέτρεψε την μεταφορά συντελεστού δομήσεως από ακίνητα που ευρίσκοντο εκτός του Συστήματος Προσδιορισμού Αντικειμενικής Άξιας Ακινήτων, με συνέπεια σε αρκετές περιπτώσει οι Εφορίες να εμμένουν στον καθορισμό των αγοραίων τιμών αντί των αντιστοιχούσαν στις αντικειμενικές αξίας και τούτο πάρα την επισήμανση από τις υπηρεσίες του Υπουργείου ότι, οι τιμές που θα καθόριζαν πρέπει να είναι ανάλογες των αντικειμενικών, με συνέπεια η μεταφορά συντελεστού να υπερπολλαπλασιάζεται, αφού εντωμεταξύ οι υπηρεσίες του Υπεχωδε ξεχνούσαν τις αντιρρήσεις τους.
    Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί περίπτωση ακινήτου στο Μαρούσι, εκτάσεως 3.000 μ2, το οποίου δι΄ αυτής της μεθόδου αποζημιώθηκε με 16πλάσια τιμή της αντιστοίχου αντικειμενικής (δηλ.16πλασιάστηκε ο μεταφερόμενος συντελεστής δομήσεως) και εκτινάχθηκε το «κέρδος» του έμπορα στο 1.200.000.000 δρχ ( σε τιμές του έτους 1993 ), όπως αυτό προσδιορίστηκε από ειδική έκθεση δύο Διευθυντών και ενός δικηγόρου του Υπεχωδε.. Την ορθότητα αυτής της έκθεσης δεν αντιλήφθη το Δικαστικό Συμβούλιο στο οποίο παραπέμφθηκαν δυο γενικοί διευθυντές του Υπεχωδε, ο έμπορος και δύο Εφοριακοί με κατηγορίες σε βαθμό κακουργήματος και εισηγήθηκε την απαλλαγή τους και τους απέδωσε και εύφημη μνεία διότι εξυπηρέτησαν το Κράτος.

    Επακόλουθο των ανωτέρω ήταν η κατάρρευση των τιμών πωλήσεως , με συνέπεια η αποζημίωση των ακινήτων– παραδοσιακών και ρυμοτομούμενων- , να γίνεται με τιμές που δεν έφθαναν ούτε στο 30% της αγοραίας αξίας τους. Γεγονός το οποίο αυτοτελώς επιβεβαιώνει τις εκτεταμένες παρανομίες στις χορηγήσεις τίτλων από ρυμοτομούμενα, αφού οι ιδιοκτήτες τους «προτιμούσαν» να αποζημιωθούν με το 30% της αξίας των ακινήτων τους αντί να υποχρεώσουν τους Δήμους σε πολλαπλάσια αποζημίωση τους, μέσω δικαστικού προσδιορισμού της αξίας τους ή την υποχρεωτική οικοδόμηση τους εφόσον δεν καταβάλλονταν η αποζημίωση.

    Έξαλλου η ρύθμιση περί αφορολογήτου μεταβίβασης της ΜΣΔ., που ετέθη για να «επιδοτήσει» την αποζημίωση των διατηρητέων κτιρίων , μετατράπηκε σε απαλλαγή από την φορολογία των μεγαλοκατασκευαστών, που στην ουσία αγόραζαν φτηνά δυό και τρείς φορές μεγαλύτερα «οικόπεδα» απ΄ εκείνο το οποίο είχαν αγοράσει, μέσω αγοράς συντελεστού δομήσεως, χωρίς να πληρώνουν φόρο μεταβίβασης, ούτε φόρο για τα πολλαπλάσια κέρδη που αποκόμιζαν από αυτή τη συναλλαγή, κατά την διαφορά της αγοραίας αξίας του οικοπέδου και του 30% της αξίας του , που αντιπροσώπευε η Μεταφορά Συντελεστού Δομήσεως.
    Δεν θα αποφύγω τον πειρασμό να παραθέσω παράδειγμα για οικόπεδο στο Μαρούσι (επί της λεωφόρου Κηφισίας) στο οποίο το κτίσιμο 12.000 μ2, περισσότερων από αυτά που επέτρεπαν οι όροι δομήσεως της περιοχής σε αυτό, στοίχισε στον εργολάβο 400.000.000 δραχμές το έτος 1992 έναντι της αξίας των 12.000.000.000 του οικοπέδου που χρειάζονταν για να κτίσει αυτά τα 12.000 μ2. Υπολογίστε ότι για αυτό το κέρδος των11.600.000.000 δρχ. ( 12.000.000.000 – 400.000.000 = 11.600.000.000) ο εργολάβος δεν φορολογήθηκε καθόλου και φυσικά δεν πλήρωσε ούτε και φόρο για τη μεταβίβαση των 12.000.000.000 δρχ, που ανήρχετο σε 13%, πλέον τα συμβολαιογραφικά κλπ. έξοδα δηλ. 5,50 δις για φόρο κερδών και 1,50 δις για έξοδα μεταβίβασης.

    Επισημαίνεται τέλος ότι προσπάθεια που ξεκίνησε στο ΥΠΕΚΑ ( πρώην Υπεχωδε ), με επιτροπή υψηλόβαθμων υπαλλήλων για τον εντοπισμό των ανωτέρω και αρκετών άλλων, προκειμένου να αποκατασταθεί η νομιμότητα και να επιβληθούν ποινές, κατέληξε σε ανώδυνες «διαπιστώσεις», όπως επίσης και η αντίστοιχη επιτροπή που ξεκίνησε το 1992 για την αποκάλυψη των παρανομιών και εισήγηση για την θωράκιση του θεσμού, η οποία θα καθιστούσε ευχερή και τον εντοπισμό των διπλών μεταφορών, κατέληξε στην δημιουργία « ΒΑΣΕΩΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΠΡΑΞΕΩΝ ΕΚΔΟΣΗΣ και ΥΛΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΙΤΛΩΝ ΜΣΔ.», χωρίς όμως ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών, που θα αποτελούσε μια ασφαλιστική δικλείδα, αλλά ακόμη και των υπαλλήλων της αρμοδίας διευθύνσεως, στους οποίους η πρόσβαση επιτρέπονταν μόνο για να καταχωρίσουν τίτλους κλπ. στοιχεία, όχι όμως και για να πληροφορηθούν αν από συγκεκριμένο ακίνητο είχε προηγηθεί ΜΣΔ. , δικαίωμα το οποίο είχε μόνον ο διευθυντής ΑΡΧΕΙΟΥ !

    Δυστυχώς με την ανακοίνωση του για την δημιουργία Τράπεζας Γης το Υπε3χωδε αποδεικνύεται ότι , εξακολουθεί να βαδίζει στα παραπάνω αχνάρια και προς άρση κάθε αμφιβολία για αυτό, αρκεί η επισήμανση των εσφαλμένων στοιχείων που παρουσιάστηκαν με την εν λογω ανακοίνωση περί του όγκου του μεταφερόμενου συντελεστού, κατά την οποία ο διατιθέμενος συντελεστής από ρυμοτομούμενα είναι 184.000 μ2 και από διατηρητέα 244.000 μ2 έναντι του αληθούς που, για το έτος 1996, είχε φθάσει στο 1.560.000 μ2 και εξ αυτών μόνο τα 286.000 μ2 είχαν εκδοθεί από διατηρητέα, ενώ είχαν απορροφηθεί μόνο 370.000 μ2 , σύμφωνα με την ανακοίνωση της Διευθύνσεως Αρχείου του Υπουργείου, στο οποίο τηρείται η Βάση Δεδομένων. Η παρουσία αυτών των εσφαλμένων στοιχείων αποσκοπεί :

    • στη μείωση του προβλήματος που δημιουργεί η εφαρμογή του θεσμού για τα ρυμοτομούμενα και ολων των λοιπών περιπτώσεων πλην των διατηρητέων,
    • στην απόκρυψη της τεράστιας γραφειοκρατίας την οποία συνοδεύει τις διαδικασίες υλοποίησης της ΜΣΔ (η μικρή απορρόφηση δεν οφείλεται στην απουσία ζητήσεως , αλλά στην χρονοβόρες διαδικασίες ) και
    • στην απόκρυψη του γεγονότος της δεινής θέσεως που έχει δημιουργήσει τη αποζημίωση των Διατηρητέων η αποδοχή μεταφοράς συντελεστού δομήσεως τόσο από την υπερπροσφορά , όσο και από την πτώση των τιμών – που έχει δημιουργήσει για όσους λόγους αναφέρονται ανωτέρω, όσο και από την προτίμηση των έμπορων της μεταφοράς συντελεστού δομήσεως να προτιμούν να ¨ξεφορτώνονται» αμφιβόλου νομιμότητας τίτλους ΜΣΔ.
    προκειμένου να συνεχίσει η επικρατούσα κατάσταση, που προκαλεί την κατάρρευση των τιμών και την εξ αυτού δημιουργία των τεραστίων αφορολογήτων κερδών.

    Δεν θα επισημάνουμε την επιδείνωση των συνθηκών οικήσεως που επιφέρει αυτή η «ιδέα της Τράπεζας Γης», ούτε των μέσων που επινοούν οι εκμεταλλευτές του θεσμού της ΜΣΔ προκειμένου να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο τους, (που έφθασαν μέχρι και της οργάνωσης συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας των «αδικουμένων ιδιοκτητών τίτλων ΜΣΔ»στην οποία παρουσιάστηκαν μόνο εργολάβοι και έμποροι ΜΣΔ), ούτε την αντισυνταγματικότητα των ρυθμίσεων που προοιωνίζει αυτή η ιδέα , ούτε την ισχυρότατη μειοψηφία της Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας , που εκφράστηκε, κατά την κρίση για ΜΣΔ από ακίνητα εκτός των διατηρητέων, σύμφωνα με την οποία το άρθρο 24 παρ. 2 του Συντάγματος είναι υπερτέρας ισχύος έναντι της τροποποίησης του άρθρου 17 που έγινε το έτος 200.. με την οποία επιχειρήθηκε να καλυφθεί με συνταγματικότητα η ΜΣΔ από ρυμοτομούμενα ( βλπ. πρακτικά Βουλής) , που δεν εξασφαλίζει την μη ανατροπή της και όσες επιβαρύνσεις για τους πολίτες και το κράτος θα επακολουθήσουν αυτή την ανατροπή.
    Θα επισημάνουμε όμως την αβασάνιστη απόφαση με τη οποία η πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΚΑ ( πρώην Υπεχωδε ) προβαίνει σε τέτοιους είδους ανακοινώσεις, που, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, οδηγούν δε σκέψεις για διεργασίες και συνέχιση της καταστροφικής πλέον όχι για τις οικιστικές συνθήκες της Χώρας, που θα επακολουθήσουν αυτές τις ρυθμίσεις , αλλά σκέψεις για την απόλυτη ακαταλληλότητα της πολιτικής ηγεσίας του Υπουργείου , με την διαφαινόμενη ρύθμιση στην οποία αποφάσισαν να εμπλέξουν «ταμειακά» και το Κράτος.

    Τέλος πρέπει να επισημάνουμε ότι η πραγματική ανάπτυξη, που ευαγγελίζεται το ΥΠΕΚΑ ( πρώην Υπεχωδε ) ότι θα επέλθει με την Τράπεζα Γης, δεν επέρχεται με την οικοδομική δραστηριότητα, αλλά είναι η συνέπεια της πραγματικής ανάπτυξης , η οποία συνίσταται στην παραγωγή πλούτου και εισροή συναλλάγματος ως προϋπόθεση για την οικοδομική ανάπτυξη. Οι ελάχιστες κτιριακές επιφάνειες που χρειάζονται οι υποστηρικτικές υπηρεσίες των Παραγωγικών Τομέων της Οικονομίας ελάχιστα μετέχουν στην πραγματική ανάπτυξη και ακόμη περισσότερο η επίκληση για αυτήν, υπό τα δεδομένα της σημερινής κατάσταση που επικρατεί στην προσφορά γραφειακών χώρων υψηλού επίπεδου, μόνο αυτόν τον ισχυρισμό δεν ευνοεί.

    Ας ασχοληθεί το υπουργείο με τις ρυθμίσεις εκείνες που πράγματι χρειάζεται επειγόντως η χώρα και αυτές δεν είναι η δημιουργία τεραστίων γραφειακών χώρων σε βάρος της οικιστικής των πόλεων ( Παράδειγμα η καταστροφή του Αμαρουσίου, αλλά και ο κυκλοφοριακός φόρτος της λεωφόρου Κηφισίας, και η αποκόμιση τεραστίων Αφορολόγητων ποσών) , αλλά η άμεση διευκόλυνση της παραγωγικής βάσης κάθε χώρας , που δεν είναι άλλη από την Βιομηχανία και την Βιοτεχνία και κατασκευή των έργων ναυτιλιακής εξυπηρετήσεως που είναι οι Μαρινών Τουριστικών Σκαφών -που πλέον αποτελούν το ακρογωνιαίο λίθο του τουριστικού μας προϊόντος-. Αυτοί είναι οι Τομείς της Οικονομίας αποτελούν την πραγματική ανάπτυξη και για την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει σημαντική ευθύνη έχει το ΥΠΕΚΑ ( πρώην Υπεχωδε ), τις οποίες χρόνια τώρα τις κατέστησε απαγορευμένες για την χώρα και , ως προκύπτει, νομίζει ότι δεν έχει υποχρέωση να ασχοληθεί με αυτούς τους ουσιαστικούς κλάδους της παραγωγικής οικονομίας.
    Ας αφήσει λοιπόν τις μεγαλοστομίες για εργαλεία ανάπτυξης και απελευθέρωση των δυνάμεων της αγοράς, που θα φέρει η Τράπεζα Γης και που θα διευρύνει τις δυνατότητες συνεργασίας δημοσίου και ιδιωτικού τομέα και ας ασχοληθεί με τους τομής της πραγματικής οικονομίας που είναι επείγουσα ανάγκη για να διευκολυνθεί η ανάπτυξη τους.

    Προ πολλού έπρεπε η πολιτική ηγεσία του Υπεχωδε να έχει σχέδιο για τις επείγουσες δραστηριότητες του τις οποίες επιβάλλει η κρίσιμη κατάσταση υπό την οποία ευρίσκεται η χώρα, προκειμένου να υπερκεράσει αντιρρήσεις και αγκυλώσεις του παρελθόντος περί της προστασίας του περιβάλλοντος , των δασών, της γης υψηλής παραγωγικότητα, των ακτών και των οποιοδήποτε επινοήσεων όσων έχουν ανακηρυχτεί τεχνοκράτες και περιβαλλοντολόγοι και να δώσει διέξοδο όχι μόνο στις ανωτέρω παραγωγικούς κλάδους αλλά και στη εκλογίκευση της αξίας της οικοπεδικής γης, που αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο του αστικού καθεστώτος και πρέπει η απόκτηση της να είναι ανάλογη προς τις δυνατότητες των οικογενειακών προϋπολογισμών, ως προϋπόθεση για την οικογενειακή κατοικία και ας κλείσει τα αυτιά της σε εισηγήσεις σαν αυτές που το ώθησαν στην ανακοίνωση περί Τράπεζας Γης.

    Σε ότι αφορά την μεταφορά συντελεστού δομήσεως να την περιορίσει μόνο στα Διατηρητέα και ας μειώσει τα ποσοστά αύξησης των ισχυόντων συντελεστών δομήσεως μέσω της μεταφοράς μεταξύ του 15.-25 %, χωρίς διαφοροποιήσεις για ειδικά κτίρια (οπού έχει κατατάξει τα κτίρια γραφεία, που δεν έχουν καμιά ιδιαιτερότητα) εκτός των κρατικών, γεγονός το οποίο θα κάμψη κάθε αντίδραση και αντίρρηση ένατη του νόμου.
    Σε ότι δε αφορά την αποζημίωση των ρυμοτομούμενων ας την αντιμετωπίσει με αύξηση των ποσοστών εισφοράς γης, με παράλληλη αυστηροποιήση των διατάξεων, ώστε να παύσει και εκεί η συναλλαγή της τοπικής αυτοδιοικήσεως, που εξαφάνισε κάθε έννοια Τράπεζα Γης, ώστε να συμπεριλάβει την αποζημίωση των ρυμοτομούμενων από την τράπεζα γης των νέοεντασσόμενων περιοχών των πόλεων, καταργώντας τον αναποτελεσματικό νόμο 13337/83 και επαναφέροντας το ν.δ /γμα του 23, που θα επιτρέψει την άμεση – όχι τηη ταχύτατη- ένταξη περιοχών στο σχέδιο πόλεως, έναντι των 25 ετών που απαιτεί ο νόμος 1337, ας αυξήσει τις αμοιβές των πολεοδομικών μελετών, ας επιβάλει την προείσπραξη των εξόδων μελετών από τους ιδιοκτήτες των εντασσόμενων περιοχών (αυτοί κερδίζουν δεν κερδίζει ο φτωχός και ακτήμονας της πόλης), έστω και μέσω μακροπρόθεσμων τραπεζιτικών δανείων, αφαιρώντας τις αρμοδιότητες της αυτοδιοίκησης από την πολεοδομικές ρυθμίσεις ( σταματώντας ούτω τις αλλεπάλληλες αλλαγές των πολεοδομικών μελετών και τις συναλλαγές που αυτές αποδεικνύουν-απρόσωπη διοίκηση-), και ας επιτρέψει την λελογισμένη επέκταση πόλεων και οικισμών επί δασών, δασικών εκτάσεων γης υψηλής παραγωγικότητας , μετά από προσδιορισμό και απαγόρευση επεκτάσεως επί των περαστικών δασών, των αισθητικών παραλιακών δασών, που αποτελούν τουριστικό πόρο.
    Δημήτριος Κοτσώνης
    πολιτικός μηχανικός

Comments are closed.