Το ελληνικό μαύρο χαβιάρι και οι υδατοκαλλιέργειες στη χώρα

0
713

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Τρικλοποδιά στην παραγωγή μαύρου χαβιαριού στη χώρα μας βάζει η ελληνική γραφειοκρατία.

Σύμφωνα με δημοσίευμα του ΑΜΠΕ, ελληνική μονάδα στην Ήπειρο ετοιμάζεται να εμπορευτεί μαύρο χαβιάρι, αλλά η έλλειψη εμπειρίας των ελληνικών υπηρεσιών καθυστερεί την έκδοση των σχετικών αδειών.

Σημειώνεται πως πρόκειται για μια οικονομική δραστηριότητα που απαιτεί χρόνο για να αποφέρει καρπούς, καθώς η εκτροφή του οξύρρυγχου, του ψαριού που δίνει τα αβγά από τα οποία προέρχεται το χαβιάρι, διαρκεί σχεδόν δέκα χρόνια.

Τα  γραφειοκρατικά προβλήματα αναμένεται να αντιμετωπιστούν από το νέο χωροταξικό για τις υδατοκαλλιέργειες.

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε ο καθηγητής Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, Παναγιώτης Αγγελίδης στο ΑΜΠΕ οι υδατοκαλλιέργειες γλυκού νερού εντοπίζονται κυρίως στην Ήπειρο (Άρτα) και αρκετά λιγότερο σε περιοχές της Βόρειας Ελλάδας. Σε αυτές εκτρέφονται τα εξής είδη: πέστροφα (2,500 τόνους/ετησίως, κυπρίνος ή γριβάδι (200 τόνοι ετησίως), οξύριγχος (200 τόνοι ετησίως εκτιμάται) και χέλια (500 τόνοι ετησίως).

Από την άλλη πλευρά, οι θαλάσσιες υδατοκαλλιέργειες εντοπίζονται κυρίως στη Νότια και Δυτική Ελλάδα, λίγες στη Βόρεια Ελλάδα (Βουρβουρού και Καλαμίτσι Χαλκιδικής και Καβάλα) με τη χώρα μας να παράγει το 60% της συνολικής παραγωγής στη λεκάνη της Μεσογείου.

Το 80% των υδατοκαλλιεργειών της θαλάσσιας εκτροφής εξάγεται κυρίως σε Ισπανία, Ιταλία Γαλλία, Γερμανία, Βέλγιο, Αμερική και Ρωσία.

Ο κ. Αγγελίδης τάσσεται υπέρ του ειδικού πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού για τις υδατοκαλλιέργειες που προωθεί το υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, υπό την προϋπόθεση ότι η χωροθέτηση θα γίνει με γνώμονα την προστασία τόσο του περιβάλλοντος, όσο και των ιχθυοπαραγωγών και να οδηγεί στην πάταξη της γραφειοκρατίας.

Σχόλια