Βυζαντινή φανουρόπιτα: ραντεβού με τον “Άγιο της γεύσης”

0
1711

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Δεν είναι θέμα άγιας επιφοίτησης ούτε προσμονής του χαμένου κάτι που εναγωνίως αναμένεται να φανερωθεί, αλλά για “ιερή” μυρωδιά που δραπετεύει απ’ τον φούρνο, απλώνει την γλύκα της σ’ όλο το σπίτι και παρά την αγνότητά της, ακάθεκτη συνεχίζει μέχρι να κολάσει τις μύτες όλης της γειτονιάς! Χωρίς υπερβολή μιλάμε για ένα χόλι-κέικ με πραγματικά “άγια” γεύση.

Στο pandespani δεν θα έμπαινε με τίποτα συνταγή για φανουρόπιτα, αν δεν ήταν “Η” γκουρμέ φανουρόπιτα! Όποια συνταγή και να έχετε, απλώς ξεχάστε την… Η βυζαντινή φανουρόπιτα είναι ο γευστικός ορισμός του είδους. Τουλάχιστον. Την πήρα από την αγαπημένη μου “αδελφή-νονά wikipedia” (και την ευχαριστώ ιδιαιτέρως), στην οποία περισσότερο θα αναφερθώ σε προσεχές ποστ. Είναι ντελικάτη και αρωματική, γίνεται πανεύκολα, τιμά την βυζαντινή κουζίνα, αναβαθμίζει την αντίληψη για τις γευστικές προσεγγίσεις των μοναχών και εγγυημένα εξαφανίζεται σε χρόνο dt.

Ως προς την ιστορία τώρα: Λέγεται πως τα συστατικά για κάθε συνταγή φανουρόπιτας είναι πάντα 9, αλλά έχει κανείς τη δυνατότητα να τα αναδιαρθρώσει, χωρίς όμως να μεταβάλλει το απόλυτο νούμερο. Δηλαδή, μπορεί π.χ. να καταργήσει το σουσάμι και στη θέση του να βάλει σταφίδες – άγια τοις κυσί… και η “αδελφή wikipedia” βεβαίως δεν την συζητάει τέτοια αλλαγή, γιατί χαλάει η βυζαντινή συνταγή και το χόλι-κέικ τείνει προς αρωματικό σταφιδόψωμο… Έμαθα επίσης, ότι στην περίπτωση που η φανουρόπιτα γίνεται ως επίκληση στον Άγιο Φανούριο (για να φανερώσει τα επιθυμητά ή απολεσθέντα), το έθιμο ορίζει πως συνοδεύεται από επίσημη ανάγνωση, κοινώς “διάβασμα” -υποθέτω ευχών- στην ορθόδοξη εκκλησία. Η εμπειρία μου ωστόσο λέει ότι η βυζαντινή φανουρόπιτα έχει μεγάλο σουξέ ειδικά σε όσους διαβάζουν ή κάνουν δουλειά στο κομπιούτερ (μικρούς και μεγάλους), οι οποίοι δεν σηκώνονται παρά για να πάρουν τα …επόμενα κομμάτια!

Τέλος, στο slang.gr βρήκα, πέραν της σύνδεσής της με την Αγγελική Νικολούλη, την έκφραση “κάνε φανουρόπιτα”, την οποία ομολογώ ουδέποτε είχα (η αδαής) ακούσει, οπότε να, απέκτησα και μια μικρή καινούργια γνώση!

Προετοιμασία: 10 λεπτά περίπου συν ο χρόνος για το ψήσιμο. Εύκολη και γρήγορη συνταγή.
Υλικά (για ένα ταψί στο στάνταρ μέγεθος του 60 εκατ. φούρνου)
1 πακέτο (500 γραμ.) φαρίνα κόκκινη (που φουσκώνει μόνη της)
3/4 φλυτζ. ελαιόλαδο
1 φλυτζ. ζάχαρη
2 φλυτζ. χυμό πορτοκάλι
2/3 ποτηριού τριμμένο καρύδι
1 κ.σ. γαρύφαλλο
1 κ.σ. κανέλα
1 σφηνάκι κονιάκ
4-5 κ.σ. σουσάμι λευκό

Προθερμαίνετε το φούρνο στους 250 βαθμούς C.

Ετοιμάζετε το μείγμα: Χτυπάτε στο μίξερ όλα τα υλικά εκτός απ´ το αλεύρι, που το ρίχνετε τελευταίο και συνεχίζετε για λίγο το κτύπημα μέχρι να έχετε μια ομοιογενή ζύμη.
Αλοίφετε το ταψί με λάδι, αδειάζετε το μείγμα, ισιώνετε την επιφάνειά του με σπάτουλα ή μαχαίρι και πασπαλίζετε με το σουσάμι.

Ψήσιμο: Ψήνετε στον καλά προθερμασμένο φούρνο για 15 λεπτά. Κατεβάζετε την θερμοκρασία του φούρνου στους 170 βαθμούς C και συνεχίζετε το ψήσιμο για 1 περίπου ώρα. Ελέγχετε ενδιάμεσα να μην “αρπάξει” υπερβολικό χρώμα και αν χρειάζεται, σκεπάζετε με αλουμινόχαρτο.

Σερβίρισμα: Tην κόβετε σε τετράγωνα κομμάτια και εύχεστε (από μέσα σας, αλλά δυνατά για να …εισακουστεί) να μείνει κάποιο κομματάκι και για σας!

Πηγή: Συνταγές Pandespani

Σχόλια