Φ. Γεννηματά και Γ. Μίχα προτείνει για Αθήνα-Πειραιά το ΠΑΣΟΚ

3
24

Περιβάλλον Ενέργεια Οικολογία:

Η Φώφη Γεννηματά και ο Γιάννης Μίχας είναι οι επιλογές του ΠΑΣΟΚ για τη δημαρχία Αθήνας και Πειραιά αντίστοιχα.

Η Φώφη Γεννηματά θα διεκδικήσει τη δημαρχία από το Νικήτα Κακλαμάνη που υποστηρίζεται από τη Νέα Δημοκρατία, ενώ ο Γιάννης Μίχας αποτελεί την επιλογή του ΠΑΣΟΚ για τον Πειραιά έναντι του νυν δημάρχου Παναγιώτη Φασούλα.

Σύμφωνα με πληροφορίες το όνομα του Παναγιώτη Φασούλα ακούγεται για τη θέση του αντιπεριφερειάρχη.

Σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα του ΣΚΑΙ σήμερα (2/9) θα ανακοινωθούν περίπου 60 υποψηφιότητες του ΠΑΣΟΚ για ισάριθμους δήμους και έως το Σάββατο θα έχουν γίνει 90 ανακοινώσεις.

Σε 140 δήμους το ΠΑΣΟΚ δε θα προτείνει υποψήφιους.

Εντωμεταξύ, για την περιφέρεια Αττικής ακούγονται ονόματα όπως αυτό της υπουργού Περιβάλλοντος Τίνας Μπιρμπίλη, του νομάρχη Αθηνών Γιάννη Σγουρού και του βουλευτή Κώστα Σκανδαλίδη.

Το ΠΑΣΟΚ φέρεται να έχει θέσει ως στόχο τη νίκη στις 8 από τις 13 περιφέρειες του «Καλλικράτη».

Οι υποψηφιότητες για τις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης θα φέρουν κυβερνητικό ανασχηματισμό, καθώς δεν είναι λίγοι οι νυν υπουργοί που θα διεκδικήσουν αξιώματα σε Δήμους και Περιφέρειες.

i-live

3 Σχόλια

  1. Ανοιχτή επιστολή
    Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια
    Προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος
    κ. Γεώργιο Παπανδρέου.

    Ίσως αυτή η επιστολή να μη φτάσει στα χέρια σας… εμείς όμως θα συνεχίσουμε να τη στέλνουμε μέχρι να πάρουμε μία απάντηση.
    Φέτος, στις 30 Μαρτίου 2010, στις αρχές της οικονομικής κρίσης και με την σπάθη του ΔΝΤ επάνω από τη χώρα μας, αποκτήσαμε το τέταρτο παιδί μας. Είμαστε ευτυχισμένοι πολύτεκνοι, γιατί επιθυμούσαμε να κάνουμε μία μεγάλη οικογένεια, καθώς αγαπάμε πολύ τα παιδιά. Αυτή η αγάπη μας για τα παιδιά, την διαπαιδαγώγησή τους και γενικότερα για τη γνώση μας ώθησε, πριν ακόμη δημιουργήσουμε οικογένεια, να σπουδάσουμε για να εργαστούμε ως εκπαιδευτικοί. Καθημερινά παλεύουμε για να προσφέρουμε στα τέσσερα παιδιά μας, όχι μόνο τα στοιχειώδη αλλά και το λίγο παραπάνω που δικαιούνται ως παιδιά. Προσπαθούμε τόσα χρόνια να συνεχίσουμε την διαρκή μόρφωσή μας, όπως επιτάσσει και η νέα ονομασία του Υπουργείου Παιδείας…δια Βίου μάθηση.
    Ειδικά εγώ, ο Χρήστος Φωτόπουλος, απέκτησα το τελευταίο από τα τρία πτυχία μου τον Μάρτιο του 2010, στα 48 μου χρόνια, λίγες μέρες πριν γεννηθεί το τέταρτο παιδί μου. Παρά το βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων και της υπερφορτωμένης επαγγελματικής μου απασχόλησης η πενταετής φοίτηση στη Σχολή Μουσικολογίας του ΑΠΘ ήταν μία ονειρική κατάσταση που έγινε πραγματικότητα, καθώς η φοίτηση στη συγκεκριμένη σχολή ήταν ένα μεγάλο απωθημένο, μετά και από τις ωδειακές μου σπουδές στο Κρατικό Ωδείο της πόλης μας, αλλά και επειδή έβλεπα πολλούς πρώην μαθητές μου από τα Ωδεία στα οποία διδάσκω, να είναι φοιτητές της συγκεκριμένης σχολής.
    Η σύζυγός μου, Αθανασία Μοσχόβου, απέκτησε το πτυχίο Ιστορίας του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου το 1995, που αποτελούσε και για αυτή όνειρο ζωής, καθώς από το Γυμνάσιο ονειρευόταν να γίνει κάποτε καθηγήτρια Ιστορίας. Και το κατάφερε. Σπούδασε αυτό που επιθυμούσε, όμως λίγο μετά την ορκομωσία της καταργήθηκε η επετηρίδα και ήρθε ο ΑΣΕΠ. Και έδωσε μία φορά και δεν ήταν επιτυχούσα για λίγα μόρια. Στη συνέχεια ακολούθησε τη ζωή όπως ερχόταν, κάνοντας αυτό που κάνει η πλειοψηφία ίσως των αποφοίτων πανεπιστημιακών σχολών : ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές-τριες λυκείου.
    Το 2002 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξήγγειλε και εφάρμοσε το νόμο υπέρ των διορισμών των πολυτέκνων εκπαιδευτικών και το 2004 η κυβέρνηση της ΝΔ τον επέκτεινε διορίζοντας κάθε χρόνο όλους τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς. Από τότε απέκτησαν για πρώτη φορά οι γεννήσεις στη χώρα μας θετικό πρόσημο. Οι γεννήσεις που αφορούσαν Έλληνες πολίτες και όχι μετανάστες (χωρίς να έχουμε τίποτα απολύτως εναντίον τους).
    Ήρθε λοιπόν το 2009 και οι εκλογές…και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνησή σας, δια μέσου της υπουργού Παιδείας κ. Αννας Διαμαντοπούλου αποφάσισε να καταργήσει αυτόν το νόμο που ήταν μοναδικός στο είδος του και που ήταν ο μόνος που έφερε τέτοια θετικά δημογραφικά αποτελέσματα. Ανατράπηκε δραματικά μέσα σε λίγες μέρες ο προγραμματισμός ζωής εκατοντάδων νέων πολύτεκνων οικογενειών που σκεφτόμασταν και πράξαμε με βάση τα όσα ίσχυαν μέχρι και τον Απρίλιο του 2010. Αντικρίσαμε μία ανεξήγητα επιθετική στάση του υπουργείου Παιδείας απέναντί μας, υποδαυλιζόμενη από τη συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ, ανακοινώνοντας το διορισμό μόλις 3% περίπου πολύτεκνων εκπαιδευτικών και με περιοχές διορισμού τέτοιες που τινάζουν στον αέρα τον οικογενειακό προγραμματισμό. Μόλις 96 από τους 629 πολύτεκνους διορίστηκαν στην ονομαζόμενη μεταβατική περίοδο των 2 ετών. Μεταβατική περίοδος…όταν το ακούς ή το διαβάζεις σου έρχεται στο μυαλό ότι είναι μία περίοδος που εφαρμόζεται το παλαιό ώστε να δώσει τη θέση του σταδιακά στο νέο. Στο συγκεκριμένο θέμα όμως μεταβατική περίοδος δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο εμπαιγμός και πολεμική εναντίον όλων εμάς που από ότι φαίνεται κάνουμε πολύ κακό στη χώρα μας φέρνοντας στον κόσμο παιδιά.
    Παράλληλα ανακοινώνεται ότι τεράστια οργανικά κενά που υπάρχουν στα σχολεία θα καλυφθούν από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων, ενώ παράλληλα είναι γνωστή η πρόθεση του υπουργείου για διορισμό 15.500 αναπληρωτών και 10.800 ωρομισθίων εκπαιδευτικών. Αλήθεια, σε σχέση με τα εκπληκτικά αυτά νούμερα ο μόνιμος διορισμός λιγότερων από 500 πολυτέκνους εκπαιδευτικούς (εκ των οποίων 235 περίπου με εκπαιδευτική επάρκεια αλλά και με υποχρέωση της πολιτείας για ρύθμιση αυτής της εκκρεμότητας για τους υπόλοιπους ) θα τινάξει στον αέρα τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης; Αλλά το σκηνικό του παραλόγου συμπληρώνεται από την είδηση της τελευταίας στιγμής: το υπουργείο προτίθεται να ξεκινήσει πολυδάπανο επιμορφωτικό πρόγραμμα 150.000 πρώην αποσπασμένων εκπαιδευτικών λόγω μακροχρόνιας αποχής τους από την διδασκαλία. Εγώ προσωπικά σαν ωρομίσθιος επί δεκαετία στο χώρο των ωδείων και με τόσο πρόσφατο το πανεπιστημιακό πτυχίο του Μουσικολόγου που μου δίνει πλήρη παιδαγωγική επάρκεια νιώθω απόλυτα μάχιμος εκπαιδευτικός και βαθειά αγανακτισμένος από την άρνηση του υπουργείου για το αυτονόητο.
    Δεν ζητάμε τον οίκτο σας κ. πρωθυπουργέ γιατί δεν συνηθίσαμε σε τέτοιες τακτικές. Ζητάμε μόνο να εφαρμοστεί τίμια και ακέραια αυτό που η κ. Διαμαντοπούλου ονόμασε μεταβατική περίοδο για να διοριστούν όλοι όσοι έχουν υποβάλλει αίτηση φέτος. Αυτό επιτάσσει άλλωστε το Σύνταγμα του κράτους, το οποίο αναφέρει ότι οι πολύτεκνοι χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης από το κράτος, καθώς και ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας που ισχύει ακόμη .
    Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε μέχρι τέλους με κάθε νόμιμο μέσο για αυτή την δίκαιη υπόθεσή μας και σε περίπτωση αρνητικής έκβασης το μόνο που μας μένει, σκεπτόμενοι σοβαρά είναι η μετανάστευση σε χώρα της Ε.Ε. όπου η πρόνοια προς τις πολύτεκνες οικογένειες φαντάζει ονειρική για τη χώρα μας…. Αναζητούμε τέτοιες λύσεις υπό το κράτος της απελπισίας, δεδομένου ότι στα 65 μου θα έχω ακόμη ανήλικο παιδί….

    Φωτόπουλος Χρήστος ΠΕ16.01, ΤΕ16, ΠΕ17.01

    Μοσχόβου Αθανασία ΠΕ02

    Βας.Όλγας 57, Θεσσαλονίκη 54641, 2310830006, 6974547414

  2. Ανοιχτή επιστολή
    Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια
    Προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος
    κ. Γεώργιο Παπανδρέου.

    Ίσως αυτή η επιστολή να μη φτάσει στα χέρια σας… εμείς όμως θα συνεχίσουμε να τη στέλνουμε μέχρι να πάρουμε μία απάντηση.
    Φέτος, στις 30 Μαρτίου 2010, στις αρχές της οικονομικής κρίσης και με την σπάθη του ΔΝΤ επάνω από τη χώρα μας, αποκτήσαμε το τέταρτο παιδί μας. Είμαστε ευτυχισμένοι πολύτεκνοι, γιατί επιθυμούσαμε να κάνουμε μία μεγάλη οικογένεια, καθώς αγαπάμε πολύ τα παιδιά. Αυτή η αγάπη μας για τα παιδιά, την διαπαιδαγώγησή τους και γενικότερα για τη γνώση μας ώθησε, πριν ακόμη δημιουργήσουμε οικογένεια, να σπουδάσουμε για να εργαστούμε ως εκπαιδευτικοί. Καθημερινά παλεύουμε για να προσφέρουμε στα τέσσερα παιδιά μας, όχι μόνο τα στοιχειώδη αλλά και το λίγο παραπάνω που δικαιούνται ως παιδιά. Προσπαθούμε τόσα χρόνια να συνεχίσουμε την διαρκή μόρφωσή μας, όπως επιτάσσει και η νέα ονομασία του Υπουργείου Παιδείας…δια Βίου μάθηση.
    Ειδικά εγώ, ο Χρήστος Φωτόπουλος, απέκτησα το τελευταίο από τα τρία πτυχία μου τον Μάρτιο του 2010, στα 48 μου χρόνια, λίγες μέρες πριν γεννηθεί το τέταρτο παιδί μου. Παρά το βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων και της υπερφορτωμένης επαγγελματικής μου απασχόλησης η πενταετής φοίτηση στη Σχολή Μουσικολογίας του ΑΠΘ ήταν μία ονειρική κατάσταση που έγινε πραγματικότητα, καθώς η φοίτηση στη συγκεκριμένη σχολή ήταν ένα μεγάλο απωθημένο, μετά και από τις ωδειακές μου σπουδές στο Κρατικό Ωδείο της πόλης μας, αλλά και επειδή έβλεπα πολλούς πρώην μαθητές μου από τα Ωδεία στα οποία διδάσκω, να είναι φοιτητές της συγκεκριμένης σχολής.
    Η σύζυγός μου, Αθανασία Μοσχόβου, απέκτησε το πτυχίο Ιστορίας του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου το 1995, που αποτελούσε και για αυτή όνειρο ζωής, καθώς από το Γυμνάσιο ονειρευόταν να γίνει κάποτε καθηγήτρια Ιστορίας. Και το κατάφερε. Σπούδασε αυτό που επιθυμούσε, όμως λίγο μετά την ορκομωσία της καταργήθηκε η επετηρίδα και ήρθε ο ΑΣΕΠ. Και έδωσε μία φορά και δεν ήταν επιτυχούσα για λίγα μόρια. Στη συνέχεια ακολούθησε τη ζωή όπως ερχόταν, κάνοντας αυτό που κάνει η πλειοψηφία ίσως των αποφοίτων πανεπιστημιακών σχολών : ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές-τριες λυκείου.
    Το 2002 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξήγγειλε και εφάρμοσε το νόμο υπέρ των διορισμών των πολυτέκνων εκπαιδευτικών και το 2004 η κυβέρνηση της ΝΔ τον επέκτεινε διορίζοντας κάθε χρόνο όλους τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς. Από τότε απέκτησαν για πρώτη φορά οι γεννήσεις στη χώρα μας θετικό πρόσημο. Οι γεννήσεις που αφορούσαν Έλληνες πολίτες και όχι μετανάστες (χωρίς να έχουμε τίποτα απολύτως εναντίον τους).
    Ήρθε λοιπόν το 2009 και οι εκλογές…και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνησή σας, δια μέσου της υπουργού Παιδείας κ. Αννας Διαμαντοπούλου αποφάσισε να καταργήσει αυτόν το νόμο που ήταν μοναδικός στο είδος του και που ήταν ο μόνος που έφερε τέτοια θετικά δημογραφικά αποτελέσματα. Ανατράπηκε δραματικά μέσα σε λίγες μέρες ο προγραμματισμός ζωής εκατοντάδων νέων πολύτεκνων οικογενειών που σκεφτόμασταν και πράξαμε με βάση τα όσα ίσχυαν μέχρι και τον Απρίλιο του 2010. Αντικρίσαμε μία ανεξήγητα επιθετική στάση του υπουργείου Παιδείας απέναντί μας, υποδαυλιζόμενη από τη συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ, ανακοινώνοντας το διορισμό μόλις 3% περίπου πολύτεκνων εκπαιδευτικών και με περιοχές διορισμού τέτοιες που τινάζουν στον αέρα τον οικογενειακό προγραμματισμό. Από την δική μου ειδικότητα διορίστηκαν 35 εκπαιδευτικοί ( 24 ΠΕ16.01 και 11 ΤΕ16 ) εκ των οποίων μόνο ένας ήταν πολύτεκνος!! Μόλις 96 από τους 629 πολύτεκνους διορίστηκαν στην ονομαζόμενη μεταβατική περίοδο των 2 ετών. Μεταβατική περίοδος…όταν το ακούς ή το διαβάζεις σου έρχεται στο μυαλό ότι είναι μία περίοδος που εφαρμόζεται το παλαιό ώστε να δώσει τη θέση του σταδιακά στο νέο. Στο συγκεκριμένο θέμα όμως μεταβατική περίοδος δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο εμπαιγμός και πολεμική εναντίον όλων εμάς που από ότι φαίνεται κάνουμε πολύ κακό στη χώρα μας φέρνοντας στον κόσμο παιδιά.
    Παράλληλα ανακοινώνεται ότι τεράστια οργανικά κενά που υπάρχουν στα σχολεία θα καλυφθούν από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων, ενώ παράλληλα είναι γνωστή η πρόθεση του υπουργείου για διορισμό 15.500 αναπληρωτών και 10.800 ωρομισθίων εκπαιδευτικών. Αλήθεια, σε σχέση με τα εκπληκτικά αυτά νούμερα ο μόνιμος διορισμός λιγότερων από 500 πολυτέκνους εκπαιδευτικούς (εκ των οποίων 235 περίπου με εκπαιδευτική επάρκεια αλλά και με υποχρέωση της πολιτείας για ρύθμιση αυτής της εκκρεμότητας για τους υπόλοιπους ) θα τινάξει στον αέρα τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης; Αλλά το σκηνικό του παραλόγου συμπληρώνεται από την είδηση της τελευταίας στιγμής: το υπουργείο προτίθεται να ξεκινήσει πολυδάπανο επιμορφωτικό πρόγραμμα 150.000 πρώην αποσπασμένων εκπαιδευτικών λόγω μακροχρόνιας αποχής τους από την διδασκαλία (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 5/9/2010 ). Εγώ προσωπικά σαν ωρομίσθιος επί δεκαετία στο χώρο των ωδείων και με τόσο πρόσφατο το πανεπιστημιακό πτυχίο του Μουσικολόγου που μου δίνει πλήρη παιδαγωγική επάρκεια νιώθω απόλυτα μάχιμος εκπαιδευτικός και βαθειά αγανακτισμένος από την άρνηση του υπουργείου για το αυτονόητο.
    Δεν ζητάμε τον οίκτο σας κ. πρωθυπουργέ γιατί δεν συνηθίσαμε σε τέτοιες τακτικές. Ζητάμε μόνο να εφαρμοστεί τίμια και ακέραια αυτό που η κ. Διαμαντοπούλου ονόμασε μεταβατική περίοδο για να διοριστούν όλοι όσοι έχουν υποβάλλει αίτηση φέτος. Αυτό επιτάσσει άλλωστε το Σύνταγμα του κράτους, το οποίο αναφέρει ότι οι πολύτεκνοι χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης από το κράτος, καθώς και ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας που ισχύει ακόμη .
    Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε μέχρι τέλους με κάθε νόμιμο μέσο για αυτή την δίκαιη υπόθεσή μας και σε περίπτωση αρνητικής έκβασης το μόνο που μας μένει, σκεπτόμενοι σοβαρά είναι η μετανάστευση σε χώρα της Ε.Ε. όπου η πρόνοια προς τις πολύτεκνες οικογένειες φαντάζει ονειρική για τη χώρα μας…. Αναζητούμε τέτοιες λύσεις υπό το κράτος της απελπισίας, δεδομένου ότι στα 65 μου θα έχω ακόμη ανήλικο παιδί….

    Φωτόπουλος Χρήστος ΠΕ16.01, ΤΕ16, ΠΕ17.01

    Μοσχόβου Αθανασία ΠΕ02

    Βας.Όλγας 57, Θεσσαλονίκη 54641, 2310830006, 6974547414

  3. Ανοιχτή επιστολή
    Προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Κάρολο Παπούλια
    Προς τον πρωθυπουργό της Ελλάδος
    κ. Γεώργιο Παπανδρέου.

    Ίσως αυτή η επιστολή να μη φτάσει στα χέρια σας… εμείς όμως θα συνεχίσουμε να τη στέλνουμε μέχρι να πάρουμε μία απάντηση.
    Φέτος, στις 30 Μαρτίου 2010, στις αρχές της οικονομικής κρίσης και με την σπάθη του ΔΝΤ επάνω από τη χώρα μας, αποκτήσαμε το τέταρτο παιδί μας. Είμαστε ευτυχισμένοι πολύτεκνοι, γιατί επιθυμούσαμε να κάνουμε μία μεγάλη οικογένεια, καθώς αγαπάμε πολύ τα παιδιά. Αυτή η αγάπη μας για τα παιδιά, την διαπαιδαγώγησή τους και γενικότερα για τη γνώση μας ώθησε, πριν ακόμη δημιουργήσουμε οικογένεια, να σπουδάσουμε για να εργαστούμε ως εκπαιδευτικοί. Καθημερινά παλεύουμε για να προσφέρουμε στα τέσσερα παιδιά μας, όχι μόνο τα στοιχειώδη αλλά και το λίγο παραπάνω που δικαιούνται ως παιδιά. Προσπαθούμε τόσα χρόνια να συνεχίσουμε την διαρκή μόρφωσή μας, όπως επιτάσσει και η νέα ονομασία του Υπουργείου Παιδείας…δια Βίου μάθηση.
    Ειδικά εγώ, ο Χρήστος Φωτόπουλος, απέκτησα το τελευταίο από τα τρία πτυχία μου τον Μάρτιο του 2010, στα 48 μου χρόνια, λίγες μέρες πριν γεννηθεί το τέταρτο παιδί μου. Παρά το βάρος των οικογενειακών υποχρεώσεων και της υπερφορτωμένης επαγγελματικής μου απασχόλησης η πενταετής φοίτηση στη Σχολή Μουσικολογίας του ΑΠΘ ήταν μία ονειρική κατάσταση που έγινε πραγματικότητα, καθώς η φοίτηση στη συγκεκριμένη σχολή ήταν ένα μεγάλο απωθημένο, μετά και από τις ωδειακές μου σπουδές στο Κρατικό Ωδείο της πόλης μας, αλλά και επειδή έβλεπα πολλούς πρώην μαθητές μου από τα Ωδεία στα οποία διδάσκω, να είναι φοιτητές της συγκεκριμένης σχολής.
    Η σύζυγός μου, Αθανασία Μοσχόβου, απέκτησε το πτυχίο Ιστορίας του τμήματος Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου το 1995, που αποτελούσε και για αυτή όνειρο ζωής, καθώς από το Γυμνάσιο ονειρευόταν να γίνει κάποτε καθηγήτρια Ιστορίας. Και το κατάφερε. Σπούδασε αυτό που επιθυμούσε, όμως λίγο μετά την ορκομωσία της καταργήθηκε η επετηρίδα και ήρθε ο ΑΣΕΠ. Και έδωσε μία φορά και δεν ήταν επιτυχούσα για λίγα μόρια. Στη συνέχεια ακολούθησε τη ζωή όπως ερχόταν, κάνοντας αυτό που κάνει η πλειοψηφία ίσως των αποφοίτων πανεπιστημιακών σχολών : ιδιαίτερα μαθήματα σε μαθητές-τριες λυκείου.
    Το 2002 η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εξήγγειλε και εφάρμοσε το νόμο υπέρ των διορισμών των πολυτέκνων εκπαιδευτικών και το 2004 η κυβέρνηση της ΝΔ τον επέκτεινε διορίζοντας κάθε χρόνο όλους τους πολύτεκνους εκπαιδευτικούς. Από τότε απέκτησαν για πρώτη φορά οι γεννήσεις στη χώρα μας θετικό πρόσημο. Οι γεννήσεις που αφορούσαν Έλληνες πολίτες και όχι μετανάστες (χωρίς να έχουμε τίποτα απολύτως εναντίον τους).
    Ήρθε λοιπόν το 2009 και οι εκλογές…και η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνησή σας, δια μέσου της υπουργού Παιδείας κ. Αννας Διαμαντοπούλου αποφάσισε να καταργήσει αυτόν το νόμο που ήταν μοναδικός στο είδος του και που ήταν ο μόνος που έφερε τέτοια θετικά δημογραφικά αποτελέσματα. Ανατράπηκε δραματικά μέσα σε λίγες μέρες ο προγραμματισμός ζωής εκατοντάδων νέων πολύτεκνων οικογενειών που σκεφτόμασταν και πράξαμε με βάση τα όσα ίσχυαν μέχρι και τον Απρίλιο του 2010. Αντικρίσαμε μία ανεξήγητα επιθετική στάση του υπουργείου Παιδείας απέναντί μας, υποδαυλιζόμενη από τη συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ, ανακοινώνοντας το διορισμό μόλις 3% περίπου πολύτεκνων εκπαιδευτικών και με περιοχές διορισμού τέτοιες που τινάζουν στον αέρα τον οικογενειακό προγραμματισμό. Από την δική μου ειδικότητα διορίστηκαν 35 εκπαιδευτικοί ( 24 ΠΕ16.01 και 11 ΤΕ16 ) εκ των οποίων μόνο ένας ήταν πολύτεκνος!! Μόλις 96 από τους 629 πολύτεκνους διορίστηκαν στην ονομαζόμενη μεταβατική περίοδο των 2 ετών. Μεταβατική περίοδος…όταν το ακούς ή το διαβάζεις σου έρχεται στο μυαλό ότι είναι μία περίοδος που εφαρμόζεται το παλαιό ώστε να δώσει τη θέση του σταδιακά στο νέο. Στο συγκεκριμένο θέμα όμως μεταβατική περίοδος δεν υπάρχει. Υπάρχει μόνο εμπαιγμός και πολεμική εναντίον όλων εμάς που από ότι φαίνεται κάνουμε πολύ κακό στη χώρα μας φέρνοντας στον κόσμο παιδιά.
    Παράλληλα ανακοινώνεται ότι τεράστια οργανικά κενά που υπάρχουν στα σχολεία θα καλυφθούν από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων, ενώ παράλληλα είναι γνωστή η πρόθεση του υπουργείου για διορισμό 15.500 αναπληρωτών και 10.800 ωρομισθίων εκπαιδευτικών. Αλήθεια, σε σχέση με τα εκπληκτικά αυτά νούμερα ο μόνιμος διορισμός λιγότερων από 500 πολυτέκνους εκπαιδευτικούς (εκ των οποίων 235 περίπου με εκπαιδευτική επάρκεια αλλά και με υποχρέωση της πολιτείας για ρύθμιση αυτής της εκκρεμότητας για τους υπόλοιπους ) θα τινάξει στον αέρα τον προϋπολογισμό της κυβέρνησης; Αλλά το σκηνικό του παραλόγου συμπληρώνεται από την είδηση της τελευταίας στιγμής: το υπουργείο προτίθεται να ξεκινήσει πολυδάπανο επιμορφωτικό πρόγραμμα 150.000 πρώην αποσπασμένων εκπαιδευτικών λόγω μακροχρόνιας αποχής τους από την διδασκαλία (Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 5/9/2010 ). Εγώ προσωπικά σαν ωρομίσθιος επί δεκαετία στο χώρο των ωδείων και με τόσο πρόσφατο το πανεπιστημιακό πτυχίο του Μουσικολόγου που μου δίνει πλήρη παιδαγωγική επάρκεια νιώθω απόλυτα μάχιμος εκπαιδευτικός και βαθειά αγανακτισμένος από την άρνηση του υπουργείου για το αυτονόητο.
    Δεν ζητάμε τον οίκτο σας κ. πρωθυπουργέ γιατί δεν συνηθίσαμε σε τέτοιες τακτικές. Ζητάμε μόνο να εφαρμοστεί τίμια και ακέραια αυτό που η κ. Διαμαντοπούλου ονόμασε μεταβατική περίοδο για να διοριστούν όλοι όσοι έχουν υποβάλλει αίτηση φέτος. Αυτό επιτάσσει άλλωστε το Σύνταγμα του κράτους, το οποίο αναφέρει ότι οι πολύτεκνοι χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης από το κράτος, καθώς και ο δημοσιοϋπαλληλικός κώδικας που ισχύει ακόμη .
    Είμαστε αποφασισμένοι να αγωνιστούμε μέχρι τέλους με κάθε νόμιμο μέσο για αυτή την δίκαιη υπόθεσή μας και σε περίπτωση αρνητικής έκβασης το μόνο που μας μένει, σκεπτόμενοι σοβαρά είναι η μετανάστευση σε χώρα της Ε.Ε. όπου η πρόνοια προς τις πολύτεκνες οικογένειες φαντάζει ονειρική για τη χώρα μας…. Αναζητούμε τέτοιες λύσεις υπό το κράτος της απελπισίας, δεδομένου ότι στα 65 μου θα έχω ακόμη ανήλικο παιδί….

    Φωτόπουλος Χρήστος ΠΕ16.01, ΤΕ16, ΠΕ17.01

    Μοσχόβου Αθανασία ΠΕ02

    Βας.Όλγας 57, Θεσσαλονίκη 54641, 2310830006, 6974547414

Comments are closed.