Οι τεχνολογίες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας πρέπει να καταστούν βιώσιμες

0
113

Περιβάλλον- Ενέργεια- Οικολογία.

sustainable-solar-projectsΗ Greenpeace υπολογίζει ότι η εκμετάλλευση λιγότερο από 1% της δυναμικής της ηλιακής θερμικής ενέργειας, θα ήταν αρκετή για να σταθεροποιήσει το κλίμα παγκοσμίως και θα μείωνε κατά μεγάλο βαθμό τις εκπομπές του διοξειδίου του άνθρακα.

Μερικές τεχνολογίες ευρείας κλίμακας θα πρέπει καταστούν βιώσιμότερες για να επιτευχθεί ο συγκεκριμένος στόχος.

Η πιο συχνή τακτική για την ηλιακή ενέργεια είναι τα φωτοβολταικά συστήματα που μετατρέπουν απευθείας το ηλιακό φως σε ηλεκτρική ενέργεια. Τα εν λόγω μικρά συστήματα φαίνεται να έχουν πραγματικές δυνατότητες ειδικά σε περιοχές που υπάρχει έλλειψη σε ηλεκτρική ενέργεια.

Εντούτοις τα φωτοβολταικά συστήματα έχουν υψηλό κόστος και δεν βρίσκουν μεγάλη εφαρμογή ως πηγή εναλλακτικής ενέργειας.

Το ποσό της ηλιακής ενέργειας που φτάνει την ημέρα στη γήινη επιφάνεια είναι τεράστιο. Η Greenpeace σημειώνει ότι σε πολλές περιοχές του κόσμου, ένα τετραγωνικό χιλιόμετρο είναι αρκετό για να παράγει 100 – 200 γιγαβάτ ηλεκτρικής ενέργειας τον χρόνο χρησιμοποιώντας την ηλιακή θερμική τεχνολογία.

Αυτό ισοδυναμεί με την ετήσια παραγωγή ενός 50MW συμβατικού σταθμού παραγωγής ενέργειας είτε με φυσικό αέριο είτε με λιθάνθρακα.

Μια άλλη τεχνολογία ηλιακής ενέργειας είναι η «συγκεντρωμένη ηλιακή ενέργεια» (CSP), που χρησιμοποιεί καθρέπτες για να συγκεντρώσει την ηλιακή ακτινοβολία και να εξασφαλίσει  υψηλή θερμοκρασία.

Η ηλιακή θερμότητα που συλλέγεται κατά τη διάρκεια της ημέρας, μπορεί επίσης να υγροποιηθεί και να αποθηκευτεί.

Οι εν λόγω προηγμένες τεχνολογίες, η μαζική παραγωγή, οι οικονομικές κλίμακες και η βελτιωμένη λειτουργία αναμένεται να εξαλείψουν τη διαφορά τα επόμενα 10 με 15 χρόνια.

Μια άλλη τεχνολογία βασίζεται στους ηλιακούς πύργους.

Η συγκεκριμένη τεχνολογία έχει ως κεντρικό στοιχείο μια ηλιακή καμινάδα που βοηθά στον φυσικό εξαερισμό των κτιρίων. Αυτό γίνεται με τη μεταφορά του αέρα που θερμαίνεται από την παθητική ηλιακή ενέργεια, που ήταν σε λειτουργία για αιώνες και χρησιμοποιήθηκε στη ρωμαϊκή αρχιτεκτονική.

Στη μοντέρνα εκδοχή του, ο ηλιακός πύργος έχει ύψος ενάμισι χιλιόμετρο και διάμετρο ένα τέταρτο του χιλιομέτρου, ενώ συνδυάζει τρεις τεχνολογίες την καμινάδα, την ανεμογεννήτρια και το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Εκμεταλλεύεται την ηλιακή ακτινοβολία για να θερμάνει στρώματα αέρα που βρίσκονται κάτω από μια γυάλινη επιφάνεια, τα οποία διοχετευόμενα προς μια υψηλή καμινάδα, προκαλούν την περιστροφή ανεμογεννητριών, παράγοντας ηλεκτρικό ρεύμα.

Ένας τέτοιος σταθμός παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας προτείνεται συνήθως για εγκατάσταση στις ερήμους, αφού εκμεταλλεύεται την υψηλή ηλιακή ακτινοβολία και προσφέρει ενεργειακές λύσεις σε κοινωνίες που δεν έχουν πρόσβαση σε υπηρεσίες ηλεκτρισμού.

Σε ό,τι αφορά πηγές ανανεώσιμης ενέργειας, η τεχνολογική πρόκληση βρίσκεται στη μείωση του κόστους καθώς η παγκόσμια ύφεση έχει οδηγήσει σε μείωση των δαπανών για «πράσινες λύσεις».

Άλλες σημαντικές προτάσεις  αφορούν τη συλλογή της ηλιακής ενέργειας από το διάστημα, όπου τα επίπεδα ακτινοβολίας δεν επηρεάζονται από τη γήινη ατμόσφαιρα και θέτουν τη μεγαλύτερη τεχνολογική πρόκληση.

Σχόλια