Διαδικασίες παράβασης για 12 κράτη μέλη όσον αφορά στην έλλειψη σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης στις χημικές εγκαταστάσεις

0
4
Βιομηχανία και περιβάλλον

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε να απευθύνει τελική γραπτή προειδοποίηση σε 12 κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης επειδή δεν έχουν καταρτίσει σχέδια για την αντιμετώπιση καταστάσεων έκτακτης ανάγκης στις περιοχές γύρω από βιομηχανικές εγκαταστάσεις όπου χρησιμοποιούνται επικίνδυνες ουσίες. Τα σχέδια είναι υποχρεωτικά βάσει της οδηγίας Seveso II, η οποία αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της νομοθεσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σχετικά με την πρόληψη μειζόνων βιομηχανικών ατυχημάτων και την πρόληψη των επιπτώσεών τους. Ο Επίτροπος Περιβάλλοντος κ. Σταύρος Δήμας δήλωσε: «Μολονότι δεν μπορούμε να μηδενίσουμε τους κινδύνους βιομηχανικών ατυχημάτων στις σύγχρονες κοινωνίες, οφείλουμε να καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την ελαχιστοποίησή τους και τον μετριασμό των επιπτώσεων. Ως εκ τούτου, είναι καθοριστικής σημασίας ζήτημα να εφαρμόζεται δεόντως η προς τούτο θεσπισθείσα νομοθεσία. Διαπιστώνω με λύπη μου ότι πολλά χρόνια μετά την καθιέρωση της αντίστοιχης νομοθεσίας και παρά τις κατ’ επανάληψιν προειδοποιήσεις της Επιτροπής, ελάχιστα κράτη μέλη έχουν θεσπίσει εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης για το σύνολο των εμπλεκόμενων εγκαταστάσεων». Σχέδια έκτακτης ανάγκης για τις βιομηχανικές εγκαταστάσεις Η Επιτροπή απευθύνει σε 12 κράτη μέλη (Αυστρία, Κύπρος, Τσεχική Δημοκρατία, Γαλλία, Γερμανία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Κάτω Χώρες, Ισπανία και Σουηδία) τελική γραπτή προειδοποίηση, επειδή δεν μερίμνησαν ώστε να εφαρμοστεί πλήρως η οδηγία για τον έλεγχο των μειζόνων ατυχημάτων που εμπλέκουν επικίνδυνες ουσίες [1] . Περίπου 8.000 μονάδες υπάγονται στις διατάξεις ασφαλείας της ως άνω οδηγίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και περίπου για τις μισές εξ αυτών επιβάλλεται να καθιερωθούν εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης. Βάσει της οδηγίας, που είναι ευρύτερα γνωστή ως οδηγία Seveso II, τα σχέδια έκτακτης ανάγκης θα πρέπει να συντάσσονται για τις περιοχές που περιβάλλουν ορισμένες βιομηχανικές εγκαταστάσεις στις οποίες απαντούν μεγάλες ποσότητες επικίνδυνων ουσιών. Έχει προβλεφθεί η κατάρτιση σχετικών εξωτερικών σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης από το 2002 για τα κράτη μέλη της ΕΕ-15 και από το 2004 για τα 10 νέα κράτη μέλη, εντούτοις εξακολουθεί να μην καλύπτεται μεγάλος αριθμός εγκαταστάσεων σε πολλά από τα κράτη μέλη. Η Επιτροπή υπενθύμισε επανειλημμένα στα κράτη μέλη τις υποχρεώσεις τους. Σημειώθηκαν βελτιώσεις για ορισμένες εγκαταστάσεις που καλύπτονται από ανάλογα σχέδια, αλλά η κατάσταση εξακολουθεί να είναι ιδιαίτερα ανησυχητική λόγω του χαμηλού ποσοστού κάλυψης των εγκαταστάσεων. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή αποφάσισε να απευθύνει τελική γραπτή προειδοποίηση στα κράτη μέλη παραβάτες. Τα εξωτερικά σχέδια αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης καλύπτουν μέτρα τα οποία επιβάλλεται να λαμβάνονται εκτός των εγκαταστάσεων σε περίπτωση μείζονος ατυχήματος ή κατάστασης έκτακτης ανάγκης. Τα σχέδια πρέπει να περιλαμβάνουν δράσεις μετριασμού των επιπτώσεων επιτόπου και πέραν των άμεσα θιγόμενων εκτάσεων, προβλέποντας, παράλληλα, την παροχή ειδικών πληροφοριών στο κοινό όσον αφορά το ατύχημα και τη συμπεριφορά που κρίνεται σκόπιμο να υιοθετήσει. Σε κάθε κράτος μέλος οι προς τούτο αρμόδιες αρχές έχουν την ευθύνη της σύνταξης σχεδίων αντιμετώπισης καταστάσεων έκτακτης ανάγκης, ενώ, παράλληλα, οφείλουν να εξασφαλίσουν ότι αυτά αποτελούν αντικείμενο δοκιμών και, κατά περίπτωση, αναθεωρήσεων, τουλάχιστον ανά τριετία. Νομική Διαδικασία Το άρθρο 226 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να κινεί νομικές διαδικασίες κατά των κρατών μελών που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους. Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι ενδέχεται να στοιχειοθετείται παράβαση των διατάξεων του δικαίου της ΕΕ, που δικαιολογεί την κίνηση διαδικασίας επί παραβάσει, απευθύνει «επίσημη προειδοποιητική επιστολή» (πρώτη γραπτή προειδοποίηση) με την οποία το εμπλεκόμενο κράτος μέλος καλείται να της υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός τακτής προθεσμίας, συνήθως δίμηνης. Βάσει ή ελλείψει της απαντήσεως εκ μέρους του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να του απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» (τελική γραπτή προειδοποίηση). Σε αυτήν αναπτύσσονται σαφώς και ρητά οι λόγοι για τους οποίους η Επιτροπή θεωρεί ότι έχει σημειωθεί εν προκειμένω παράβαση του δικαίου της ΕΕ και καλεί το κράτος μέλος να συμμορφωθεί εντός τακτής προθεσμίας, συνήθως
δίμηνης. Εάν το κράτος μέλος δεν συμμορφωθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει την παραπομπή της υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εάν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεωρήσει ότι όντως σημειώθηκε παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης, το υπόλογο κράτος μέλος καλείται να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις εν λόγω διατάξεις. Το άρθρο 228 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να λαμβάνει μέτρα κατά κράτους μέλους που δεν συμμορφώνεται με προηγούμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το άρθρο αυτό εξουσιοδοτεί επίσης την Επιτροπή να ζητεί από το Δικαστήριο την επιβολή χρηματικού προστίμου στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος. [1] Οδηγία 96/82/ΕΚ για την αντιμετώπιση των κινδύνων μεγάλων ατυχημάτων σχετιζόμενων με επικίνδυνες ουσίες, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2003/105/ΕΚ.

Σχόλια