Συμφωνία Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και Συμβουλίου σχετικά με τη νέα οδηγία για τις πλημμύρες

0
6
Γενικού ενδιαφέροντος

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε σήμερα μια σειρά από συμβιβαστικές τροπολογίες, που είχαν συμφωνηθεί με το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης (EΕ), στην πρόταση οδηγίας για την εκτίμηση και τη διαχείριση του κινδύνου πλημμυρών. Η Επιτροπή πρότεινε την οδηγία αυτή το 2006 [1] με στόχο την πρόληψη και τον περιορισμό των πλημμυρών και των δυσμενών επιπτώσεών τους στην υγεία του ανθρώπου, στο περιβάλλον, στις υποδομές και στις περιουσίες. Από το 1998 μέχρι σήμερα, οι πλημμύρες έχουν προκαλέσει στην Ευρώπη περίπου 700 θανάτους, τη μετεγκατάσταση περίπου μισού εκατομμυρίου ανθρώπων και οικονομικές ζημίες τουλάχιστον 25 δισ. ευρώ από ασφαλισμένο κίνδυνο. Η νέα οδηγία θα επιβάλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να χαρακτηρίσουν τις λεκάνες απορροής και τις αντίστοιχες παράκτιες περιοχές που διατρέχουν κίνδυνο πλημμυρών. Τα κράτη μέλη θα κληθούν να εκπονήσουν χάρτες και σχέδια διαχείρισης του κινδύνου πλημμυρών για τις περιοχές αυτές. Ο Επίτροπος Σταύρος Δήμας, αρμόδιος για το περιβάλλον, δήλωσε: «Χαιρετίζουμε με μεγάλη ικανοποίηση το γεγονός ότι το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο κατέληξαν τόσο γρήγορα σε συμφωνία για την οδηγία που αφορά τις πλημμύρες. Η οδηγία αυτή καθιστά τη διαχείριση των πλημμυρών βασικό στοιχείο της διαχείρισης των λεκανών απορροής. Θα δώσει μεγαλύτερη έμφαση σε μέτρα που δεν είναι διαθρωτικά, όπως η χρήση των φυσικών πεδιάδων κατάκλυσης για τη συγκράτηση του νερού στη διάρκεια πλημμυρών. Ο κίνδυνος πλημμυρών και οι συνακόλουθες οικονομικές ζημίες είναι πιθανόν να αυξηθούν τις επόμενες δεκαετίες στην Ευρώπη. Ακόμα και αν κατορθώσουμε να περιορίσουμε την πλανητική αύξηση της θερμοκρασίας σε 2 βαθμούς Κελσίου, η κλιματική αλλαγή θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην Ευρώπη και αλλού. Ο καλύτερος τρόπος να περιοριστεί το κόστος προσαρμογής στην κλιματική αλλαγή είναι να ληφθούν μέτρα εγκαίρως. Η οδηγία για τις πλημμύρες θα βοηθήσει την Ευρωπαϊκή Ένωση να το πράξει.» Διαδικασία τριών σταδίων Είναι αναγκαίο να περιοριστούν οι κίνδυνοι πλημμυρών και οι συνακόλουθες οικονομικές ζημίες. Εάν η διαχείριση των λεκανών απορροής δεν είναι η πρέπουσα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι θα ζουν και θα εργάζονται σε περιοχές κατάκλυσης. Το γεγονός αυτό θα μειώσει την ικανότητα των πεδιάδων κατάκλυσης να απορροφούν τα πλημμυρικά νερά. Μολονότι οι πλημμύρες αποτελούν φυσικό φαινόμενο και η πλήρης πρόληψή τους είναι αδύνατη, μια συνεκτική και μακροπρόθεσμη στρατηγική διαχείρισης του κινδύνου πλημμυρών είναι ικανή να αντιστρέψει την αυξητική τάση των ζημιών που οφείλονται σε πλημμύρες. Επιπλέον, αναμένεται ότι η κλιματική αλλαγή θα προκαλέσει πιο έντονες βροχοπτώσεις και άνοδο της στάθμης των θαλασσών. Κατά συνέπεια, προβλέπεται αύξηση του κινδύνου πλημμυρών στην Ευρώπη τις επόμενες δεκαετίες. Η Επιτροπή αντέδρασε στις τραγικές πλημμύρες του 2002 προτείνοντας, το 2004, να θεσπιστεί νομοθεσία της ΕΕ για τη διαχείριση του κινδύνου πλημμυρών [2]. Η οδηγία που εγκρίθηκε από το Συμβούλιο και το Κοινοβούλιο θα επιβάλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να υιοθετήσουν προσέγγιση μακροπρόθεσμου σχεδιασμού για τον περιορισμό των κινδύνων πλημμυρών, σε τρία στάδια, ως εξής: 1. Μέχρι το 2011, τα κράτη μέλη θα πρέπει να έχουν προβεί σε προκαταρκτική εκτίμηση των κινδύνων πλημμυρών για τις λεκάνες απορροής και τις αντίστοιχες παράκτιες περιοχές της επικράτειάς τους. 2. Στις περιπτώσεις όπου υφίσταται πραγματικός κίνδυνος ζημιών από πλημμύρες, θα οφείλουν να εκπονήσουν, μέχρι το 2013, χάρτες επικινδυνότητας και χάρτες κινδύνου πλημμυρών. 3. Τέλος, το αργότερο το 2015, πρέπει να έχουν καταρτιστεί σχέδια διαχείρισης των κινδύνων πλημμυρών για τις συγκεκριμένες περιοχές. Τα σχέδια αυτά θα περιλαμβάνουν μέτρα με σκοπό τη μείωση της πιθανότητας να σημειωθούν πλημμύρες και των δυνητικών συνεπειών τους. Θα καλύπτουν όλες τις φάσεις του κύκλου διαχείρισης των κινδύνων πλημμυρών, εστιαζόμενα ιδίως στην πρόληψη (δηλ. αποτροπή των ζημιών που προκαλούν οι πλημμύρες με την αποφυγή της κατασκευής κατοικιών και βιομηχανικών μονάδων σε περιοχές ευάλωτες – σήμερα ή στο μέλλον – σε πλημμύρες ή με την προσαρμογή της μελλοντικής ανάπτυξης περιοχών στον κίνδυνο πλημμυρών), την προστασία (με την εφαρμογή μέτρων όπως η αποκατάσταση πεδιάδων κατάκλυσης ή υγρότοπων για τον περιορισμό της πιθανότητας πλημμύρας ή/και των επιπτώσεων των πλημμυρών σε συγκεκριμένες τοποθεσίες) και την ετοιμότητα (π.χ. καθοδήγηση των πολιτών για τις δέουσες ενέργειες σε περίπτωση πλημμύρας). Στην περίπτωση των διεθνών λεκανών απορροής, θα απαιτείται συντονισμός μεταξύ των κρατών μελών, ώστε να μην μετακυλίονται απλώς τα προβλήματα από τη μια περιοχή στην άλλη. Πρέπει να παρέχεται σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη η δυνατότητα ενεργού συμμετοχής στην κατάρτιση και επικαιροποίηση των σχεδίων διαχείρισης κινδύνων πλημμυρών. Επιπλέον, οι εκτιμήσεις, οι χάρτες και τα σχέδια που αφορούν τους κινδύνους πρέπει να δημοσιοποιούνται. Τα τρία αυτά στάδια θα επαναλαμβάνονται σε εξαετείς κύκλους, ώστε να εξασφαλιστεί η συνεκτίμηση των μακροπρόθεσμων εξελίξεων. Η οδηγία δημιουργεί ένα πλαίσιο της ΕΕ για τη διαχείριση του κινδύνου πλημμυρών το οποίο στηρίζεται στην οδηγία πλαίσιο του 2000 για τους υδάτινους πόρους[3] , ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της ΕΕ για την προστασία τους, με την οποία είναι στενά συντονισμένο και συγχρονισμένο. Η σχετική πρόταση και τα συνοδευτικά έγγραφα, καθώς και άλλες πληροφορίες σχετικά με την πολιτική της ΕΕ για τους υδάτινους πόρους, διατίθενται στο Διαδίκτυο, στη διεύθυνση: http://ec.europa.eu/environment/water/flood_risk/index.htm [1] COM(2006)15 τελικό της 18.1.2006. Ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με την κοινή θέση του Συμβουλίου COM(2006)775 της 6.12.2006. [2] COM(2004)472 τελικό της 12.7.2004 [3]Οδηγία 2000/60/EΚ

Σχόλια