Συνέντευξη τύπου υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ.Σουφλιά για τα στερεά απόβλητα.

0
8
Γενικού ενδιαφέροντος

Ακολουθεί η συνέντευξη τύπου του υπουργού. Σήμερα σας κάλεσα για να σας μιλήσω για το μεγάλο θέμα των στερεών αποβλήτων, των απορριμμάτων. Ποια είναι η κατάσταση με τα σκουπίδια και τι κάνουμε για να την αντιμετωπίσουμε. Πρόκειται για ένα θέμα, όπως γνωρίζετε, εξαιρετικά σημαντικό. Ένα θέμα ζωής για όλους μας. Ένα κυριολεκτικά εθνικό θέμα, σοβαρό και περίπλοκο, το οποίο χρειάζεται σωστή προσέγγιση και μεθοδικότητα. Θέλω, λοιπόν, να ξεκαθαρίσουμε μια και καλή το τοπίο: Τι έχει γίνει μέχρι σήμερα και τι πρέπει να γίνει από εδώ κι εμπρός, πού έχει αρμοδιότητα το ΥΠΕΧΩΔΕ και πού έχουν αρμοδιότητα άλλοι φορείς.
Το πρώτο που θέλω να ξεκαθαρίσω είναι το εξής: Δεν χρειάζεται να θεσπιστεί καμία «νέα περιβαλλοντική πολιτική», καμία «νέα πολιτική διαχείρισης των απορριμμάτων». Αυτό που χρειάζεται είναι να εφαρμοστεί η πολιτική που έχει ήδη θεσμοθετήσει το ΥΠΕΧΩΔΕ. Γιατί έχουν θεσμοθετηθεί τα πάντα, όλες οι μέθοδοι διαχείρισης των απορριμμάτων: ΧΥΤΑ, ανακύκλωση, κομποστοποίηση, καύση, βιολογική επεξεργασία, τα πάντα! Το θεσμικό πλαίσιο είναι πλήρες. Και το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει ήδη ολοκληρώσει και τον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, στον οποίο προβλέπονται οι κατευθύνσεις πολιτικής και οι συγκεκριμένοι στόχοι. Με βάση αυτόν, άλλωστε, έχουν καταρτιστεί και οι Περιφερειακοί Σχεδιασμοί Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, οι οποίοι εξειδικεύουν τους στόχους.
Το δεύτερο που θέλω να ξεκαθαρίσω είναι ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι αρμόδιο για τη θεσμοθέτηση, τη χάραξη της πολιτικής και την παρακολούθηση της εφαρμογής της. Αυτά πρέπει να κάνουμε και αυτά θα κάνουμε. Και μάλιστα ο έλεγχος θα γίνει ακόμα πιο εντατικός στο άμεσο μέλλον, διότι προσλαμβάνονται άλλοι 27 Επιθεωρητές, οι οποίοι θα συντάσσουν σε τακτή βάση εκθέσεις για τα πεπραγμένα κάθε περιφέρειας.
Εμείς λοιπόν χαράσσουμε την πολιτική και ελέγχουμε την εφαρμογή της. Από εκεί και πέρα, οι αρμόδιοι να την εφαρμόζουν είναι οι Περιφέρειες και η Τοπική Αυτοδιοίκηση. Εκείνο που πρέπει να κάνουν, λοιπόν, είναι να μελετήσουν και να αποφασίσουν ποια μέθοδο ή ποιες μεθόδους θα εφαρμόσουν. Το ΥΠΕΧΩΔΕ τους έχει δώσει όλα τα απαιτούμενα εργαλεία, αυτό που πρέπει να κάνουν είναι να τα βγάλουν από το ντουλάπι και να τα εφαρμόσουν!

Η υγειονομική ταφή –οι ΧΥΤΑ δηλαδή- είναι απαραίτητη σε οποιοδήποτε πρόγραμμα διαχείρισης στερεών αποβλήτων, γιατί όποια άλλη μέθοδος κι αν εφαρμοστεί, πάντα θα υπάρχουν υπολείμματα. Αλλά δεν πρέπει όμως να αποτελεί τη μοναδική λύση. Και μην ξεχνάμε ότι από τη διαχείριση των αποβλήτων θέλουμε και την παραγωγή ενέργειας ή λιπάσματος, και σε κάθε περίπτωση ανάκτηση ανακυκλώσιμων υλικών –όλα αυτά, η υγειονομική ταφή δεν μας τα δίνει.
Είναι, λοιπόν, πολύ μεγάλη η ευθύνη όλων όσων άφησαν την Ελλάδα μόνο με τη λύση της υγειονομικής ταφής όλα αυτά τα χρόνια –και μάλιστα με ολόκληρο το λεκανοπέδιο να έχει μόλις έναν ΧΥΤΑ! Είναι μεγάλη η ευθύνη του ΕΣΔΚΝΑ! Για το ΠΑΣΟΚ είναι νομίζω γνωστές σε όλους οι τεράστιες ευθύνες του και 3 χρόνια από τις τελευταίες εκλογές και το τελευταίο που θα ήθελα θα ήταν να ασκήσω κριτική στην προηγούμενη κυβέρνηση.

Η δική μου άποψη είναι ότι πρέπει να εφαρμοστούν σύνθετες λύσεις. Γιατί όποια άλλη λύση, δεν αρκεί μόνη της, αλλά είναι απαραίτητη γιατί μειώνει τον όγκο των απορριμμάτων που καταλήγουν στο ΧΥΤΑ. Και ανακύκλωση να κάνεις, και καύση, πάντα υπάρχουν υπόλοιπα που καταλήγουν στην υγειονομική ταφή.
Για να σας το πω απλά, οι συνδυασμένες μέθοδοι που μπορούν να εφαρμοστούν, είναι οι εξής:
Πρώτον. Εναλλακτική διαχείριση, δηλαδή ανακύκλωση, στη συνέχεια επεξεργασία του βιοαποδομήσιμου κλάσματος προς παραγωγή κόμποστ και τελικά τα υπολείμματα καταλήγουν σε ΧΥΤΑ.
Και δεύτερον. Εναλλακτική διαχείριση, δηλαδή ανακύκλωση, στη συνέχεια θερμική επεξεργασία και τελικά τα υπολείμματα και πάλι καταλήγουν σε ΧΥΤΑ.
Σημειώνεται ότι και για τη θερμική επεξεργασία, το θεσμικό πλαίσιο έχει ολοκληρωθεί με την έκδοση της Κοινής Υπουργικής Απόφασης 22912/2005.

Είναι υποχρέωσή μας να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα των σκουπιδιών. Υποχρέωσή μας απέναντι στον τόπο μας και στο περιβάλλον, αλλά υποχρέωσή μας και απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία όπως ξέρετε δεν αστειεύεται στα θέματα αυτά και αν δεν τα αντιμετωπίσουμε θα μας ρίξει βαριές καμπάνες! Και η λύση μπορεί να δοθεί μόνο με την εφαρμογή σύνθετων λύσεων. Ο δρόμος έχει ανοίξει από το ΥΠΕΧΩΔΕ που έχει ολοκληρώσει το θεσμικό πλαίσιο, από εκεί και πέρα «ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα» για τις Περιφέρειες και τους ΟΤΑ, που δεν πρέπει να χάνουν άλλο καιρό… Καιρός είναι να ανασκουμπωθούν, αλλιώς θα φάμε καμπάνες!

Βέβαια, δεν πρέπει και να υπεραπλουστεύουμε… Το ποια άλλη λύση θα επιλεχθεί σε κάθε περίπτωση, πρέπει να είναι αντικείμενο σοβαρής μελέτης από τις Περιφέρειες και τους ΟΤΑ. Για τις εναλλακτικές λύσεις, σας δίνουμε και δύο σχετικούς πίνακες, έναν που παρουσιάζει το πώς συνδυάζονται και έναν που δείχνει το τι ακολουθείται σε κάθε χώρα της Ε.Ε.
Για παράδειγμα, μιλάμε για την καύση σαν να είναι κάτι που από τεχνικής πλευράς μπορεί να γίνει αύριο το πρωί… Να πάει το απορριμματοφόρο, να πάρει τα σκουπίδια και αντί να τα πάει στον ΧΥΤΑ, να τα κάψει… Δεν γίνεται έτσι όμως. Χρειάζονται υποδομές, πώς θα γίνει η διαλογή των υλικών, πώς θα γίνει η καύση… Γιατί αλλιώς αντί για καλό θα κάνουμε κακό στη δημόσια υγεία. Κι όπως λένε οι ειδικοί, απαιτούνται τουλάχιστον 5 χρόνια ωρίμανση αν αποφασίσουν οι αρμόδιοι να πάμε στη λύση της καύσης.

Μία άλλη μέθοδος, την οποία μάλιστα η χώρα μας έχει αποφασίσει να εφαρμόζει στην πράξη, είναι η «κομποστοποίηση». Όπως ξέρετε, υπάρχει ένα εργοστάσιο, του ΕΣΔΚΝΑ, στα Λιόσια. Έπρεπε να έχει λειτουργήσει από πολλά χρόνια νωρίτερα. Και μέχρι το 2005, δεν παρήγαγε σχεδόν τίποτα. Την άνοιξη του 2006 άρχισε να λειτουργεί και να παράγει προϊόν. Τα αποτελέσματα ως προς την επεξεργαζόμενη ποσότητα αποβλήτων και ως προς την ποιότητα του παραγόμενου κομπόστ, αναμένονται.
Ελπίζω η Τοπική Αυτοδιοίκηση να αναλάβει τις ευθύνες της. Γιατί αυτό είναι ένα θέμα που καίει την πατρίδα μας. Με το περιβάλλον δεν παίζουν… Και επαναλαμβάνω, ούτε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παίζει…

Για να επιστρέψω στο τι πρέπει να γίνει, πιστεύω ότι αυτοί που έχουν την αρμοδιότητα, πρέπει να μελετήσουν καλά το θέμα της θερμικής επεξεργασίας των αποβλήτων (πχ της καύσης) όπως επίσης και τις άλλες λύσεις. Και βέβαια, να μετρήσουν και τον οικονομικό παράγοντα. Η κάθε λύση έχει διαφορετικό κόστος και δεν μπορεί να το παίρνουμε αψήφιστα αυτό.
Το πιο φτηνό απ’ όλα, βέβαια, είναι να ρίχνεις τα σκουπίδια στη χωματερή, στους ΧΑΔΑ, τους οποίους βέβαια η Ελλάδα πρέπει να κλείσει -θα αναφερθώ σε λίγο αναλυτικά σε αυτό το θέμα. Η επόμενη οικονομικότερη λύση, είναι η υγειονομική ταφή που εφαρμόζουμε σήμερα. Έχει κόστος της τάξεως περίπου των 50 ευρώ ανά τόνο. Οι άλλες λύσεις, από τις οποίες είναι ανάγκη να διαλέξουμε, είναι όλες ακριβότερες. Το τονίζω αυτό, για να ξέρουμε τι λέμε! Η επεξεργασία και παραγωγή κόμποστ είναι της τάξεως των 80 ευρώ ανά τόνο, ενώ η θερμική επεξεργασία (καύση) είναι της τάξεως των 150 ευρώ ανά τόνο.

Πέρα από τον οικονομικό παράγοντα, ένας άλλος παράγοντας που πρέπει να ληφθεί πολύ σοβαρά υπ’ όψιν, είναι η συμμετοχή των πολιτών. Χωρίς αυτή, καμία περιβαλλοντική πολιτική δεν μπορεί να έχει επιτυχία.
Μιλάμε, για παράδειγμα, για την ανακύκλωση. Και πολύ συχνά, αναφερόμαστε σε περιπτώσεις εξωτερικού. Εκεί, όμως, η ανακύκλωση ξεκινάει από το σπίτι, από την οικογένεια, από τον ίδιο τον πολίτη. Εκεί γίνεται η πρώτη διαλογή των υλικών. Και βλέπεις να έχουν μέχρι και 4 ξεχωριστούς κάδους, άλλον για το χαρτί, άλλον για το γυαλί κ.ο.κ. Όλα αυτά, έχουν το κόστος τους, αλλά χρειάζονται και να αναπτύξει ο πολίτης περιβαλλοντική συνείδηση.
Επειδή τον Έλληνα –κακά τα ψέματα- είναι δύσκολο να τον μάθεις από την αρχή τέτοια πράγματα, εδώ νομίζω ότι πρέπει να προχωρήσουμε σταδιακά. Να ξεκινήσουμε από τον πιο «χοντρό» διαχωρισμό, 5 υλικά να πάνε ξεχωριστά από τα άλλα: Γυαλιά, χαρτιά, αλουμίνιο, πλαστικό και μπαταρίες. Πρέπει όμως, όταν είμαστε έτοιμοι να προχωρήσουμε, να γίνουν και σοβαρές εκστρατείες ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του πολίτη. Να γίνουν από τους ΟΤΑ και πιθανόν να τους βοηθήσουμε και εμείς ως ΥΠΕΧΩΔΕ –πολύ θα το ήθελα, παρόλο που δεν ανήκει με τη στενή έννοια στις αρμοδιότητές μας.
Και βέβαια, θα πρέπει να υπάρχει και υπευθυνότητα κατά την εφαρμογή από τους ΟΤΑ… Όχι να πηγαίνει ο πολίτης στον κάδο ανακύκλωσης και να τον βρίσκει ξεχειλισμένο επειδή δεν έχει περάσει το συνεργείο του Δήμου επί κι εγώ δεν ξέρω πόσες μέρες…

Αν ανατρέξουμε, για παράδειγμα, στην περίπτωση της Βιέννης, που συχνά αναφέρεται ως εξαιρετική περίπτωση συνδυασμού ανακύκλωσης και καύσης, τι γίνεται εκεί;
Πρώτα απ’ όλα, οι πολίτες έχουν κατανοήσει και εφαρμόζουν πιστά το διαχωρισμό των απορριμμάτων στο ίδιο τους το σπίτι.
Τα αστικά απορρίμματα, αφού έχουν διαχωριστεί από τους ίδιους τους πολίτες, συλλέγονται σε διακριτά ρεύματα από τους φορείς διαχείρισης εκτός πόλης. Διαχωρίζονται τα ανακυκλώσιμα υλικά και προωθούνται στην ανακύκλωση.
Εν συνεχεία, το υπόλοιπο κλάσμα των απορριμμάτων διαχωρίζεται στο κλάσμα που δύναται να καεί και στο υπόλειμμα –πολύ μικρό όγκο αποβλήτων- που δεν μπορεί να αξιοποιηθεί με κανένα τρόπο και οδηγείται για υγειονομική ταφή σε χώρο Υγειονομικής Ταφής Υπολειμμάτων.
Και το κλάσμα των απορριμμάτων που δύναται να καεί σε κατάλληλη μορφή και συσκευασία οδηγείται για καύση στο εργοστάσιο καύσης που βρίσκεται μέσα στην πόλη το οποίο διαθέτει τεχνολογία αντιρρύπανσης με σημαντικό κόστος λειτουργίας. Μάλιστα, η θέση του εργοστασίου καύσης (μέσα στην πόλη ) έχει επιλεγεί για να μπορεί να αξιοποιηθεί άμεσα η παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και κυρίως η παραγόμενη θερμική ενέργεια με τηλεθέρμανση των γειτονικών περιοχών της πόλης.
Μην φανταστεί, δηλαδή, κανείς ότι…στο κέντρο της Βιέννης συνωστίζονται όλα τα απορριμματοφόρα της πόλης αδειάζουν τα σκουπίδια και αυτά καίγονται κατευθείαν!

Από εκεί και πέρα, ένα άλλο σημείο στο οποίο θέλω να σταθώ, είναι αυτό των επικίνδυνων αποβλήτων. Και εδώ, υπάρχει έτοιμη όλη η υποδομή και το νομικό πλαίσιο από το ΥΠΕΧΩΔΕ. Με την ΚΥΑ 13588/725/2006, ενσωματώσαμε τη σχετική κοινοτική οδηγία το Μάρτιο του 2006, βγήκαν οι απαραίτητες προδιαγραφές και οι όροι. Συντάξαμε τον Εθνικό Σχεδιασμό Διαχείρισης Επικίνδυνων Αποβλήτων, στον οποίο προβλέπονται κατευθύνσεις, στόχοι, μέσα, ποσότητες και κριτήρια περιοχών για την υποδοχή και επεξεργασία των επικίνδυνων αποβλήτων. Βάσει αυτού, οι πλέον επιβαρημένες περιοχές είναι το Θριάσιο, η Σίνδος και τα Οινόφυτα, που έχουν μεγάλα προβλήματα και πρέπει να προσεχτούν.
Η εφαρμογή της κοινοτικής οδηγίας που ενσωματώσαμε, αρχίζει το Σεπτέμβριο του 2007. Συνεπώς, μέχρι Μάιο – Ιούνιο, πρέπει όλες οι βιομηχανίες να έχουν ετοιμάσει και να μας έχουν φέρει τις σχετικές μελέτες τους. Υπεύθυνοι για την εφαρμογή των όρων και των προδιαγραφών που προβλέπονται, είναι οι ίδιοι οι παραγωγοί, κατά εφαρμογή της αρχής «ο ρυπαίνων πληρώνει». Το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι υπεύθυνο για την παρακολούθησή τους και την επιβολή ποινών όπου χρειάζεται.
Επισημαίνω επίσης και το θέμα των νοσοκομειακών αποβλήτων. Ακούω πράγματα που δεν ξέρω αν ισχύουν, όπως για παράδειγμα ότι ενώ μπορεί ο αποτεφρωτήρας που έχει κατασκευαστεί, να επεξεργάζεται 30 τόνους την ημέρα, σήμερα τα νοσοκομεία στέλνουν μόνο 8 τόνους, για να πληρώνουν λιγότερα… Πρέπει να γίνει αυστηρός έλεγχος. Μάλιστα, θα στείλω σχετική επιστολή στον Υπουργό Υγείας, για να ελέγξει ο ίδιος το θέμα.

Και γενικότερα. Το επαναλαμβάνω για να το ξέρετε και να το ξέρουν όλοι, ότι παίρνουμε και άλλους Επιθεωρητές, για να γίνουν συχνότεροι και αυστηρότεροι οι έλεγχοι παντού!

Επίσης, θα ήθελα να αναφερθώ στα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης (πχ μεταχειρισμένα λάδια, οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής, μπαταρίες, συσκευασίες, ηλεκτρονικά απόβλητα) και να σας τονίσω ότι έχει ολοκληρωθεί το νομικό πλαίσιο και έχουν εκδοθεί τα αναγκαία Προεδρικά Διατάγματα.
Σημειώνω ότι τα δύο τελευταία χρόνια, εκτιμάται ότι η ανακύκλωση στην Ελλάδα ανέρχεται σε ποσοστό 14%, ενώ σύμφωνα και με τους ρυθμούς υλοποίησης των έργων εναλλακτικής διαχείρισης από τα εγκεκριμένα συστήματα εναλλακτικής διαχείρισης η εκτίμηση για το έτος 2007 είναι ότι η ανακύκλωση θα ανέρχεται σε 20%.
Αυτό ασφαλώς συνεπάγεται την «εκτροπή» σημαντικής ποσότητας αποβλήτων από χώρους υγειονομικής ταφής, οι οποίοι θα προορίζονται για την υγειονομική ταφή των υπολειμμάτων.

Εξειδικεύοντας κάποια από τα ζητήματα που προανέφερα, να σας ενημερώσω ότι η Ελλάδα έχει θέσει για τα επόμενα χρόνια δύο συγκεκριμένους, μετρήσιμους, μεγάλους εθνικούς στόχους.

Ο πρώτος από αυτούς είναι η μείωση των βιοαποδομήσιμων αστικών αποβλήτων που οδηγούνται σε ταφή. Συγκεκριμένα:

 Το έτος 2010, τα βιοαποδομήσιμα απόβλητα που θα οδηγούνται σε ΧΥΤΑ δεν θα ξεπερνούν τους 1.950.000 τόνους.

 Το έτος 2013, τα βιοαποδομήσιμα απόβλητα που θα οδηγούνται σε ΧΥΤΑ δεν θα ξεπερνούν τους 1.300.000 τόνους.

 Το έτος 2020, τα βιοαποδομήσιμα απόβλητα που θα οδηγούνται σε ΧΥΤΑ δεν θα ξεπερνούν τους 900.000 τόνους.

Η κατανομή αυτών των στόχων από το ΥΠΕΧΩΔΕ, έχει γίνει σε επίπεδο Περιφερειών και εφαρμόζεται μέσω των επικαιροποιημένων Περιφερειακών Σχεδιασμών. Δηλαδή η κάθε Περιφέρεια γνωρίζει τι μέρος από αυτές τις επιτρεπόμενες ποσότητες της αντιστοιχεί. Για να επιτευχθεί ο στόχος, θα πρέπει αντιστοίχως να εφαρμοστούν άλλες μέθοδοι σαν αυτές που συζητήσαμε νωρίτερα.

Ο δεύτερος στόχος είναι η αποκατάσταση των Χώρων Ανεξέλεγκτης Διάθεσης Απορριμμάτων (ΧΑΔΑ) ως το 2008.
Όπως σας έχω ξαναπεί, στο σύνολο της χώρας καταγράψαμε 2626 ΧΑΔΑ. 1850 από αυτούς έχουν ήδη κλείσει.
Από τους 1850, οι 615 είναι χαμηλής επικινδυνότητας και αποκαθίστανται από τους ίδιους τους ΟΤΑ, με δικούς τους πόρους. Ενώ για άλλους 552, τα έργα αποκατάστασής τους έχουν ενταχθεί σε διάφορα χρηματοδοτικά προγράμματα.
Σημειώνω ότι από αυτούς τους 552 ΧΑΔΑ, για τους 350 αναλαμβάνει την αποκατάστασή τους το ΥΠΕΧΩΔΕ, διαθέτοντας 80 εκατομμύρια ευρώ. Παρόλο που δεν είναι υποχρέωσή μας, το κάνουμε για να καλύψουμε την αδράνεια άλλων φορέων.
Στο σημείο αυτό, θέλω να σας πω και το εξής: Φτάνουν στα αυτιά μας πληροφορίες, ότι ενώ κλείνουν ΧΑΔΑ, σε ορισμένες περιπτώσεις ανοίγουν άλλοι! Δεν ξέρω κατά πόσον ευσταθεί αυτό, αλλά θα ζητήσω από τον Υπουργό Εσωτερικών να το ελέγξει.

Αυτά είχα να σας πω για το σημερινό θέμα. Όπως είδατε, είναι άλλη μία περίπτωση που αντιμετωπίζουμε ένα μεγάλο περιβαλλοντικό ζήτημα, άλλη μία απόδειξη ότι στο ΥΠΕΧΩΔΕ σήμερα δεν έχουμε δύο ταχύτητες. Μαζί με τα δημόσια έργα, προχωρούμε παράλληλα και τις δράσεις και πολιτικές που προστατεύουν το περιβάλλον. ¶λλωστε, δεν είναι τυχαίο ότι οι δύο μεγάλοι αυτοί τομείς πολιτικής υπάγονται στο ίδιο Υπουργείο.
Έχω ξαναπεί, ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ, το Υπουργείο των έργων, αποτελεί κλειδί για την ισόρροπη ανάπτυξη της χώρας και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Όμως, η ανάπτυξη φέρνει την πραγματική βελτίωση της ποιότητας ζωής, μόνον όταν προχωρά με σεβασμό στο Περιβάλλον.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να απευθυνθώ προσωπικά στον καθέναν σας. Να σας ζητήσω κάτι, παρόλο που όπως ξέρετε δεν το συνηθίζω. Καλύπτετε θέματα του ΥΠΕΧΩΔΕ, άρα φαντάζομαι ότι έχετε ευαισθησία για το Υπουργείο. Δεν σας ζητώ ασφαλώς να μεροληπτήσετε, αλλά σας ζητώ να είστε αντικειμενικοί.
Για παράδειγμα, ξεκίνησα σήμερα ξεκαθαρίζοντας ποιες είναι οι αρμοδιότητες του ΥΠΕΧΩΔΕ για τα απορρίμματα και ποιες είναι οι αρμοδιότητες των άλλων φορέων. Εμείς χαράσσουμε την πολιτική, οι Περιφέρειες και οι ΟΤΑ έχουν την ευθύνη εφαρμογής τους. Δεν είναι ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ αν κάποιοι ολιγωρούν στην εφαρμογή. Αυτά δεν τα ξέρει ο κόσμος… Από εσάς περιμένει να τα μάθει. Όπως, για να πω ένα άλλο παράδειγμα, πολλοί δεν γνωρίζουν ότι δεν ανήκουν στην αρμοδιότητα του ΥΠΕΧΩΔΕ οι Πολεοδομίες.
Σας παρακαλώ, λοιπόν, αυτά τα θέματα να τα προσέχετε ιδιαίτερα. Είναι ευαίσθητα ζητήματα και το ξεκαθάρισμα των αρμοδιοτήτων και ευθυνών συνδράμει στην αντιμετώπιση των προβλημάτων.

Σας ευχαριστώ πολύ.

Σχόλια