Η Ευρ. Επιτροπή αποφασίζει για τη δεύτερη σειρά εθνικών σχεδίων κατανομής της περιόδου εμπορίας 2008-2012.

0
1
Αέριες εκπομπές

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έλαβε σήμερα αποφάσεις για δυο ακόμη εθνικά σχέδια κατανομής δικαιωμάτων εκπομπής CO2 για την περίοδο εμπορίας 2008-2012 του κοινοτικού μηχανισμού εμπορίας εκπομπών (EU ETS). Με τις αποφάσεις της για τα εθνικά σχέδια κατανομής δικαιωμάτων του Βελγίου και των Κάτω Χωρών, η Επιτροπή επαναδιακήρυξε την ανυποχώρητη δέσμευσή της για την επίτευξη, εκ μέρους της ΕΕ και των κρατών μελών της, των στόχων τους όσον αφορά τις εκπομπές αερίων θερμοκηπίου στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Η Επιτροπή έκανε αποδεκτά και τα δυο εθνικά σχέδια υπό τον όρο ότι θα επέλθουν ορισμένες αλλαγές, μεταξύ άλλων μείωση του συνολικού αριθμού των προταθέντων δικαιωμάτων εκπομπής. Η εγκριθείσα ετήσια κατανομή για το Βέλγιο ανέρχεται σε 58,5 εκατομμύρια τόνους δικαιωμάτων εκπομπής CO2, και για τις Κάτω Χώρες σε 85,8 εκατομμύρια τόνους. Τα τρία ανωτέρω σχέδια, προστιθέμενα στα 10 που αποφασίστηκαν το Νοέμβριο 2006, αντιπροσωπεύουν το ήμισυ του συνόλου των δικαιωμάτων που εκχωρήθηκαν κατά την πρώτη περίοδο εμπορίας από το 2005 έως το 2007. Το σύστημα εμπορίας δικαιωμάτων διασφαλίζει περικοπή των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου από τους καλυπτόμενους ενεργειακούς και βιομηχανικούς κλάδους με ελάχιστο κόστος για την οικονομία, βοηθώντας τοιουτοτρόπως την ΕΕ και τα κράτη μέλη της να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις που έχουν αναλάβει για τις εκπομπές στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο.

Ο αρμόδιος για το περιβάλλον επίτροπος κ. Σταύρος Δήμας δήλωσε τα εξής: «Οι σημερινές αποφάσεις ενισχύουν το ηχηρό μήνυμα που στείλαμε με την πρώτη σειρά αποφάσεων το Νοέμβριο, ότι η Ευρώπη δεσμεύεται πλήρως ως προς την επίτευξη του στόχου του Κιότο και τη μετατροπή του μηχανισμού εμπορίας εκπομπών σε αποτελεσματικό όπλο καταπολέμησης της αλλαγής του κλίματος, το οποίο μπορούν και οι υπόλοιποι να μιμηθούν. Η Επιτροπή αξιολογεί όλα τα εθνικά σχέδια κατά τρόπο συνεπή, ώστε να διασφαλίσει την ίση μεταχείριση των κρατών μελών και να δημιουργήσει τις αναγκαίες συνθήκες στενότητας στην ευρωπαϊκή αγορά εμπορίας δικαιωμάτων εκπομπής άνθρακα. Κατ’ αυτόν τον τρόπο αξιολογήσαμε τα σχέδια ως προς τα οποία εκδόθηκαν οι σημερινές αποφάσεις, τα ίδια δε πρότυπα θα εφαρμοστούν και για όλα τα υπόλοιπα.»

Αξιολόγηση των ΕΣΚ
Στα εθνικά σχέδια κατανομής (ΕΣΚ) προσδιορίζεται για κάθε κράτος μέλος το «ανώτατο όριο» της συνολικής ποσότητας CO2 που μπορούν να εκπέμπουν όσες εγκαταστάσεις καλύπτονται από τον EU ETS, και ορίζονται πόσα δικαιώματα εκπομπής CO2 θα λάβει κάθε μονάδα.
Είναι καθήκον της Επιτροπής να αναλύει τα προτεινόμενα από τα κράτη μέλη ΕΣΚ με βάση 12 κριτήρια κατανομής που απαριθμούνται στην οδηγία για την εμπορία εκπομπών [1]. Με τα κριτήρια επιδιώκεται, μεταξύ άλλων, να διασφαλιστεί ότι τα σχέδια συνάδουν με την επίτευξη των δεσμεύσεων της ΕΕ και των κρατών μελών στο πλαίσιο του Κιότο, με τις πραγματικές εξακριβωμένες εκπομπές όπως αναγράφονται στις ετήσιες εκθέσεις προόδου της Επιτροπής και με το τεχνολογικό δυναμικό μείωσης των εκπομπών. ¶λλα κριτήρια σχετίζονται με ζητήματα αμεροληψίας, κοινοτικούς κανόνες για τον ανταγωνισμό και τις κρατικές ενισχύσεις και τεχνικές πτυχές. Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να αποδεχθεί ένα σχέδιο εν μέρει ή πλήρως.

Όπως και με τις πρώτες αξιολογήσεις, η Επιτροπή απαιτεί να επέλθουν αλλαγές στα δυο σχέδια στις περιπτώσεις που:

– το προτεινόμενο σύνολο δικαιωμάτων («ανώτατο όριο») για την περίοδο εμπορίας 2008-2012 δεν συνάδει με την επίτευξη του στόχου του κράτους μέλους στο πλαίσιο του Κιότο,

– το προτεινόμενο σύνολο δικαιωμάτων δεν συνάδει με τις αναμενόμενες εκπομπές και το τεχνολογικό δυναμικό μείωσης των εκπομπών, με συνεκτίμηση των ανεξάρτητα εξακριβωμένων εκπομπών του 2005 και των προβλεπόμενων αλλαγών στην οικονομική μεγέθυνση και την ένταση άνθρακα,

– το προτεινόμενο όριο στη χρήση, εκ μέρους των εταιρειών, πιστώσεων από έργα μείωσης των εκπομπών σε τρίτες χώρες εκτελούμενα στο πλαίσιο των ευέλικτων μηχανισμών του πρωτοκόλλου του Κυότο [2]δεν συνάδει με τον κανόνα της συμπληρωματικής χρήσης των εν λόγω μηχανισμών ως προς την εγχώρια δράση αντιμετώπισης των εκπομπών.
Στις περιπτώσεις που απαιτούνται τροποποιήσεις, η Επιτροπή ανέφερε σε κάθε περίπτωση τα μέτρα που πρέπει να λάβει το κράτος μέλος, ώστε το σχέδιο να γίνει αποδεκτό από την Επιτροπή. Η έγκριση του σχεδίου θα είναι αυτόματη από τη στιγμή που επέλθουν οι εν λόγω αλλαγές.

Η Επιτροπή κίνησε διαδικασίες επί παραβάσει εναντίον της Δανίας και της Ουγγαρίας επειδή οι χώρες αυτές δεν υπέβαλαν ακόμη τα ΕΣΚ τους. Προθεσμία ήταν η 30ή Ιουνίου 2006.

Παράρτημα
Πληροφορίες για τις επιμέρους αποφάσεις:

Βέλγιο: Το σχέδιο έγινε αποδεκτό με τις ακόλουθες απαιτούμενες αλλαγές.
1) Η εκχωρούμενη ετησίως ποσότητα δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 58,5 εκατομμύρια τόνους δικαιωμάτων εκπομπής.
2) Είναι ανάγκη να δοθούν περισσότερες πληροφορίες ως προς τον τρόπο μεταχείρισης των νεοεισερχόμενων.
3) Δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν οι σχεδιαζόμενες εκ των υστέρων προσαρμογές.

Κάτω Χώρες: Το σχέδιο έγινε αποδεκτό με τις ακόλουθες απαιτούμενες αλλαγές.
1) Η εκχωρούμενη ετησίως ποσότητα δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει τα 85,8 εκατομμύρια τόνους δικαιωμάτων εκπομπής.
2) Το μερίδιο των δικαιωμάτων εκπομπής που αποκτάται με την περικοπή της κατανομής προς τον τομέα ηλεκτροπαραγωγής δεν επιτρέπεται να αναδιανεμηθεί σε άλλους τομείς με βάση την ηλεκτρική ενέργεια που αγοράζουν.
3) Κατά την εφαρμογή συντελεστή ενεργειακής απόδοσης, τη χρήση των παραδοσιακών εκπομπών και τυχόν αναδιανομή δικαιωμάτων εκπομπής που αποκτώνται με την περικοπή της κατανομής προς τον τομέα ηλεκτροπαραγωγής, πρέπει να αποφεύγεται επαρκώς η κατανομή πέραν των αναμενόμενων αναγκών σε επίπεδο εγκατάστασης.
4) Στον πίνακα εγκαταστάσεων πρέπει να προστεθούν ορισμένες ακόμη που καλύπτονται από όλα τα υπόλοιπα σχέδια.
5) Δεν πρέπει να πραγματοποιηθούν οι σχεδιαζόμενες εκ των υστέρων προσαρμογές.
6) Η συνολική ανώτατη ποσότητα πιστώσεων στο πλαίσιο έργων Κιότο (CER και ERU) που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τους διαχειριστές συστημάτων για σκοπούς συμμόρφωσης δεν επιτρέπεται να υπερβαίνει το 10 %.

[1] Οδηγία 2003/87/¦ΕΚ, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2004/101/ΕΚ.
[2] Οι μηχανισμοί αυτοί είναι γνωστοί ως «Μηχανισμός Καθαρής Ανάπτυξης» (ΜΚΑ), για έργα εκτελούμενα σε αναπτυσσόμενες χώρες και η «Κοινή Εφαρμογή», για έργα εκτελούμενα σε αναπτυσσόμενες χώρες ή οικονομίες σε μεταβατικό στάδιο.

Σχόλια