Πόσο χημικός είναι ο ξιφίας που καταναλώνετε;

0
7
Γενικού ενδιαφέροντος

Διεθνές Δελτίο Τύπου WWF. Βρυξέλλες/Αθήνα – Βρωμιούχα επιβραδυντικά φλόγας ανιχνεύθηκαν από την περιβαλλοντική οργάνωση WWF σε ξιφίες της Μεσογείου, στην πρώτη έρευνα που έχει ποτέ διενεργηθεί σχετικά. Τα PBDE (πολυβρωμιουχοί διφαινυλαιθέρες) είναι μια κατηγορία τοξικών (επιβραδυντικά φλόγας) με ευρεία χρήση, θεωρούνται πολύ ανθεκτικά και πολύ βιοσυσσωρεύσιμα και υπάρχουν σε προϊόντα όπως υπολογιστές, τηλεοράσεις, χαλιά. Παρά το γεγονός πως τα περισσότερα επιβραδυντικά φλόγας έχουν απαγορευτεί στην Ευρώπη, συγκεντρώσεις αυτών εξακολουθούν να ανιχνεύονται στον ξιφία της Μεσογείου.
Η έρευνα του WWF με τίτλο: «Χημική μόλυνση της Μεσογείου: μελέτη του ξιφία», διενεργήθηκε σε συνεργασία με το Τμήμα Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου της Σιένα. Δεκαεπτά δείγματα ξιφία από τις ιταλικές ακτές εξετάστηκαν για υπολείμματα 28 επικίνδυνων χημικών, όπως οργανοχλωριωμένα εντομοκτόνα (HCB και το απαγορευμένο DDT), υπερφθοριωμένα χημικά (PFOS και PFOA, που χρησιμοποιούνται σε υφάσματα, συσκευασίες τροφίμων και αντικολλητικά σκεύη) και βρωμιούχα επιβραδυντικά φλόγας (19 τύποι PBDE). Και τα τρία χημικά γκρουπ της έρευνας θεωρούνται ορμονικοί διαταράκτες, ουσίες δηλαδή οι οποίες επεμβαίνουν στο ορμονικό σύστημα των οργανισμών, ενώ τα βρωμιούχα επιβραδυντικά φλόγας έχουν συνδεθεί με την αλλαγή των νευρολογικών λειτουργιών και της αναπαραγωγικής ικανότητας των ζώων. Συγκεκριμένα, οργανοχλωριωμένα χημικά βρέθηκαν σε όλα τα δείγματα ξιφία που εξετάστηκαν, βρωμιούχα επιβραδυντικά σε όλα εκτός από ένα, ενώ δεν ανιχνεύθηκαν καθόλου υπερφθοριωμένα χημικά.

Όπως φαίνεται από την έρευνα του WWF, η υπάρχουσα νομοθεσία απέτυχε να προστατεύσει τα οικοσυστήματα της Μεσογείου από την απειλή των επικίνδυνων χημικών. Πολλά από αυτά έχουν ήδη ανιχνευθεί πέρα από τον ξιφία και σε άλλα είδη της Μεσογείου, όπως δελφίνια, φάλαινες, πουλιά, ψάρια, ασπόνδυλα και άλγη.

Ο Διευθυντής του WWF Ελλάς, Δημήτρης Καραβέλλας, αναφέρει: «H παρουσία επιβραδυντικών φλόγας στο σώμα ειδών όπως ο ξιφίας αποτελεί άλλη μια ηχηρή υπενθύμιση προς τους πολιτικούς της ΕΕ ότι χρειάζονται ριζικές αλλαγές στον τρόπο που παράγονται, ελέγγχονται και διακινούνται τα χημικά».

Ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα, όπως σημειώνει ο Silvano Focardi, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Σιένα, σχετίζεται με το γεγονός πως «οι περισσότερες έρευνες παρακολούθησης ασχολούνται μόνο με παλιότερα χημικά, όπως τα PCBs. Γνωρίζουμε ελάχιστα για την παρουσία των λεγόμενων νεότερων χημικών -όπως τα βρωμιούχα επιβραδυντικά φλόγας- στη Μεσόγειο και τις επιπτώσεις στην βιοποικιλότητα. Συχνά, η ανακάλυψη ενός νέου επικίνδυνου χημικού γίνεται μόνο κατά τύχη. Ένας ισχυρός κανονισμός REACH, που θα ελέγξει σωστά τα χημικά, θα μας βοηθήσει να βγούμε από το σκοτάδι της άγνοιας».

Το REACH, αν εφαρμοστεί σωστά, μπορεί να ανακαλύψει και να απαγορεύσει τα πιο επικίνδυνα χημικά. Γι’ αυτό το λόγο, ο κανονισμός χρίζει ενδυνάμωσης. Οι πολιτικοί της ΕΕ, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων Ευρωβουλευτών και των Υπουργών Ανάπτυξης και ΠΕΧΩΔΕ, οφείλουν να επιδείξουν την ανάλογη πολιτική βούληση και να διασφαλίσουν ότι η νέα νομοθεσία για τα χημικά θα προστατεύσει από περαιτέρω μόλυνση όχι μόνο τη Μεσόγειο, αλλά και την υγεία τη δική μας και των παιδιών μας.

Για περισσότερες πληροφορίες:
Αχιλλέας Πληθάρας, Υπεύθυνος Εκστρατειών WWF Ελλάς, a.plitharas@wwf.gr, 210 3314893, 697 4334442
Το πλήρες κείμενο της έρευνας υπάρχει στο http://www.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=406&Itemid=103.

Σχόλια