Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπέμπει την Ελλάδα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για μη επεξεργασία λυμάτων.

0
8
Γενικού ενδιαφέροντος

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παραπέμπει την Ελλάδα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων για μη εξασφάλιση κατάλληλης επεξεργασίας των αστικών λυμάτων σε 24 πόλεις και κωμοπόλεις της χώρας. Αυτό έπρεπε να είχε επιτευχθεί έως τα τέλη του 2000. Η μη επεξεργασία των λυμάτων σημαίνει ότι υπάρχει κίνδυνος για τους κατοίκους των περιοχών αυτών, καθώς τα ανεπεξέργαστα λύματα μπορούν να μολυνθούν από επιβλαβή βακτήρια και ιούς. Τα ανεπεξέργαστα λύματα περιέχουν επίσης θρεπτικά στοιχεία, όπως άζωτο και φώσφορο, τα οποία μπορούν να βλάψουν το θαλάσσιο περιβάλλον ευνοώντας την υπερβολική ανάπτυξη των φυκών που πνίγουν άλλους ζώντες οργανισμούς.
Σύμφωνα με την κοινοτική οδηγία για την επεξεργασία των αστικών λυμάτων , οι πόλεις και οι κωμοπόλεις με πληθυσμό άνω των 15.000 κατοίκων οφείλουν να διαθέτουν αποχετευτικά δίκτυα για τη συλλογή των λυμάτων τους καθώς και εγκαταστάσεις δευτεροβάθμιας επεξεργασίας λυμάτων (δηλ. βιολογικής), ώστε οι ρύποι να απομακρύνονται πριν από τη διοχέτευσή των λυμάτων στη θάλασσα ή στα γλυκά νερά. Η προθεσμία για τη θέση σε λειτουργία της υποδομής αυτής έληξε στις 31 Δεκεμβρίου 2000.

Στην Ελλάδα, ωστόσο, 24 πόλεις και κωμοπόλεις των 15.000 και άνω κατοίκων δεν διαθέτουν αποχετευτικά συστήματα και εγκαταστάσεις δευτεροβάθμιας επεξεργασίας. Πρόκειται για: την Αρτέμιδα, τη Ραφήνα, τη Νέα Μάκρη, το Κορωπί, το Μαρκόπουλο, τα Μέγαρα, τα Ν. Κυδωνιά, τα Μάλια, τη Χρυσούπολη, τον Γαλατά του Πόρου, την Τρίπολη, την Κατερίνη, την Πρέβεζα, το Λιτόχωρο, τη Ζάκυνθο, την Αλεξάνδρεια, την Λευκίμη, την Ναύπακτο, την Ηγουμενίτσα, την τουριστική ζώνη της Θεσσαλονίκης, το Ηράκλειο, την Έδεσσα, την Κάλυμνο και την Παροικιά της Πάρου.

Επεξεργασία των λυμάτων δεν πραγματοποιείται στις εν λόγω πόλεις και κωμοπόλεις παρόλο που η Ελλάδα δικαιούται και έχει λάβει σημαντική κοινοτική χρηματοδότηση από τα Διαρθρωτικά Ταμεία και το Ταμείο Συνοχής για τη βελτίωση της περιβαλλοντικής υποδομής της. Είναι γνωστό ότι η κατάλληλη επεξεργασία των λυμάτων συμβάλλει ουσιαστικά στην ανάπτυξη του τουρισμού, κλάδου καίριας σημασίας για την ελληνική οικονομία.

Τον Ιούλιο του 2005, η Επιτροπή διαβίβασε στην Ελλάδα τελική γραπτή προειδοποίηση για παράβαση της σχετικής οδηγίας. Από τα στοιχεία που περιλαμβάνονται στην απάντηση των ελληνικών αρχών προκύπτει σαφώς ότι σε ορισμένους οικισμούς της ανατολικής Αττικής (¶ρτεμις, Ραφήνα, Νέα Μάκρη, Κορωπί) δεν έχουν καν ξεκινήσει οι διαδικασίες αδειοδότησης για την κατασκευή της αναγκαίας υποδομής. Στους περισσότερους από τους υπόλοιπους οικισμούς, οι κατασκευές έχουν αρχίσει αλλά θα χρειαστεί ακόμη πολύς καιρός για να τεθούν σε πλήρη λειτουργία τα συστήματα συλλογής και επεξεργασίας λυμάτων.

Δεδομένων των δυνητικών κινδύνων που συνεπάγεται η συνεχιζόμενη αυτή κατάσταση για την υγεία του ανθρώπου και για το περιβάλλον, η Επιτροπή αποφάσισε να παραπέμψει την Ελλάδα στο Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Νομική διαδικασία
Το άρθρο 226 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να κινεί νομικές διαδικασίες κατά των κρατών μελών που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους.

Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι ενδέχεται να στοιχειοθετείται παράβαση των διατάξεων του δικαίου της ΕΕ, που δικαιολογεί την κίνηση διαδικασίας παράβασης, απευθύνει «επίσημη προειδοποιητική επιστολή» (πρώτη γραπτή προειδοποίηση) στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος, με την οποία το καλεί να της υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός ορισμένης προθεσμίας, συνήθως δίμηνης.
Με βάση την απάντηση, ή ελλείψει απαντήσεως, του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να του απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» (τελική γραπτή προειδοποίηση). Σε αυτήν αναπτύσσονται σαφώς και ρητά οι λόγοι για τους οποίους η Επιτροπή θεωρεί ότι έχει σημειωθεί εν προκειμένω παράβαση του δικαίου της ΕΕ και καλείται το κράτος μέλος να συμμορφωθεί εντός ορισμένης προθεσμίας, συνήθως δίμηνης.

Εάν το κράτος μέλος δεν συμμορφωθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει την παραπομπή της υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εάν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεωρήσει ότι όντως υπήρξε παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης, το κράτος μέλος που ευθύνεται για την παράβαση καλείται να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις εν λόγω διατάξεις.
Το άρθρο 228 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να λαμβάνει μέτρα κατά κράτους μέλους που δεν συμμορφώνεται με προηγούμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το άρθρο αυτό εξουσιοδοτεί επίσης την Επιτροπή να ζητεί από το Δικαστήριο την επιβολή χρηματικού προστίμου στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος.

Για τρέχουσες στατιστικές σχετικά με τις περιπτώσεις παραβάσεων εν γένει βλέπε:
http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/droit_com/index_en.htm#infractions

Σχόλια