Ύδατα κολύμβησης: Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κινεί νομική διαδικασία κατά ένδεκα κρατών μελών.

0
0
Ευρώπη και περιβάλλον

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή απέστειλε πρώτη γραπτή προειδοποίηση σε ένδεκα κράτη μέλη τα οποία διέγραψαν κολυμβητικές περιοχές από τους επισήμους καταλόγους για να αποφύγουν την εφαρμογή των κανόνων της ΕΕ σχετικά με την προστασία της υγείας των λουομένων. Τα εν λόγω κράτη μέλη είναι το Βέλγιο, η Δανία, η Φινλανδία, η Γαλλία, η Γερμανία, η Ελλάδα, η Ιταλία, οι Κάτω Χώρες, η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Σουηδία. Το πρόβλημα αφορά συνολικά περίπου 7.000 περιοχές κολύμβησης. Η διαγραφή κολυμβητικών περιοχών από τους επίσημους καταλόγους επιβάλλεται να αιτιολογείται δεόντως και χωριστά για κάθε περίπτωση, ενώ απαγορεύεται να χρησιμοποιείται για τη συγκάλυψη προβλημάτων ρύπανσης. Δεδομένου ότι επί του παρόντος τα ως άνω ένδεκα κράτη μέλη δεν έχουν εξηγήσει τις επιλογές τους, η Επιτροπή τα κάλεσε να αιτιολογήσουν τη διαγραφή περιοχών που στο παρελθόν είχαν αναγνωρίσει ως κολυμβητικές.
Σχολιάζοντας τις αποφάσεις, ο αρμόδιος για το περιβάλλον Επίτροπος κ. Σταύρος Δήμας δήλωσε τα εξής: «Η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ύδατα κολύμβησης συμβάλλει στην εξασφάλιση καθαρών υδάτων κολύμβησης σε εκατομμύρια λουόμενους κατά τη θερινή περίοδο. Ανησυχώ διότι ορισμένα από τα κράτη μέλη δεν εφαρμόζουν πλέον τα μέτρα διασφάλισης που προβλέπει η οδηγία σε πολλές χιλιάδες ύδατα κολύμβησης ανά την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ο μη καθαρισμός κολυμβητικών περιοχών που έχουν υποστεί ρύπανση αντίκειται τόσο στο γράμμα όσο και στο πνεύμα της οδηγίας.”

Από τις ετήσιες εκθέσεις που υποβάλλουν τα κράτη μέλη για τα ύδατα κολύμβησης βάσει της οδηγίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα ύδατα κολύμβησης [1] , η Επιτροπή παρατήρησε ότι μεταξύ των αρχών του 1990 και του 2004, πολλές από τις περιοχές που κατά το παρελθόν είχαν αναγνωριστεί ως ύδατα κολύμβησης διεγράφησαν ανεξήγητα από τον κατάλογο των παρακολουθούμενων κολυμβητικών περιοχών. Οι αντίστοιχες στατιστικές παρατίθενται στον κατωτέρω πίνακα. Η οδηγία επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να παρακολουθούν την ποιότητα των υδάτων κολύμβησης και να μεριμνούν ώστε αυτά να μη ρυπαίνονται. Η Επιτροπή ανησυχεί διότι θεωρεί ότι τα προαναφερόμενα κράτη μέλη προτίμησαν να διαγράψουν ορισμένες κολυμβητικές περιοχές αντί να φροντίσουν για την απορρύπανση τους.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έχει αποφανθεί ότι ο αποχαρακτηρισμός ή η διαγραφή των υδάτων κολύμβησης θα πρέπει να εξηγούνται και να αιτιολογούνται δεόντως και ότι δεν θα πρέπει να αποτελούν μέθοδο αντιμετώπισης τυχόν φαινομένων ρύπανσης των υδάτων[2] .

Ως εκ τούτου η Επιτροπή απέστειλε πρώτη γραπτή προειδοποιητική επιστολή στο Βέλγιο, τη Δανία, τη Φινλανδία, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ελλάδα, την Ιταλία, τις Κάτω Χώρες, την Πορτογαλία, την Ισπανία και τη Σουηδία, ζητώντας για τα εν λόγω ύδατα κολύμβησης να συμπεριληφθούν στους καταλόγους ή να παρασχεθεί ικανοποιητική εξήγηση για τη διαγραφή τους.
Η Επιτροπή παρενέβη επίσης επειδή διαπίστωσε ότι στην Ιταλία δεν παρακολουθούνται ορισμένες περιοχές για τις οποίες, μολονότι εξακολουθούν να χαρακτηρίζονται ως ζώνες κολύμβησης, ισχύουν σχετικές απαγορεύσεις. Συγκεκριμένα, η Ιταλία δεν παρακολούθησε την ποιότητα του ύδατος σε 244 περιοχές στις οποίες απαγορευόταν το 2004 κάθε κολυμβητική δραστηριότητα.

Ποσοστά και αριθμός των διαγραφέντων κολυμβητικών υδάτων έως το 2004 για τα γλυκά και τα παράκτια ύδατα.

Ευρώπη και περιβάλλον
<%image(20060416-Beach_teble_2.jpg|400|140|Ευρώπη και περιβάλλον)%>

*Συνολικός αριθμός = ύδατα κολύμβησης που περιλαμβάνονται στους καταλόγους για την κολυμβητική περίοδο 2004 + όλες οι διαγραφείσες περιοχές κατά την αναφερόμενη περίοδο.

Νομική διαδικασία
Το άρθρο 226 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να κινεί δικαστικές διαδικασίες κατά των κρατών μελών που δεν τηρούν τις υποχρεώσεις τους.
Όταν η Επιτροπή θεωρεί ότι ενδέχεται να στοιχειοθετείται παράβαση των διατάξεων του δικαίου της ΕΕ, που δικαιολογεί την κίνηση διαδικασίας παράβασης, απευθύνει «επίσημη προειδοποιητική επιστολή» (πρώτη γραπτή προειδοποίηση) στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος, με την οποία το καλεί να της υποβάλει τις παρατηρήσεις του εντός ορισμένης προθεσμίας, συνήθως δίμηνης.

Με βάση την απάντηση – ή ελλείψει απαντήσεως – του εμπλεκόμενου κράτους μέλους, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει να του απευθύνει «αιτιολογημένη γνώμη» (τελική γραπτή προειδοποίηση). Σε αυτήν αναπτύσσονται σαφώς και ρητά οι λόγοι για τους οποίους η Επιτροπή θεωρεί ότι έχει σημειωθεί εν προκειμένω παράβαση του δικαίου της ΕΕ και καλείται το κράτος μέλος να συμμορφωθεί εντός ορισμένης προθεσμίας, συνήθως δίμηνης.
Σε περίπτωση που το κράτος μέλος δεν συμμορφωθεί με την αιτιολογημένη γνώμη, η Επιτροπή δύναται να αποφασίσει την παραπομπή της υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Εάν το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θεωρήσει ότι όντως υπήρξε παράβαση των διατάξεων της Συνθήκης, το κράτος μέλος που ευθύνεται για την παράβαση καλείται να λάβει τα αναγκαία μέτρα για να συμμορφωθεί προς τις εν λόγω διατάξεις.

Το άρθρο 228 της Συνθήκης εξουσιοδοτεί την Επιτροπή να λαμβάνει μέτρα κατά κράτους μέλους που δεν συμμορφώνεται με προηγούμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το άρθρο αυτό εξουσιοδοτεί επίσης την Επιτροπή να ζητεί από το Δικαστήριο την επιβολή χρηματικού προστίμου στο εμπλεκόμενο κράτος μέλος.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ύδατα κολύμβησης, βλέπε:
http://www.europa.eu.int/water/water-bathing/index_en.html

Σχετικά με τις τρέχουσες στατιστικές για τις παραβάσεις γενικότερα, βλέπε:
http://europa.eu.int/comm/secretariat_general/sgb/droit_com/index_en.htm#infractions

[1] Οδηγία 76/160/EΟΚ περί της ποιότητας των υδάτων κολυμβήσεως
[2] Υπόθεση C-307/98, Επιτροπή κατά Βελγίου, Μάιος 2000

Σχόλια