Απόβλητα συσκευασίας. Η αυξητική τάση τους μπορεί να βρει λύση μόνο στην ανακύκλωση.

0
17
Εναλλακτική διαχείριση αποβλήτων

Μεταξύ του 1997 και του 2001 η συνολική ποσότητα αποβλήτων συσκευασίας αυξήθηκε 7% στην Ευρώπη των 15. Κατά τη διάρκεια των ετών 2000-2001 η συνολική ποσότητα μειώθηκε ελαφρά κυρίως λόγω μιας μείωσης κατά 12% που σημειώθηκε στην Ισπανία, αλλά βέβαια είναι πολύ νωρίς για να πει κανείς αν το συγκεκριμένο γεγονός σηματοδοτεί μια αλλαγή στην αυξητική τάση που προαναφέρθηκε. Οι ποσότητες των αποβλήτων συσκευασίας διαφέρουν σημαντικά ανάμεσα στα κράτη μέλη κυρίως λόγω των διαφορετικών μεθοδολογιών υπολογισμού τους. Συγκεκριμένα μερικές χώρες αναφέρονται μόνο στα τέσσερα υλικά-πλαστικό, γυαλί, μέταλλο και χαρτί- για τα οποία είναι υποχρεωμένα τα κράτη μέλη να εξασφαλίζουν δεδομένα. ¶λλες χώρες αναφέρονται σε όλα τα υλικά συσκευασίας συμπεριλαμβανομένου και του ξύλου, το οποίο αυξάνει σημαντικά το συνολικά βάρη που καταγράφονται.Στο διάγραμμα παρουσιάζεται η δημιουργούμενη ποσότητα αποβλήτων συσκευασίας ανά κάτοικο (Kg ανά κάτοικο) για τα κράτη μέλη της Ευρώπης των 15 για τα έτη 1997-2001.

Εναλλακτική διαχείριση αποβλήτων

Επεξεργασία αποβλήτων συσκευασίας.

<%image(20041220-packaging_wastes5.jpg|301|286|Εναλλακτική διαχείριση αποβλήτων)%>

Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ένα (αυξανόμενο) ποσοστό των αποβλήτων συσκευασίας επανακτάται. Οι κύριοι τύποι ανάκτησης είναι η ανακύκλωση και η καύση για παραγωγή ενέργειας. Η χρήση της καύσης είναι υψηλή σε ορισμένες χώρες όπως η Δανία και η Ολλανδία, ενώ σε άλλες όπως η Γερμανία και η Αυστρία χρησιμοποιείται περισσότερο η ανακύκλωση. Η αναθεωρημένη οδηγία που υιοθετήθηκε τον Ιανουάριο του 2004, θα περιορίσει δραστικά το σκοπό της καύσης και άλλων μεθόδων ανάκτησης πλην της ανακύκλωσης. Φυσικά, σε μερικές χώρες αυτό θα δημιουργήσει την απαίτηση σημαντικών αλλαγών στα συστήματα συλλογής και κατηγοριοποίησης των αποβλήτων. Οι στόχοι της οδηγίας θα πρέπει να εκπληρωθούν μέχρι το τέλος του 2008.
Στο διάγραμμα παρουσιάζονται τα ποσοστά ανάκτησης επί του συνόλου των αποβλήτων συσκευασίας για κάθε ένα είδος επεξεργασίας που εφαρμόζεται για τα έτη 1997-2001. (Disposal: απόρριψη-διάθεση σε χώρους υγειονομικής ταφής, Energy recovery: ανάκτηση ενέργειας, Recycling: ανακύκλωση)

Ποσοστό ανακυκλούμενων αποβλήτων συσκευασίας.
Όλα τα κράτη μέλη εκπλήρωσαν το στόχο της ανακύκλωσης του κατά ελάχιστον 25% για το σύνολο των αποβλήτων συσκευασίας το 2001 (Στις Ελλάδα, Ιρλανδία και Πορτογαλία δόθηκαν μικρότεροι στόχοι και μεγαλύτερα χρονικά όρια για την επίτευξή τους). Η αναθεωρημένη οδηγία αυξάνει τα όρια της ανακύκλωσης στο κατά ελάχιστον 55% για όλα τα απόβλητα συσκευασίας. Διάφορες χώρες και συγκεκριμένα οι νέες 10, είναι ακόμη αρκετά μακριά από το να επιτύχουν αυτό το στόχο. Μερικές συμπεριλαμβανομένων των Εσθονία, Κύπρο, Λιθουανία, Μάλτα, Πολωνία Σλοβακία, αλλά και Ιρλανδία, χρειάζεται να διπλασιάσουν τα ποσοστά των αποβλήτων συσκευασίας που ανακυκλώνουν. Σημειώνεται ότι στα νέα 10 κράτη μέλη έχουν δοθεί επιπλέον χρόνια για να εκπληρώσουν το στόχο ανακύκλωσης.
Στα διαγράμματα παρουσιάζονται τα ποσοστά ανακύκλωσης αποβλήτων συσκευασίας που επιτεύχθηκαν στα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τα έτη 2001 (Ευρώπη των 15) και 2002 (Νέα 10 κράτη).

<%image(20041220-packaging_wastes6.jpg|500|590|Εναλλακτική διαχείριση αποβλήτων)%>

Πηγές.
1. EEA Signals 2004, European Environment Agency 2004

Σχόλια