Η πρωτοβουλία Leadership 2015 και η ναυπηγική βιομηχανία.

0
39
Περιβάλλον και Ναυτιλία

Από το 1861 που ιδρύθηκε το ναυπηγείο Νεώριο στη Σύρο, η ελληνική ναυπηγοεπισκευαστική βιομηχανία διένυσε μια μεγάλη διαδρομή έως σήμερα καταφέρνοντας να επιβιώσει σε ένα ιδιαίτερα σκληρό κλίμα ανταγωνισμού σε αντίθεση με άλλες χώρες της ενωμένης Ευρώπης που απώλεσαν από το άρμα της βαριάς βιομηχανίας τους τη ναυπηγική. Στο επίκεντρο των περιβαλλοντικών θεμάτων για τη ναυπηγική είναι τόσο η τεχνολογία των πλοίων που κατασκευάζονται όσο και οι συνήθεις δραστηριότητες που έχουν να κάνουν με την προετοιμασία των μεταλλικών επιφανειών, τις επιμεταλλώσεις, τις βαφές, τα αντιδιαβρωτικά επιχρίσματα, κ.α.

Οι συστάσεις της συμβουλευτικής ομάδας Leadership 2015 που σκιαγραφούν τα οριζόντια μέτρα πολιτικής της Ευρ. Ένωσης για την ανταγωνιστικότητα της ευρωπαϊκής ναυπηγικής βιομηχανίας δε θα μπορούσαν να αφήσουν απέξω τόσο την περιβαλλοντικά αποδεκτή λειτουργία των ναυπηγείων όσο και την περιβαλλοντικά φιλική λειτουργία των νέων κατασκευών. Θυμίζουμε ότι με την πρωτοβουλία Leadership 2015, ξεκίνησε μέσα στους κόλπους της Ευρ. Ένωσης, η υλοποίηση ενός φιλόδοξου προγράμματος που στοχεύει στη διασφάλιση της βιωσιμότητας και της ανάπτυξης της ναυπηγικής βιομηχανίας, στη διατήρηση των τεχνολογικών προπυργίων της (κατασκευή κρουαζιεροπλοίων και επιβατηγών – οχηματαγωγών) και στην προστασία της καινοτομίας και τεχνογνωσίας. Από το Μάρτιο του 2002 μέχρι το τέλος του 2003, επεξεργάστηκαν συγκεκριμένα πεδία δράσης και υιοθετήθηκαν από την Ευρ. Επιτροπή κατευθύνσεις που ουσιαστικά αποτελούν την αρχή μιας διαρκούς και μακροπρόθεσμης προσπάθειας ενίσχυσης της ευρωπαϊκής ναυπηγικής μέσα από την αυξημένη ένταση γνώσης, την αξιοποίηση του εξειδικευμένου εργατικού δυναμικού, την τεχνολογική ανάπτυξη και την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας. Η πρωτοβουλία αυτή ήταν απαραίτητη λόγω των μεγάλων αλλαγών που έχουν συντελεστεί και συντελούνται στο χώρο αυτό.

Μερικές από τις αλλαγές αυτές είναι η εξαφάνιση από τα μέσα της δεκαετίας του 1970 έως σήμερα των δύο τρίτων των ναυπηγείων στην Ε.Ε., η μείωση της απασχόλησης από 400.000 σε 85.000 εργαζόμενους, η σημαντική αύξηση της παραγωγικότητας, η απομάκρυνση από τη μαζική αγορά και η στροφή προς πιο εξειδικευμένες κατασκευές και προϊόντα, η προσαρμογή των τεχνικών και μεθόδων παραγωγής στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις, η πιο υπεύθυνη διαχείριση των παραγόμενων αποβλήτων, κ.α. Είναι γεγονός ότι η ίδια ναυτιλία πιέζει για σχεδιασμό και ναυπήγηση πλοίων με συγκεκριμένα πρότυπα που δε συμπαρασύρονται από τη γενικότερη τάση μείωσης του κατασκευαστικού κόστους και που είναι δυνατό σε κάποιες περιπτώσεις να ξεπερνούν τις ελάχιστες απαιτήσεις της κλάσης ή της Αρχής της σημαίας του πλοίου. Το Leadership 2015 επαυξάνει την ευθύνη των ναυπηγείων στην κατασκευή περιβαλλοντικά φιλικών πλοίων και ενθαρρύνει την καινοτομία και βιομηχανική έρευνα σε τομείς λειτουργίας του πλοίου που υπερβαίνουν τις απαιτήσεις της MARPOL 73/78 και των τεχνικών οδηγιών του Διεθνούς Ναυτιλιακού Οργανισμού.

Καινοτομίες από την πλευρά της ναυπηγικής βιομηχανίας πρέπει να υπάρχουν, ιδιαίτερα σήμερα που νέες κατασκευαστικές ή επιχειρησιακές απαιτήσεις σηματοδοτούν το τέλος για πλοία συγκεκριμένου τύπου και ηλικίας όπως τα δεξαμενόπλοια μεταφοράς αργού και προϊόντων πετρελαίου μονού τοιχώματος (single hull oil tankers) ή το χρονικό σημείο μετασκευών (φορτηγά πλοία μεταφορά χύδην φορτίου μεγάλου ειδικού βάρους. Εάν οι καινοτομίες αυτές συνδυάζονται και με ανταγωνιστικό κόστος τότε η πιθανότητα να αγκαλιαστούν από τη ναυτιλία είναι μεγάλη, ιδιαίτερα τη ναυτιλία εκείνη που είναι αποφασισμένη να πλεύσει σε “πράσινη” ρότα.

Το Εconews παρατηρεί στο βαθμό που είναι δυνατό τις προσπάθειες της ελληνικής ναυπηγοεπισκευαστικής βιομηχανίας για εξειδίκευση ιδιαίτερα στο χώρο των μικρών και μεσαίων μονάδων, των ναυπηγικών μελετητικών γραφείων για δημιουργία νέων προϊόντων, της ευρύτερης ναυτιλιακής κατασκευαστικής κοινότητας για παραγωγή νέων τεχνολογιών κλπ. Στο χώρο της επισκευής και ιδιαίτερα του καθαρισμού των επιφανειών των πλοίων σημειώνονται αλλαγές στην επιλογή της διατιθέμενης τεχνολογίας (υδροβολή υψηλής πίεσης, αυτόματα συστήματα απόξεσης, κ.α.). Το κόστος των paints και coatings επικάλυψης κυρίως των υφάλων των πλοίων αλλά και του υπολοίπου της γάστρας και υπερκατασκευής παρουσιάζει μια αύξηση της τάξης του 10 – 15 % διεθνώς που οφείλεται στην εισαγωγή στην αγορά νέων αντιδιαβρωτικών primers και επιχρισμάτων, απαλλαγμένων από οργανοκασσιτερικές ή άλλες ενώσεις που βλάπτουν το θαλάσσιο περιβάλλον. Η Διεθνής Σύμβαση AFS 2000 του ΙΜΟ δημιούργησε το μηχανισμό ελέγχου για κάθε σύστημα που χρησιμοποποιείται στα πλοία για καθοδική προστασία. Ο έλεγχος και η απαγόρευση χρήσης ίσχυσε αρχικά για τα υφαλοχρώματα για τα οποία η μακροχρόνια έρευνα έδειξε παρά την αδιαμφισβήτητα οικονομική σημασία τους στη συντήρηση των πλοίων μεταξύ των προγραμματισμένων δεξαμενισμών του και το σοφό τους σχεδιασμό (σταθερά χαμηλός ρυθμός υδρόλυσής τους από το θαλάσσιο νερό), ότι αυτά που χρησιμοποιούν ως δραστικά συστατικά τον τριβουτυλο ή τριφαινυλοκασσίτερο δημιουργούν προβλήματα με τις μεγάλες τους συγκεντρώσεις στο νερό ή τα επιφανειακά ιζήματα κλειστών κόλπων, μαρινών, περιοχών που γειτνιάζουν με λιμάνια ή ναυπηγοεπισκευατικές ζώνες. Μέχρι το 2008 αλλά και αργότερα τα ναυπηγεία καλούνται να διαχειριστούν υπεύθυνα τα απόβλητα που παράγονται από καθαρισμούς επιφανειών πλοίων που περιείχαν οργανοκασσιτερικές ενώσεις ως ένα ιδιαίτερο ρεύμα αποβλήτων με ξεχωριστές ιδιότητες και περιορισμούς στην περαιτέρω διάθεσή του.

Σχόλια